Tijs Dragtsma (1992) - Eyes Beneath the Bark

Eyes Beneath the Bark plaatst je in een bos dat lijkt te weten dat je er bent. Witte berkenstammen wijden zich in een donkerte zo volmaakt dat het aan fluweel doet denken, één fel licht valt van bovenaf terwijl de stammen achterin oplossen in zwart. Elders, tussen het afbladderende schors, verzamelen donkere vlekken zich tot de onmiskenbare vorm van ogen, alsof de bomen zelf al lange tijd van alles hebben gezien voordat jij arriveerde.

Berkenbast draagt deze sporen van nature met zich mee, de restanten waar oude takken ooit groeiden. Hier worden ze iets anders, een stille herinnering dat de natuur ons altijd nauwkeuriger heeft bestudeerd dan wij haar ooit bestudeerden. Het werk stelt een eenvoudige, verontrustende vraag: wie wordt er eigenlijk bekeken, het bos of de persoon die ervoor staat.

Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, opgebouwd door gecontroleerde schade aan het oppervlak in plaats van pigment, elk teken weer verwijderd in plaats van toegevoegd. Wat vorm geeft is geen prent die op het materiaal is geplaatst, maar een eikengroeve van berken die uit het verwijderde uit het materiaal tevoorschijn komt.

Het beeld is altijd aanwezig, bij daglicht of in schaduw. Licht creëert het niet, het scherpt het aan. Onder een gerichte lichtbron vangen en reflecteren de krassen, krijgen de stammen diepte, en lijken de ogen in de schors je blik langer vast te houden. Het leest verschillend vanuit verschillende hoeken, zonder ooit het beeld te verliezen, bewegend tussen stille rust en scherpe helderheid.

Vanuit de andere kant van een kamer staan de berken monumentaal, een theatrale rij bomen verlicht alsof voor een podium. Kom dichterbij en de illusie lost op tot een veld fijne, gecontroleerde krassen, korrel en zwevende stof die in zuiver zwart zweven, bewijs dat het hele bos stap voor stap werd opgebouwd.

Eyes Beneath the Bark gaat verder met de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde schade aan het oppervlak in plaats van pigment of afdruk. Onderdeel van een beperkte oplage van tien, staat het op dezelfde overtuiging als elk werk in de serie: een visuele taal waarin schade geen vernietiging is, maar structuur.

"Het bos keek al lang mee voordat we leerde terugkijken."

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet getekend is, maar wordt vrijgegeven. In krasjes lijn voor lijn in een diep zwarte ondergrond uitgehouwen, verschijnt elk werk door talloze precieze krassen die het licht vangen en vorm brengen uit duisternis.

Van een afstand lijkt het beeld bijna fotografisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Maar van dichtbij oplost het werk in een dicht veld van individuele tekenen. Fijn, fragiel en bijna gewichtloos. Wat solide leek, blijkt een delicate web van lijnen te zijn, elk een welbewuste gebaar, elk essentieel voor het geheel.

Licht schept het beeld niet. Het scherpt het aan. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekrabde lijnen reflecteren. Terwijl het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Vanuit één hoek staat de figuur helder en gedefinieerd. Vanuit een andere zijde verzacht het en zakt het terug naar de duisternis waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gefocuste spot verdiept het contrast en krijgt het beeld een beeldhouwkundige, bijna lumineuze kwaliteit.

Wat dit medium zo boeiend maakt, is de stille spanning. De daad van krassen is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden gemaakt. Toch is het resultaat niet hard. Het is intiem, atmosferisch en levendig met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Vernietiging wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals dit portret is de figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld mee met perspectief en sfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp naar voren te stappen uit het zwart. Op andere momenten zakt het terug in rust. Het is in die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.

Zoals alle materialen die door de tijd worden aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras bevat een moment, een ademhaling, een gebaar. Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar een aanwezigheid die zich blijft openbaren bij elke verandering van licht.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een constante wens om nieuwe beeldtaal te verkennen. Ik zie kunst niet als een vaststaande stijl, maar als een veranderend ontdekkingsveld waarin materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een simpele vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de kern van alles wat ik creëer.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elk oeuvre benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere komen voort uit afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat openstaat voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld te maken, maar een werk te creëren dat de aandacht vasthoudt, uitnodigt tot reflectie en zichzelf blijft openbaren na verloop van tijd.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, intentioneel en levendig aanvoelt.