Janesch Albert (1889-1973) - Andalusische Landschaft

Albert Janesch (* 12 juni 1889 in Wenen; † 10 mei 1973 aldaar) was een Oostenrijks portret- en genreschilder.

Leben
Janesch studeerde van 1904 tot 1912 aan de Wiener Akademie der Bildenden Künste, zijn leraren waren Siegmund L’Allemand en Franz Rumpler.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Janesch op 20 oktober 1915 als oorlogsschilder opgenomen in de Kunstgroep van het k.u.k. Kriegspressequartier. Hij werkte aanvankelijk in Belgrado, vervolgens Triëst en daarna, tot herfst 1916, aan verschillende secties van het Isonzofront. Van december 1917 tot juni 1918 was hij aan het Turkse front.[1] In 1916 ontving hij de eerste prijs van de Kriegerdenkmalkonkurrenz. Hij werd tot november 1918 in de standeslijsten van het Kriegspressequartier geführt.

Tijdens het Tweede Wereldoorlog werd Janesch opnieuw ingezet als oorlogsmaler, hij werkte aan de zuid- en westkust van Frankrijk, in Rusland en Griekenland.[3] In een brief aan de hoofdredacteur van de NSDAP-tijdschrift Der Hoheitsträger[4] legde hij in 1941 zijn schilderijontwerp Der illegale Kämpfer uit en vertelde gedetailleerd wat hem in 1932 ertoe bracht om een lidmaatschapsaanvraag bij de NSDAP te doen ("die Reinigung des Wiener Kunstlebens vom jüdischen und freimaurerischen Geist"). De facto trad hij pas op 18 februari 1933 toe tot de partij (lidmaatschapsnummer 1.600.275).[5][6] Janesch was onder meer in 1937, 1938, 1940 en 1941 op de Große Deutsche Kunstausstellung in München vertegenwoordigd. Daar toonde hij vooral beelden met oorlogsscènes van de Wehrmacht en in 1941 portretten van de nazi-militairleiders Karl Eibl en Friedrich Siebert. Twee van de schilderijen werden door Hitler aangekocht.

Na de oorlog kreeg Janesch de opdracht om het „Eisensaal“ van de nieuw gebouwde Artilleriehal (Arsenal Objekt 2) van het Heeresgeschichtliches Museum te freskeren. Zo voerde hij in 1952/53 het fresco „Die Artillerie Kaiser Maximilians I.“ uit, waarbij een schilderij van Jörg Kölderer als Vorlage diende. De fresco's waren op 25. maart 1954 voltooid.[7]

Afmetingen:
Zonder lijst: Breedte: 80 cm × Hoogte: 90 cm, met lijst: Breedte: 95 cm × Hoogte: 105 cm