Miquel Torner de Semir (1938) - La mujer frutera

Getekend door de kunstenaar onderaan

Het werk wordt goed ingelijst gepresenteerd

Afmetingen van het werk: 65 cm hoog x 54 cm breed

Afmetingen van het frame: 90 cm hoog x 79 cm breed

Goede staat van conservering

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::

BIOGRAPHIE VAN MIQUEL TORNER DE SEMIR.

Miquel Torner de Semir werd geboren in 1938 in het kasteel van Santa Pau, in la Garrotxa (Gerona), als de laatste levende persoon geboren in dit emblematische gebouw omgeven door vulkanen (thans woont hij in San Feliu de Guíxols). Dit feit markeert zijn schilderkunstige kant. Een man uit oud Catalonië, ontwikkeld, altijd aangetrokken door de Middeleeuwen, de Romaanse kunst uit de Pyreneeën en de primitieve gotiek. De echo van de Italiaanse Renessance, met name van Italiaanse Quattrocento-Schilderkunstenaars zoals Fra Angélico of Rafael, laat zich voelen in veel portretten van Torner de Semir, zoals degene die we hier zien. Het is juist die mix tussen oud en nieuw waardoor zijn oeuvre origineel is. Wat hem het meest gevormd heeft, lijkt kennis van het romaanse en gotische te zijn. Zijn figuren, vaak omlijnd met een dikke donkere lijn, roepen de Gotische glas-in-loodramen op: ze zijn helder en mooi op zichzelf. Leerling van de muurschilder- en graveerkunstenaar Ricard Marlet, leert hij wat voor hem het belangrijkste is: de discipline van tekenen. Met meester Marlet raakt hij bekend met het Modernisme en het Catalaanse Nieuw-Centisme. Hij studeerde aan de Escuela de Bellas Artes in Sant Jordi in Barcelona en aan de Escuela de San Fernando in Madrid, waar hij het Prado-museum bezoekt en zich laat inspireren door de schilderkunst van Velázquez, en kiest ervoor de meninas naar eigen smaak te reproduceren, met zijn eigen stijl, met felle tinten zoals roze en fluorescerend paars die nauwelijks mis te verstaan zijn wat betreft de schittering, moderniteit en aantrekkingskracht van de kunstenaar. Bovendien, wanneer men goed kijkt, kan men zien hoe de kunstenaar de collage-techniek gebruikt, waarbij stukjes weefsel, karton of zelfs een muzikale partituur worden ingebed.

In Parijs begint zijn oeuvre zoals hij het noemt “tussen oud en nieuw”. Hij begon met het houden van solotentoonstellingen in Terrassa in 1968, later ook in andere Catalaanse steden en in Parijs (galeries Espace en Boutique). Zijn werk begon in mediterrane figuratie, ontplooide zich vervolgens in abstractie, om terug te keren naar een figuratie met een modern concept. Hij wordt uiteindelijk beschouwd als een van de belangrijkste exponenten van de mediterrane schilderkunst.

Al deze stromingen waren hem niet onbekend, want in Barcelona had hij de gelegenheid het Dau al Set-groep te ontmoeten. In de school van Dau al Set ontmoet hij beroemde kunstenaars als Tharrats, Muxart of Tapies. Zijn schilderkunst kenmerkt zich door het gebruik van levendige en rijke kleuren. Zijn werk kan in één woord worden gedefinieerd: LEVEN. Zo kenmerkt het prachtige werk van deze Catalaanse schilder zich door een rijke en gemengde kleurdynamiek, die samen met de diverse materialen die als ondergrond worden gebruikt, resulteert in een expressionistische schilderkunst van hoge cromatische kwaliteit en een uitgesproken persoonlijkheid, waardoor de kunstenaar als meester wordt gezien.

Het klassieke en het nieuwe smelten samen in de penseel van Miquel Torner de Semir. De tijd vervaagt, verdampt. De scheidslijn tussen verleden en heden wordt uitgewist door zijn schilderijen, door zijn wijze van schilderen op het doek. Miquel bereikt wat maar weinigen voor hem hebben bereikt: spreken over het verleden met de stem van het heden. Zijn stem: zijn schilderijen. Zijn methode: passie. Zijn prestatie: heel zijn oeuvre.

De schilder uit Girona wordt beïnvloed door de oude meesters Giotto, de Italiaanse Renaissance en door de informele zoektocht van de abstracte schilders. Dit alles is het beginpunt van zijn schilderkunst; het vak is hem evenveel of meer dan het concept. Hij probeerde een bruggenbouwer te zijn tussen verleden en heden, maar ook open te staan voor alles nieuws, de voortdurende zoektocht. Een interessante tegenstelling in Torner de Semirs oeuvre is de manier waarop hij personen, plaatsen en situaties uit oude tijden vastlegt met moderne schildertechnieken. Deze eminente Catalaanse schilder heeft het vermogen gehad de regels van de tijd te doorbreken. Zo direct is Miquel Torner de Semir in het definiëren van lijnen en vormen, dat het soms ongelooflijk lijkt dat het om een tweedimensionaal doek gaat, terwijl het oog het idee heeft dat de schilderkunst een assemblage van texturen uit een driedimensionale wereld is.

Enkele van zijn werken hebben een opvallend faubistische toets, met een intense en expressieve palet, in contrast met de kalmte en de lege blik van de gezichten die de toeschouwer uitnodigen zich onder te dompelen in de omgeving van het werk en de gedachte van de kunstenaar. Toch heeft Torner de Semir een eigen stijl die gebaseerd is op de simpliciteit van de uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. De vrouwelijke figuren hebben de poëtische vormen van religieuze kunst en drukken de kalmte van de geest uit. De figuur dient Semir om orde en ritme aan te geven in menselijke handelingen.

Volgens Joan Lluís Montañé, Barcelonese, lid van de International Association of Art Critics, de prestigieuze Catalaanse schilder Torner de Semir, in zijn uitgebreide schilderkunstige oeuvre, "is geïnteresseerd in compositie en kleur, een motor voor zorgvuldig uitgewerkte creaties, waarin de indruk van vastberadenheid en een contrasterende palet van kleuren duidelijk naar voren komt. Hij toont figuren, landschappen en composities die een duidelijke oefening in picturaal academisme betekenen, waarin hij niet weggaat van een zekere formele en technische innovatie, allemaal binnen een onmiskenbaar eigen plastisch stempel."

De kunstcritic Josep M. Cadena zegt over Semir: "De schilder markeert met sterke en precieze lijnen de silhouetten van de belangrijkste elementen van elke compositie en gebruikt basale en pure kleuren om gevoelens uit te drukken. Wanneer mogelijk maakt hij het werk binnen het werk, en probeert zelfs in zijn achtergronden interpretaties en abstracte tekens te plaatsen. Zo bereikt hij een positieve relatie tussen de verschillende vormen van artistieke expressie die hem motiveert en zijn plastische taal is veel rijker en aantrekkelijker. Hij heeft een eigen stijl die berust op de eenvoud van uitvoering binnen een zeer goed gestructureerde compositie. Zijn vrouwelijke figuren hebben de rustige vormen van religieuze kunst en drukken de kalmte uit die de verwezenlijkingen van de geest dienen te gehoorzamen. De figuur dient hem om orde en ritme in menselijke handelingen te vragen, zijn schilderkunst is ethisch. Hij communiceert met gemakkelijke positieve gevoelens bij degenen die zijn werk kennen."

Voor J. Llop S.: "Het tekenen, de fundamentele streek, krachtig, precies, incisief, bepaalt de vorm, bepaalt ruimtes in de doordachte composities die Torner de Semir ons presenteert. En dan komt de kijk op een andere manier, het imaginatieve, de dromen die de realiteit verbinden die hij beschrijft en kleedt met een chromatiek die basiskleuren combineert, zachte tinten. Het is een persoonlijke stijl die de andere werkelijkheid van het landschap, van de figuur, ontdekt. Interessant en aantrekkelijk werk dat de kijker in verwondering brengt en meeneemt op het pad van het imaginaire."

In overeenstemming met zijn visie op de primitieve kunsten heeft hij zich niet al te veel beziggehouden met de maatschappelijke impact richting zijn leraren, sommige ervan waren soms anoniem en hoewel zijn werken in veel landen hangen, heeft hij exposities gehouden in Europa, Amerika en Japan; het is moeilijk een volledige samenvatting van zijn carrière te geven. Tegenwoordig exposeert hij permanent in La Galería Arcadia in Madrid.

In 2003 werd hij door het Museo de la Real Casa de la Moneda gekozen zodat een van zijn werken op een postzegel werd afgedrukt en hij deelnam aan de tentoonstelling ter viering van het XXV-jarig bestaan van de Spaanse constitutie. Ondertussen heeft het Museo de la Real Casa de la Moneda in Madrid een tentoonstelling van zijn werken georganiseerd.

Torner’s werken zijn tentoongesteld in een groot aantal Europese en Spaanse steden zoals: Parijs, Brussel, Frankfurt, Heidelberg, Straatsburg, Saint-Paul-de-Vence, Dijon, Clermont-Ferrand, Barcelona, Girona, Valencia, Sevilla, Pontevedra, Oviedo, enz. Hieronder volgen enkele van de belangrijkste tentoonstellingen van de Catalaanse kunstenaar:

Belangrijkste tentoonstellingen
Amics de les Arts. Terrassa - Barcelona.

Pinacoteca. Sabadell - Barcelona.

Sociéte des Artiste Independants. Parijs.

Grand Palais. Parijs.

Dan Art, Béziers-Frankrijk.

Galerie Espace. Parijs-Beaubourg.

Lyons Club. Chartres Doyen - Frankrijk.

Uitgenodigd als eregast op de tentoonstelling van Cercle Español. Dreux - Frankrijk.

Salon d’Automne. Clermont Ferrand - Frankrijk.

Grand Prix la Femme et l’Imanonaire Jeanne Gatineau. Parijs.

Sala Gavina. Palamós - Girona.

Sala Clará, Olot-Barcelona.

Espai cultural Francolí-Barcelona.

Galerie Boutique. Parijs- Frankrijk.

La Galerie de l’Hotel Meridien. Parijs.

L’Atelier. Platja d’Aro.Girona.

Ausstellungsräume der Mineralquelle Eptigen.Suiza.

Galería Arcadia- Madrid.

Galería de arte Star. Colectiva.Madrid.

Galería 4 Cantons. Olot.Girona.

Galería Catalonia-Barcelona.

Galería Art 16. Olot.Girona.

Pedreguet Art espai contemporani. Girona.

Galería Da Vinci Art. Girona.

Galerie Ducs de Dijon.Francia.

Galería Campo u Campo. Bélgica.

Galería B.C.S. Estrasburgo.Francia.

Haus Arnold. Frankfurt am Main.Alemania.

Haus Berlinghoff. Heidelberg.Alemania.

Naumilenium. Barcelona.

Lart century art. Barcelona.

Real Club Náutico de Sanxenxo. Pontevedra.

Picassomio.com Madrid.

Galeries d’Art Christian Dazy. Dijon-Megève-France.

Exposición Conmemorativa del 25 Aniversario de la Constitución Española. Madrid.

Sala Constanti Art, Reus. Colectiva de Navidad, 2009-Tarragona.