Stefano - Lotus Pond at Dawn

Lotusvijver bij dageraad

Rozenkleurige lotusbloemen rijzen sereen boven brede, gelaagde waterleliebladen die zich samenklonteren over een stil, met nevel verzacht meerpartij. Het palet combineert koele zilvers en grijs-witte tinten met weelderig groen, warme geeltinten en delicate roze, en roept een stille, droomachtige ochtendatmosfeer op. Onder het oppervlak glinsteren af en toe oranje koi’s. Dikke, zelfverzekerde penseel- en paletmesstreken geven het bladwerk een rijke tastbare textuur, terwijl het water en de verre kustlijn vervagen in een zachte, impressionistische nevel.

Grootte: 60 x 160 x 2,5 cm (H x B x D)
Op hout gespannen en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professionele olieverf op hoogwaardig canvas
- Geen lijst inbegrepen (randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar aan de achterzijde
- Certificaat van Echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinformatie***
Alle kavels worden verzonden via Catawiki Smart Shipping. Bevestig uw adres vóór betaling; als u het daarna wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens kenmerkende paletmes-impasto impressie en abstractie verenigt, waardoor moderne landschappen in het rijk van het gevoel terechtkomen. Werkend met gelaagde olieverf bouwt hij reliëfs van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie botsen—ridges vangen de zon, geschraapte passages ademen, en horizonnen worden gesuggereerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp op het platteland, put hij evenveel inspiratie uit stedelijke dynamiek als uit landelijke stilte. Zijn werkwijze is lichamelijk en ritmisch: het mengen van dichte pigmenten, het aanbrengen en oplichten van verf, en het laten kruisen en glijden van het mes zodat de tijd op het oppervlak is gegrift. Stadslijnen lossen op in gebaar; weiden veranderen in chromatische getijden.

Stefano's doeken openen een gesprek tussen werkelijkheid en verbeelding, tussen herinnering en plek. Hij zet herinnering om in beweging en plaatsen in sensatie, nodigt kijkers uit te blijven hangen, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende verte.