Stefano - Summer Lily Pond

Zomerse Waterlelievijver

Een rustige vijver glinstert onder vallende wilgentakken, zijn glanzende oppervlak levend met reflecterend groen en goud. Roze waterlelies bloeien over drijvende bladkransen, verspreid als juwelen op teal- en smaragdgroen water. Losse, krachtige penseelstreken lossen vorm op in pure sensatie, laag voor laag dikke impasto-pigment met rusteloze energie. Zacht lavendel en zilveren nevel zweven over de verre oever, terwijl warme okertonen voorbij schijnen en het hele tafereel baden in heldere, droomachtige sereniteit.

Grootte: 60 x 160 x 2,5 cm (H x W x D)
Gespannen op hout en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professionele olieverf op hoogwaardig doek
- Inlijsten is niet inbegrepen (randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar aan de achterzijde
- Certificaat van authenticiteit (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinformatie***
Alle kavels worden verzonden via Catawiki Smart Shipping. Bevestig alstublieft uw adres voordat u betaalt; als u het daarna wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens kenmerkende paletmes-impasto de impressie en abstractie samenvoegt, waardoor het moderne landschap in het gebied van gevoel wordt getrokken. Werkend met gelaagde olieverven bouwt hij droomlandschappen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie samenkomen; randen vangen de zon, geschraapte passages ademen, en horizonten worden gesuggereerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein stadje op het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke stilte. Zijn werkwijze is fysiek en ritmisch: het mengen van dichte pigmenten, het aanbrengen en optrekken van verf, en het laten krassen en glijden van het mes zodat de tijd op het oppervlak is ingeschreven. Stadslijnen lossen op in gebaar; weiden veranderen in chromatische getijden.

Stefano's doeken openen een dialoog tussen werkelijkheid en verbeelding, tussen herinnering en plek. Hij zet herinnering om in beweging en plaatsen in gevoel, en nodigt kijkers uit te blijven hangen, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende verte.