Stefano - Alpine Meadow Refuge

Alpine Meadow Refuge

Een door zon verlichte bergwlast park biedt zich open in glansolie, waar een verweerde hut zich nestelt te midden van een uitgestrekt gouden weiland vol wilde bloemen in amber, roos en viooltje. Een slingerende pad in aarde trekt de blik door uitbundige bloemknoppen richting de nederige woning, geflankeerd door een oprijzende den. Sneeuwkresemin peaks rijzen majestueus onder zwelende witte wolken in een heldere cerulean lucht. Impasto penseelstreken geven dikke, tastbare bloembladen en gras weer, terwijl zachtere penseelstreken de verre bergen laten oplossen in atmosferische nevel.

Formaat: 100 x 75 x 2,5 cm (HxBxD)
Gespannen op hout en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professionele olieverf op hoogwaardig doek
- Inlijsten is niet inbegrepen (randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar op de achterkant
- Certificaat van Echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinformatie***
Alle kavels verzonden via Catawiki Smart Shipping. Bevestig aub uw adres voordat u betaalt; als u het daarna wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens kenmerkende paletmes- impasto vlamt tussen impressionisme en abstractie, waardoor moderne landschappen in het rijk van gevoel terechtkomen. Werkend met geaccumuleerde olieverfschillen bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie elkaar raken—ruggen vangen de zon, gekrabde passages ademen, en horizonten worden gesuggereerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp op het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke rust. Zijn proces is fysiek en ritmisch: het mengen van compacte pigmenten, het aanbrengen en verwijderen van verf, en het laten kruipen van het mes zodat de tijd op het oppervlak blijft ingewreven. Stedenlijnen lossen op in gebaren; weilanden veranderen in chromatische getijden.

De doeken van Stefano openen een gesprek tussen realiteit en verbeelding, tussen herinnering en plek. Hij draait herinnering om in beweging en plaatsen in sensatie, en nodigt kijkers uit om te blijven hangen, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende verte.