Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

Het kunstwerk is geboren uit een ideaal dialoog met het onderzoek van Bernard Aubertin, kunstenaar van het Nouveau Réalisme die rood, de herhaling en de materie tot centrale elementen van zijn poëtiek maakte. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, destructie en transformatie oproept.

In dit werk wordt de traditie echter her interpreteerd door een kenmerkend element uit mijn onderzoek: de schroef.

In plaats van de door Aubertin gebruikte spijkers gebruik ik honderden schroeven, volgens een precieze geometrische structuur op het rode oppervlak geplaatst. De schroef, normaal geassocieerd met assemblage, constructie en mechanica, wordt hier getransformeerd tot een autonoom artistiek element. Zijn herhaling genereert een driedimensionaal oppervlak waarin licht, schaduw en diepte de perceptie van het werk voortdurend veranderen.

Rood omhult de compositie als een oppervlak vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak omhoog komen en een soort visuele vibratie creëren. Vanaf een frontale blik lijkt de compositie ordelijk en minimaal; als je er zijdelings naar kijkt, komt daarentegen zijn ware driedimensionale en materiële aard naar voren.

Het werk wil geen eenvoudige citatie van Aubertin zijn, maar een hedendaagse herinterpretatie van zijn taal, door de spijker te vervangen door de schroef en een industrieel object om te vormen tot een artistiek teken.

De schroef wordt zo symbool van constructie en destructie tegelijk: wat normaal gesproken dient om te verbinden en vast te zetten, wordt gebruikt om een onrustig, intens en diep materieel oppervlak te creëren.

Het ligt precies in dit contrast tussen orde en spanning, constructie en destructie, tweedimensionaliteit en driedimensionaliteit dat de identiteit van het werk ontstaat.

Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd bekend om zijn Screw Art-techniek.
Het werk is voorzien van een plexiglazen vitrine.

De transparante vitrine iso­leert en beschermt, waardoor het werk uitgroeit tot een hedendaagse relikwie.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de traditie van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en urbane kunst, en roepen wat betreft visuele taal en culturele impact de werken op van grootheden als Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.

Tegelijkertijd resoneert het artistieke onderzoek met het imaginaire van luxe, iconische mode en wereldwijd ontwerp, oproepend symbolen van status en merken die wereldwijd herkend worden zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.

De werken zijn geen kopieën of officiële samenwerkingen met genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, gemaakt met een persoonlijke stijl die een kritiek en een herinterpretatie van consumptie, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.

Deze benadering maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxueuze Pop Art, conceptuele straatkunst en kunst geïnspireerd op grote iconische merken, terwijl ze toch een sterke autonome artistieke identiteit behouden.