Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

Het werk ontspringt uit een ideaal dialog met het onderzoek van Bernard Aubertin, kunstenaar van het Nouveau Réalisme die van rood, herhaling en materie centrale elementen van zijn poëtische rijkdom heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie oproept.

In dit werk wordt de traditie echter herinterpret, door een element dat kenmerkend is voor mijn onderzoek: de wijnstok.

In plaats van de spijkers die Aubertin gebruikte, gebruik ik honderden schroeven, volgens een precieze geometrische structuur op het rode oppervlak geplaatst. De schroef, gewoonlijk geassocieerd met samenvoeging, constructie en mechanica, wordt hier omgevormd tot een autonoom artistiek element. Zijn herhaling creëert een driedimensionaal oppervlak waarin licht, schaduw en diepte de perceptie van het werk voortdurend veranderen.

Het rood enveloppeert de compositie als een oppervlak vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak opdagen en een soort visuele vibratie creëren. Vanaf een frontale blik lijkt de compositie ordelijk en minimaal; wanneer men haar van opzij bekijkt, blijkt daarentegen haar ware driedimensionale en materiële aard.

Het werk wil geen eenvoudige citaat zijn van Aubertin, maar een eigentijdse herinterpretatie van zijn taal, waarbij het spijkerachtige wordt vervangen door de schroef en een industrieel object wordt omgevormd tot een artistiek teken.

De schroef wordt zo een symbool van constructie en vernietiging tegelijk: wat normaal dient om te verbinden en vast te zetten, wordt gebruikt om een onrustig, intens en diep materieel oppervlak te creëren.

Juist in dit contrast tussen orde en spanning, constructie en vernietiging, tweedimensionale en driedimensionale aard, ontstaat de identiteit van het werk.

Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd beroemd om zijn Screw Art-techniek.
Het werk is verfraaid met een plexiglazen vitrine.

De transparante vitrine isoleert en beschermt, waardoor het werk een hedendaags relic wordt.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de voetstappen van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en stedelijke kunst, en roepen naar visuele taal en cultureel impact werken op van grote namen als Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogeert het artistieke onderzoek met het imaginaire van luxe, iconische mode en wereldwijde design, en roept symbolen en merken op die wereldwijd erkend zijn als Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.

De werken zijn geen replicas en ook geen officiële samenwerkingen met genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, uitgevoerd met een persoonlijke stijl die een kritiek en een herinterpretatie van consumptie, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.

Deze aanpak maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxe Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd op iconische grote merken, terwijl ze toch een sterke autonome artistieke identiteit behouden.