Kustanov (XX-XXI) - Marea di Silenzio

Titel: “Marea di Silenzio”

In “Marea di Silenzio” interpreteert Kustanov het mariene landschap via een hedendaagse, materiële en sterk evocatieve taal, waardoor hij het oppervlak van het doek omzet in een grensgebied tussen land en water. Het schilderij, gemaakt met gemengde olieverf/acryltechniek en materiële ingrepen op doek, ontwikkelt zich in een horizontale compositie gedomineerd door de oneindige chromatische variaties van de zee.

Het bovenste deel van de scène is een immense watermassa in beweging, opgebouwd uit overlappende diepe blauwen, turkoois, marinegroen en melkachtige glacis. De schildermaterialen zijn rijk, onregelmatig en levendig: heldere uitsparingen, schuursporen en rimpelingen creëren de suggestie van schuim op de golven en van het licht dat breekt op het mariene oppervlak.

Naar het strand toe verandert de kleur geleidelijk in warmere en aardse tinten. Het strand komt naar voren door een korrelige, bijna sedimentaire materie, waarin oker, roest, bruin en rood een oude aarde oproepen gevormd door tijd en zee. Kleine uitgesproken elementen, vergelijkbaar met schelpen en natuurlijke fragmenten, versterken het driedimensionale karakter van het werk en maken het doek verrassend tactiel.

De grens tussen water en zand is niet scherp maar grillig en veranderlijk: een levende lijn van lichte materie suggereert het voortdurende oprijzen en terugtrekken van de branding. Juist op dit kruispunt tussen de twee elementen vindt het schilderij zijn grootste expressieve kracht.

Met “Marea di Silenzio” presenteert Kustanov een visie op de zee die niet beschrijvend is maar emotioneel, waar de materie geheugen, erosie en beweging wordt. Een intens en verfijnd werk, in staat de fysieke sensatie van de kust mee te brengen in de tentoonstellingsruimte, het verre geluid van de golven en de diepe rust van een landschap dat zonder tijd wordt bekeken.