Miquel Torner de Semir (1938) - La mujer frutera

Getekend door de kunstenaar aan de onderkant

Het werk wordt goed ingelijst gepresenteerd

Afmetingen werk: 65 cm hoogte x 54 cm breedte

Afmetingen lijst: 90 cm hoogte x 79 cm breedte

Goede staat van behoud

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAPHIE VAN MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir werd geboren in 1938 in het verleden in het kasteel van Santa Pau, in de Garrotxa (Gerona), als de laatste persoon die in deze emblematische constructie werd geboren, omgeven door vulkanen (thans woont hij in San Feliu de Guísols). Dit feit markeert zijn facet als schilder. Een man uit het oude Catalonië, geleerd, altijd aangetrokken door de Middeleeuwen, het Romaanse van de Pyreneeën en de primitieve gotiek. De erfenis van de Italiaanse Renaissance, met name van de Italiaanse Quattrocento-schilderijen zoals Fra Angélico of Rafael, laat zich voelen in veel vrouwelijke portretten van Torner de Semir, zoals degene die we hier zien. Het is precies die mix tussen oud en nieuw waaruit de originaliteit van zijn werk voortkomt. Wat hem het meest heeft gevormd, lijkt de kennis van het romaanse en gotische te zijn. Zijn figuren, vaak omlijnd met een dikke donkere lijn, roepen de gotische glas-in-loodramen op: stralend, mooi op zichzelf en door zichzelf.

Leerling van de muurschilder- en graveur Ricard Marlet, leert hij wat voor hem het belangrijkste is, de discipline van het tekenen. Met meester Marlet maakt hij kennis met het Modernisme en het Catalan Nouveau-centrisme. Hij studeerde aan de Escuela de Bellas Artes in Sant Jordi in Barcelona en aan de Escuela de San Fernando in Madrid, waar hij het Prado-museum bezoekt en zich laat doordringen door Velázquez’ schilderkunst, en besluit de meninas naar zijn zin te reproduceren, met zijn eigen stijl, met levendige kleurtonen zoals roze en fluorescerend paars die weinig ruimte laten voor twijfels over de hoogtepunten, moderniteit en sympathie van de kunstenaar. Bovendien, als men goed kijkt, kan men zien hoe de kunstenaar de collage-techniek toepast, waarin hij een stukje stof, karton of zelfs een stuk muzieknotatie inbrengt.

In Parijs begint zijn werk zoals hij het noemt "tussen oud en nieuw". Hij begon met solo-exposities in Terrassa in 1968, daarna in andere Catalonische steden en in Parijs (galerijen Espace en Boutique). Zijn werk begon in een mediterrane figurativiteit, die uiteindelijk uitmondt in abstractie, om terug te keren naar een figuratie met een modern concept. Hij wordt uiteindelijk beschouwd als een van de belangrijkste exponenten van de mediterrane schilderkunst.

Al deze stromingen waren hem niet onbekend, aangezien hij in Barcelona de mogelijkheid had om kennis te maken met de Dau al Set-groep. In de Dau al Set-school ontmoet hij zo bekende kunstenaars als Tharrats, Muxart of Tapies. Zijn schilderkunst kenmerkt zich door het gebruik van levendige en rijke kleuren. Zijn werk kan in één woord worden samengevat: VOEDING. Zo kenmerkt het prachtige werk van deze Catalaanse schilder zich door een rijke en impasto-achtige kleurkwaliteit met grote levendigheid, die, in combinatie met de verschillende materialen die als support worden gebruikt, resulteert in een expressionistische schilderkunst van hoge cromatische kwaliteit en een uitgesproken persoonlijkheid, waardoor de kunstenaar als meester wordt beschouwd.

Het klassieke en het nieuwe verenigen zich tussen de penseelstreek van Miquel Torner de Semir. De tijd vervaagt, verdwijnt. De scheidslijn tussen verleden en heden verdwijnt dankzij zijn schilderijen, dankzij zijn manier van tekenen op het doek. Miquel bereikt wat heel weinig eerder is gelukt: spreken over het verleden met de stem van het heden. Zijn stem: zijn schilderijen. Zijn methode: de passie. Zijn prestatie: al zijn oeuvre.

De schilder uit Gerona wordt beïnvloed door de oude meesters, Giotto, de Italiaanse Renaissance en door de informele zoektocht van abstracte schilders. Dit alles vormt het vertrekpunt van zijn schilderkunst; het vakmanschap boeit hem evenveel of meer dan het concept. Hij heeft geprobeerd een bruggenbouwer te zijn tussen verleden en heden, maar ook open te staan voor het nieuws, voor de constante zoektocht. Een interessant contrast in het werk van Miquel is de manier waarop hij personen, plaatsen en situaties uit oude tijden afbeeldt met moderne schildertechnieken. Deze onderscheiding Catalaanse schilder heeft in staat geweest de regels van tijd te doorbreken. Zo direct is Miquel Torner de Semir in het definiëren van lijnen en vormen, dat het nauwelijks geloofwaardig lijkt dat het om een tweedimensionale doek gaat; op het eerste gezicht lijkt het schilderij eerder een som van texturen uit een driedimensionale wereld.

Sommige van zijn werken hebben een uitgesproken faubistische toon, met een intense en expressieve palet, in contrast met de kalmte en de lege blik in gezichten die de toeschouwer uitnodigen om zich onder te dompelen in de omgeving van het werk en de denkwijze van de kunstenaar. Niettemin heeft Torner de Semir een eigen stijl die gebaseerd is op de eenvoud van uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. De vrouwelijke figuren hebben de kalme vormen van religieuze kunst en uiten de rust van de geest. De figuur dient Semir om orde en ritme te eisen in menselijke handelingen.

Volgens Joan Lluís Montañé, Barcelonese, lid van de International Association of Art Critics, de prestigieuze Catalaanse schilder Torner de Semir, in zijn uitgebreide schilderkunst, "heeft hij belangstelling voor compositie en kleur, generator van bijzonder verfijnde creaties, waar de stempel van vastberadenheid en een contrastrijk kleurenpalet duidelijk te zien is. Hij toont figuren, landschappen en composities die een duidelijk exercitie van academische schilderkunst betekenen, waarin hij zich niet wendt tot een zekere formele innovatie en techniek, dit alles binnen een onmiskenbaar persoonlijk plastic stempel."

De kunstcriticus Josep M. Cadena zegt over Semir: "De schilder markeert met sterke en precieze lijnen de silhouetten van de belangrijkste elementen van elke compositie en gebruikt basale en pure kleuren om gevoelens uit te drukken. Wanneer mogelijk schildert hij het schilderij binnen het schilderij, en probeert zelfs in zijn achtergronden interpretaties en abstracte tekens te plaatsen. Zo verkrijgt hij een positieve relatie tussen de verschillende vormen van artistieke expressie die hem motiveren en zijn plastische taal is veel rijker en aantrekkelijker. Hij heeft een eigen stijl die gebaseerd is op de eenvoud van uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. Zijn vrouwelijke figuren hebben pausachtige vormen van religieuze kunst en drukken de kalmte uit die de verwezenlijkingen van de geest moeten gehoorzamen. De figuur dient hem om orde en ritme te vragen in menselijke handelingen, zijn schilderkunst is ethisch. Het communiceert gemakkelijk positieve gevoelens bij wie zijn werk kent."

Voor J. Llop S.: "Het tekenen, de fundamentele lijn, sterk, precies, incisief, bepaalt de vorm, grenst ruimtes af in de doordachte composities die Torner de Semir ons presenteert. En dan komt het zien op een andere manier, het verbeeldende, de dromen die aansluiten bij de realiteit die hij beschrijft en verbeeldt, vergezeld van een cromatisch palet dat basiskleuren combineert, zachte tinten. Het is een persoonlijke stijl die de andere realiteit van het landschap, van de figuur, onthult. Interessant en aantrekkelijk werk, dat de kijker in beslag neemt en hem meeneemt langs het pad van het verbeeldende."

In overeenstemming met zijn visie op de pre-joodse, heeft hij zich niet teveel zorgen gemaakt over zijn maatschappelijke projectie richting zijn leraren, die soms ongeïdentificeerd waren en hoewel zijn werken in veel landen te zien zijn, heeft hij tentoonstellingen gegeven in Europa, Amerika en Japan; een volledige opsomming van zijn CV is moeilijk te maken. Momenteel exposeert hij permanent in La Galería Arcadia in Madrid.

In 2003 wordt hij gekozen door het Museo de la Real Casa de la Moneda, zodat een werk van hem wordt uitgegeven op een postzegel en deelneemt aan de tentoonstelling van het XXV-jarig jubileum van de Spaanse Grondwet. In tussentijd heeft het Museo de la Real Casa de la Moneda in Madrid een tentoonstelling van zijn werken georganiseerd.

Torners werken zijn tentoongesteld in een groot aantal Europese en Spaanse steden zoals: Parijs, Brussel, Frankfurt, Heidelberg, Straatsburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, enz. Hieronder volgen enkele van zijn belangrijkste tentoonstellingen van de Catalaanse kunstenaar:

Belangrijkste tentoonstellingen
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.

Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.

Société des Artistes Indépendants. Parijs.

Grand Palais. Parijs.

Dan Art, Béziers-Frankrijk.

Galerie Espace. Parijs - Beaubourg.

Lions Club. Chartres Doyen - Frankrijk.

Uitgenodigd eert in de tentoonstelling van Cercle Espanyol. Dreux - Frankrijk.

Salon d’Autome. Clermont Ferrant - Frankrijk.

Grand Prix la Femme et l’Imabonaire Jeanne Gatineau. Parijs.

Sala Gavina. Palamós - Girona.

Sala Clará, Olot-Barcelona.

Espai cultural Francolí-Barcelona.

Galerie Boutique. Parijs, Frankrijk.

La Galerie de l’Hotel Meridien. Parijs.

L’Atelier. Platja d’Aro, Girona.

Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen. Suisse.

Galería Arcadia- Madrid.

Galería de arte Star. Colectiva. Madrid.

Galería 4 Cantons. Olot, Girona.

Galería Catalonia-Barcelona.

Galería Art 16. Olot, Girona.

Pedreguet Art espai contemporani. Girona.

Galería Da Vinci Art. Girona.

Galerie Ducs de Dijon. Frankrijk.

Galería Campo u Campo. België.

Galería B.C.S. Estrasburgo. Frankrijk.

Haus Arnold. Frankfurt am Main. Duitsland.

Haus Berlinghoff. Heidelberg. Duitsland.

Naumilenium. Barcelona.

Lart century art. Barcelona.

Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.

Picassomio.com Madrid.

Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-France.

Expositie ter herdenking van het 25-jarig jubileum van de Spaanse Grondwet. Madrid.

Sala Constanti Art, Reus. Collectieve kersttentoonstelling, 2009-Tarragona.