Jacques Fontaine - Des Marques des sorciers - 1860

Jacques Fointaine, Des marques des sorciers et de la reelle. A Lyon, 1611. Rarissima e sconosciuta ristampa ottocentesca (1860 circa) stampata senza data. Cm 19,5 x 11,5, legatura coeva in mezza tela, piatti marmorizzati, pagine 45 (1). In ottimo stato - una piccola apertura al dorso - normali tracce del tempo. In asta senza riserva!!!!

Jacques Fontaine era het hofarts van de Koning van Frankrijk (conseiller et médecin ordinaire du Roy).Het evenement: Het boek werd geschreven onder de golven van de enorme emotie die werd opgeroepen door het proces tegen Louis Gaufridy van 1611. Gaufridy was een priester uit Marseille die beschuldigd werd een vreselijk tovenaar te zijn en de bezetenheid van enkele zusters van de Orde van de Heilige Maria (Orsolinen) in Aix-en-Provence te hebben veroorzaakt. Hij werd ter dood veroordeeld en geëxecuteerd.
Het doel van Fontaine: Hij schreef dit korte traktaat slechts enkele maanden na het proces om het belang van de geneeskunde voor de rechtbanken te benadrukken. Hij wilde aantonen dat de artsen (en niet alleen de priesters of rechters) de fundamentele figuren waren om te bepalen of een persoon werkelijk bezeten was of een pact met de duivel had gesloten. de erkenning van het "Marchio del Diavolo" (Les marques des sorciers)
Fontaine, als arts, analyseert de fysieke tekens die Satans op het lichaam van de tovenaars achterlaat. Hij legt uit dat deze tekenen in werkelijkheid stukjes dood vlees zijn die door de duivel op het menselijk lichaam zijn gevormd. De belangrijkste eigenschap van deze punten was de volledige gevoelloosheid: als je met een naald prikte, deden ze geen pijn en bloedden ze niet.
Fontaine eist de rol van de arts op als de enige echte expert die dit "medisch rapport" tijdens de processen kan opstellen.
2. De realiteit van de lichamelijke bezetenheid (La réelle possession)
In het tweede deel van het boek valt de auteur het idee aan dat bezetenheid een fictie of een eenvoudige mentale ziekte (zoals melancholie) is. Hij betoogt stellig dat de duivel de echte macht heeft om het fysieke lichaam van een mens te bezitten, het te bewegen en naar eigen goeddunken te gebruiken. Hij ontmantelt de "trucs" en de strategieën die de duivel gebruikt om de sceptici te laten geloven dat de lichamen niet werkelijk naar het Sabba (de bijeenkomsten van heksen) worden getrokken. Het boek van Jacques Fontaine is een fundamenteel document omdat het officieel de ingang van de medische wetenschap in toon van heksenprocessen markeert. In plaats van zich alleen maar op bijgeloof of gebeden te baseren, werd gezocht naar een "wetenschappelijk bewijs" (de gevoelloosheid bij pijn) om de beklaagde te veroordelen. Het was een erg invloedrijk werk en werd herhaaldelijk herdrukt juist vanwege de ogenschijnlijke medische autoriteit.