Anton Kaestner - #443 - S - " Harsh Nature 1/9 ".

#443 - S - " Harsh Nature 1/9 ".
Een eenheid, origineel werk van Anton Kaestner, rechtstreeks uit de Parijse werkplaats.

Spuitacryl op een glazen paneel van 3 mm.
Dit schilderij is geen afdruk. Het gaat om een origineel werk dat in meerdere lagen verf en/of spuit is geschilderd en waarvan het glanzende, glossy uiterlijk, vergelijkbaar met de toepassing van een hars, uniek is.
Het maakt deel uit van een serie van 9 schilderijen (1/9 tot 9/9) voor een totaalbedrag van 1800 € (9 schilderijen ingelijst). Gelieve na aankoop van het eerste schilderij een verzoek te doen als u dit wenst.

Afmetingen : Inch 12,6 × 9,1 × 0,12 / 32 × 23 × 0,3 cm zonder lijst.
Dit schilderij wordt zonder lijst geleverd.
Lijst van kwaliteitsmerk Nielsen uit Duitsland in aluminium, referentie 34 (Inch 0,23 × 1,38 / 0,6 × 3,5 cm) aanbevolen en beschikbaar bij verzending voor een extra bedrag van 70€.

Het werk is getekend op de achterzijde.
Een Certificaat van authenticiteit vergezelt het werk.
De levering is verzekerd.

Anton Kaestner is een Zwitserse schilder, beeldhouwer en auteur, gevestigd in Parijs. Zijn werk wordt tentoon gesteld door heel Europa, in Zwitserland en in Dubai. Meer informatie en keuzes op www.antonkaestner.com.

Volgende solotentoonstelling - Genève Januari 2027.

"Biography

Geboren in Genève, Zwitserland, ben ik opgegroeid omgeven door de natuurlijke schoonheid en culturele rijkdom van mijn homeland. Creativiteit werd in mijn familie gewaardeerd, en het was mijn latere grootvader, een vakman & kunstenaar, wiens invloed de zaadjes plantte voor wat uiteindelijk mijn levenslange passie zou worden.
In 1993 begon ik privé te schilderen, experimenterend met talloze acrylverf in A4- en daarna A3-notitieboeken. Aanvankelijk voelde ik me aangetrokken tot niet-figuratieve schilderkunst en abstract expressionisme. In de loop der tijd, en hoewel ik mezelf atheïst beschouw, ontwikkelde ik ook een voorliefde voor spirituele materialen omdat ze resoneerden met mijn verkenning van menselijk bestaan, melancholie en de diepere waarheden van natuur en leven.
Echter, het pad om echt kunstenaar te worden was niet onmiddellijk.
Gedurende meer dan drie decennia volgde ik een internationale zakelijke carrière die me over de hele wereld bracht, van de Verenigde Staten tot Marokko, België, Azië en Frankrijk. Mijn reizen verrijkten mijn perspectief en brachten me in contact met een breed scala aan culturele invloeden. Waar ik ook ging, dompelde ik mezelf onder in de lokale kunstscènes en raakte ik betrokken bij de creatieve energie van elke plek.
Ondanks de focus op mijn zakelijke carrière, was kunst altijd een deel van mij, zachtjes sudderend onder de oppervlakte. Bijna 30 jaar lang werd schilderen een vorm van geheime meditatie voor mij — een manier om de wereld achter me te laten en me op mijn innerlijk te richten.
Ik heb altijd enorm veel voldoening gevonden in het schilderen. Elk nieuw werk is een reis waarin ik mijn creativiteit kan testen, nieuwe technieken kan verkennen en ware ervaringen kan beleven. Door mijn kunst hoop ik anderen een oprechte ontmoeting met schoonheid te bieden, een kans om de wereld vanuit een ander perspectief te zien en na te denken over hun eigen leven.
In 2021, na het afstappen van mijn zakelijke carrière, heb ik me volledig op schilderen toegelegd. Ik vestigde mijn studio in Parijs en begon mezelf volledig aan mijn kunst te wijden. Tegen het einde van 2023 lanceerde ik mijn publieke artistieke carrière en, tot mijn verrassing, kreeg mijn werk snel erkenning en vond het onderdak in privécollecties door heel Europa, vooral in Frankrijk, Portugal, Duitsland en Nederland.

Artistiek CV

Mijn eerste solo-expositie, "Échos", gehouden in Parijs eind 2024, toonde een onderscheidende benadering van kunst, weg van traditionele schildertechnieken: ik schilder met acryl, metaalpigmenten en spuitbus op de achterkant van gerecycled geëxtrudeerd plexiglas, een lichte, gladde, glossy en soms fragiele ondergrond.
Dit proces zorgt ervoor dat ik het werk niet kan zien zoals het zich ontwikkelt. Ik heb tijdens het proces geen visuele feedback of controle — iets wat ik verwelkom. Ik laat “toevallige experimenten” — alles kan — mijn verstand letterlijk kortsluiten! om zo het resultaat, de lagen & spiegelingen die ik creëer, te sturen en laat ruimte voor openbaring en ontdekking wanneer het stuk uiteindelijk tentoon wordt gesteld. Deze aanpak die resoneert met het openbarings-/fixatieproces van de fotografie is uitdagend en bevrijdend. De waarden van de compositie worden verrijkt door lagen en transparanties, terwijl elk werk een “ascetische” kwaliteit krijgt: ik ben gelukkig wanneer ik irreduceerbare noodzakelijkheden herken, d.w.z. wat we waarschijnlijk zullen ontdekken als we in stilte en licht stoppen.
Ik houd mijn aanpak doelbewust eenvoudig. Noch “emotie” noch “theoretische verbeelding” maar ervaring van het zijn. Noch “snelle consumptie” noch “intellectueel bezit”, maar verruiming van het bewustzijn en verkenning van de realiteit, van zijn zichtbare en onzichtbare verhalen, mijn kunst is een zoektocht naar “leven in het hart van het leven”, het vif zoals de Franse SF-meester Alain Damasio het zou noemen.
Hoewel mijn werk soms de transparantie en de helderheid van gebrandschrijn kan oproepen, blijft het vrijwel volledig abstract. Bovendien geeft plexiglas de schilderkunst een glanzende huid waar men de eigen silhouet kan zien, verschillend voor elke nieuwe kijker. Elk werk fungeert als een discreet spiegel: het leeft, het verandert, het ziet.
De wisselwerking van licht, kleur en textuur, van de ontbrekende delen ook, vereist alleen empathie. Hopelijk zal de spanning tussen “details van dichtbij” en “afstand voor het geheel” de kijkers aanzetten tot hun eigen introspectieve reizen.
Ik beweer niet dat ik alle antwoorden heb en ik wil nederig blijven over wat bereikt kan worden. Eenvoudigweg vind ik voldoening in het voortdurende proces van vragen stellen en groeien. Elk nieuw schepsel is een confrontatie met mijn grenzen, die me aanzet om mijn vaardigheden te verfijnen en verder te onderzoeken wat ik kan bereiken. Voor mij is schilderen een dagelijkse ambacht, een verkenning, een manier om zinvolle gesprekken op gang te brengen.

Zoals Jean Bazaine zou zeggen: "De dagelijkse praktijk vermenigvuldigt de passie voor het zien."

Anton Kaestner