Antonio Sadurní (1927-2014) - Una tarde de verano

Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk afkomstig uit Antonio Sadurní, dat een uitgestrekt landschap van gouden velden met papavers weergeeft, waar twee figuren werken of rusten bij een boom onder een ruime blauwe lucht. Het schilderij valt op door zijn uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.

· Dimensies met lijst: 83x96x5 cm.
· Dimensies zonder lijst: 56x65 cm.
· Olieverf op canvas met handtekening van de kunstenaar rechtsonder.
· Het stuk verkeert in een goede staat van behoud.
· Het werk wordt verkocht met een prachtige lijst (inbegrepen in de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privéverzameling in Girona.

Belangrijke opmerking: de opgenomen foto's maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot.

Het schilderij zal professioneel worden verpakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met gebruik van hoogwaardige materialen om optimale bescherming te garanderen. De prijs van de verzending dekt zowel de kosten van professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending gaat via Correos, GLS of NACEX met traceerbaar vervoer. Internationaal verzenden is mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij presenteert een uitgestrekt landelijk landschap gedomineerd door gouden velden die doorlopen naar een verre rij bomen onder een helderblauwe lucht. De scène lijkt zich af te spelen in de zomer, wanneer de gewassen rijp zijn en de aarde warme tinten van tarwe, oker en bruin vertoont. In het centrale rechtergedeelte verschijnen twee kleine figuren die aan de vegetatie werken of rusten, terwijl talloze rode en gele bloemen het voorgrondgebied verlevendigen en een delicate vitaliteit aan de omgeving toevoegen.

Het veld beslaat ongeveer de onderste helft van de compositie en vormt het belangrijkste visuele element. De uitgestrekte omvang maakt de ruimtelijkheid van het landschap voelbaar en geeft direct een gevoel van vrijheid. De lijnen die over de aarde lopen leiden de blik van de voorgrond naar de figuren en daarna naar de zachte heuvels aan de horizon.

Het aardoppervlak vertoont een rijk samengestelde mix van geel, oker, bruin, gedempte groen­tinten en kleine roze reflecties. De verschillende tonen zijn onregelmatig verdeeld, wat de indruk geeft van door arbeid bewerkte aarde en van de cyclus van de landbouw. Sommige zones lijken te behoren tot reeds gemaaide gewassen, terwijl andere nog begroeiing hoger hebben.

In de voorgrond zijn talrijke diagonale lijnen te zien die suggereren nerken, afgesneden stengels of sporen achtergelaten tijdens de oogst. Deze sporen geven ritme en diepte, en onthullen bovendien de menselijke ingreep op het land. De diagonaliteit stuurt de blik naar het midden en voorkomt dat het uitgestrekte oppervlak statisch aanvoelt.

Het warme licht concentreert zich vooral op het veld. De gouden tinten lijken het schitteren van de zon op te vangen en geven een gevoel van een heldere en rustige dag. De bruine en paarse zones introduceren kleine schaduwen die de hoogteverschillen en variatie van de bodem beter zichtbaar maken.

Tussen de restanten van de oogst verschijnen talrijke rode bloemen verspreid over het veld. Hun kleine kleurpuntjes vallen sterk op tegen de okergele en gele tinten. Deze bloemen, die doen denken aan papavers, brengen een poëtische noot en maken van het bewerkte veld een ruimte die nog vol leven is.

De papavers zijn vooral geconcentreerd in het onderste deel en aan beide zijden van het pad of de centrale strook. Sommigen verschijnen nabij de toeschouwer met bredere en duidelijkere vormen, terwijl anderen ver weg alleen als kleine rode accenten verbleken. Deze afname in formaat versterkt de perspectiefwerking.

Naast de rode bloemen zijn er kleine gele, witte en paarse nootjes te zien die andere wilde planten suggereren. De kleurschakering verzacht de aardse uitgestrektheid van het voorgrond en creëert een natuurlijke overgang naar de dichtgroeiende margin vegetatie.

Aan de linkerzijde rijst een ruime massa planten en struiken op. Hun donkergroene, blauwachtige en grijstinten contrasteren met de helderheid van het veld. Tussen de bladeren verschijnen gele, rode en roze bloemen die dit gebied verrijken en een natuurlijk kader voor de scène vormen.

De zijvegetatie lijkt het verloop te volgen van een perceelrand of een klein landweggetje. De oriëntatie ervan creëert een lijn die van de voorgrond naar de middelste zone beweegt. Zo leidt de linkerrand de blik naar de verre velden en geeft het compositieordening.

Aan de rechterkant verschijnt een andere strook vegetatie, iets lager in het voorste deel en dichterbij in het middelste gedeelte. Hun donker groene tinten bepalen het veld en in evenwicht brengen de massa van de linker vegetatie. Kleine rode en gele bloemen keren terug tussen de planten, waardoor de cromatische continuïteit behouden blijft.

In nabijheid van het midden rechts valt een schuinstaande boom op met een ronde kruin. De donkergekleurde stam reikt diagonaal omhoog en draagt een overvloedige massa bladeren in groen, paars en bruin. De inclinatie geeft beweging en lijkt de voortdurende invloed van de wind op het landschap te weerspiegelen.

Deze boom vormt één van de belangrijkste referentiepunten van de compositie. Zijn schaduw en kruin bieden mogelijk onderdak temidden van de uitgestrektheid van het veld. Hij helpt bovendien de twee figuren die naast hem staan te kaderen, waardoor een kleine menselijke scène binnen het landschap ontstaat.

De figuren zijn op een zeer kleine schaal weergegeven, wat de immensheid van de omgeving benadrukt. Een van hen draagt witte kleding en is gehurkt of zittend nabij de grond. De andere staat rechtop en draagt een felrode blouse die duidelijk opvalt tussen de natuurlijke tonen.

De persoon in het wit lijkt zich te concentreren op een taak die met het land te maken heeft. Zijn/haar houding, licht gebogen, kan erop wijzen dat iemand iets oppakt, onderzoekt of ordent. De helderheid van de kleding contrasteert met de groene schaduwen van de begroeiing en maakt zijn/haar aanwezigheid zichtbaar ondanks de afstand.

De figuur in het rood wordt de belangrijkste menselijke en cromatische accento van de centrale zone. Zijn verticale positie contrasteert met de horizontaliteit van de velden en met de opgeheven houding van de andere persoon. De kleur van zijn kleding sluit aan bij de papavers in het voorgrond en vormt een visuele verbinding tussen de figuur en het landschap.

De relatie tussen beide personen suggereert een gezamenlijke activiteit. Ze zouden op het veld kunnen werken, rusten tijdens de dag of met elkaar praten aan de rand van de akker. Het ontbreken van precieze details laat verschillende verhalen toe en geeft de scène een universele aard.

Rondom de figuren verschijnen kleine donkere en lichte voorwerpen die mogelijk verband houden met het landbouwwerk. Hun aanwezigheid versterkt de indruk van een arbeidssdag en draagt narratieve rijkdom bij. Deze elementen blijven echter discreet geïntegreerd in het landschap.

Achter de figuren strekt zich een massa struiken uit die donkergroene, paarse, zwarte en kleine gele reflecties combineert. Deze begroeiing scheidt de voorgrond van de middelste velden en biedt een visuele basis voor de figuren. Zijn ronde vorm vindt echo in de kruin van de nabije boom.

Het middendeel van het landschap is georganiseerd door brede horizontale stroken van verschillende kleuren. De gele velden wisselen af met groene, paarse en bruine banden, wat de verscheidenheid aan gewassen en percelen toont. Deze opeenvolging creëert een pacieuze ritme dat de blik naar de horizon leidt.

Sommige velden vertonen extreem heldere gouden tinten, terwijl andere wat doffer zijn of begroeid zijn. Deze variatie suggereert verschillende groeifasen of verschillende effecten van het licht op het terrein. Het landelijke landschap wordt zo waargenomen als een productieve, ordelijke ruimte en tegelijk vol nuance.

De grenzen tussen de percelen worden gemarkeerd door hagen, kleine paden en rijen bomen. Deze scheidingen zijn niet streng, maar volgen zachtjes de krommingen van het terrein. Het resultaat is een natuurlijke en harmonieuze compositie waarin de landbouwactiviteit zich lijkt aan te passen aan de vorm van het landschap.

Naar het midden toe zijn enkele kleine witte vormen verspreid tussen de velden te onderscheiden. Mogelijk verwijzen ze naar landelijke gebouwen, stapels materiaal, dieren of elementen die met de landbouwarbeid te maken hebben. Hun helderheid voegt interessepunten in de verte toe en draagt bij aan de diepte.

Aan de linkerkant van het middelste gebied ontstaat een groep hoge vegetatie met kleine gele bloemen of reflecties. Hun verticale vormen rijzen op tegen de donkere lijn van de horizon. In de buurt zijn wat microskopische silhouetten te zien die vogels zouden kunnen voorstellen, wat een subtiel gevoel van beweging geeft.

Verder naar rechts rijzen verschillende bomen in oker, bruin en roestrood. Hun warme tinten contrasteren met het donkere groen van het verre bos. Deze vormen kunnen het einde van de zomer aankondigen of gewoon de invloed van een gouden licht op het blad weerspiegelen.

De rand van de horizon bestaat uit een uitgestrekte strook blauwig en donkergroen bomen. Deze grens scheidt duidelijk de velden van de hemel en functioneert als een natuurlijke barrière. Zijn continuïteit biedt stabiliteit en benadrukt de horizontale breedte van het landschap.

Op sommige punten onderbreekt het bosvlak om plaats te maken aan groepen roze en oranje bomen. Deze kleine accenten brengen variatie en verbinden de achtergrond met de bloemen van de voorgrond. De herhaling van warme kleuren houdt de eenheid van de hele compositie vast.

De hemel beslaat bijna de helft van de bovenkant en vormt een groot vlak van sereniteit. Zijn blauwgrijze tint strekt zich uniform uit en genereert een open, helder en kalm atmosfeer. De uitgestrektheid van de lucht laat de compositie ademen en balanceert de rijkdom aan vormen en kleuren van het veld.

Diverse kleine wolken verschijnen verspreid over de lucht. Sommige zijn wit en andere hebben delicate roze en paarse nuansjes. Hun lichte vormen kondigen geen storm aan, maar brengen beweging en verzachten de uniformiteit van het blauw.

De wolk in de rechterbovenhoek valt op door zijn grotere formaat en roze tinten. Zijn aanwezigheid balanceert visueel de figuren en de boom aan dezelfde zijde. Andere kleinere wolken verspreiden zich naar het midden en naar links, wat een subtiel ritme boven de horizon genereert.

De algehele belichting lijkt te wijzen op een warme namiddag. Het veld vangt een gouden licht en de wolken tonen zachte roze reflecties. Deze mogelijke nabijheid van zonsondergang geeft een nostalgische ondertoon en maakt van de scène een contemplatie van het einde van de dag.

Het kleurenpalet ontstaat uit het contrast tussen de koele blauw van de lucht en de warme geeltinten van de aarde. De groenen van de begroeiing fungeren als overgang tussen beide ruimtes, terwijl de rode van de papavers en van de figuur energie toevoegen. Deze combinatie is evenwichtig, helder en diep voorstelbaar.

De compositie is opgebouwd uit grote horizontale banden: de bewerkte voorgrond, het middelste veldgebied, de donkere rand van het bos en de uitgestrektheid van de hemel. Deze banden bieden stabiliteit, terwijl de ryzen, de schuine boom en de figuren diagonalen en verticale elementen introduceren die het geheel dynamiseren.

Het ontbreken van opvallende gebouwen of moderne wegen versterkt het landelijke karakter. Het landschap lijkt een directe relatie met de aarde en met de natuurlijke cycli te behouden. De menselijke figuren zijn geïntegreerd in deze omgeving zonder deze te domineren, als onderdeel van landbouwactiviteiten die in harmonie met het land verlopen.

Het werk draagt de stille inspanning van het boerenwerk uit, maar ook de schoonheid die die arbeid vergezelt. De nerken en het gemaaide land spreken van arbeid, terwijl de bloemen, de hemel en de bomen een poëtische dimensie toevoegen. De scène viert zowel de productiviteit van de aarde als haar vermogen om schoonheid te bieden.

De twee figuren kunnen gezien worden als symbolen van de menselijke aanwezigheid in een uitgestrekt landschap. Hun kleine formaat benadrukt de schaal van het territorium en herinnert eraan dat landbouw veel grotere natuurlijke krachten vereist. Tegelijkertijd maken hun kleuren hen een essentieel onderdeel van het verhaal.

Er bestaat ook een aantrekkelijke relatie tussen continuïteit en verandering. De velden variëren met de seizoenen, bloemen verschijnen en verdwijnen, en oogsten worden elk jaar binnengehaald. De bosrand en de uitgestrektheid van de hemel geven juist een gevoel van continuïteit. Deze gezamenlijke verschijning maakt van het landschap een beeld van de cyclus van de tijd.

In totaal biedt dit prachtige schilderij een brede, heldere en diep serene visie op gouden velden in volle zomer, doorkliefd door nerken en bezaaid met rode papavers en wilde bloemen. De twee kleine figuren nabij de boom voegen een delicate menselijke vertelling toe, terwijl de glooiende percelen, de verre bosrand en de immense blauwe hemel een buitengewone diepte creëren. Het werk straalt rust, overvloed en de stille inzet van het landelijke leven uit, waardoor het landschap wordt tot een viering van het land, de oogst en de schoonheid van een middag op het platteland.