Constantin Galceava - Liberation

Constantin Galceava,
geboren 07.feb.1958 - Roemenië

Sommige tentoonstellingen (in Europa):
2013 - Atahotel Executive****, Milano, Italië
2006 - The Gallery Amici dell’Arte, Brissago , Zwitserland
2004 - The Gallery Al Parco, Locarno, Zwitserland
2003 – L’Hotel de la Ville, Sierre, Zwitserland
2001 – L’Espace Les Arbres, La Chaux de Fonds, Zwitserland
2000 – L’Hôpital de la ville, La Chaux de Fonds, Zwitserland
1998 - The Gallery Capt, Genève, Zwitserland
1995 - The Gallery Manufaktur, Weil der Stadt-Stuttgart, Duitsland
1995 - The Gallery Haganes, Fjell, Noorwegen
1995 - The Gallery Baren, St.Gallen, Zwitserland
1994 - The Gallery Papillon, Bern, Zwitserland.

Ik wilde dat dit schilderij een visueel gedicht zou zijn over innerlijke bevrijding - een chromatische biecht van het exacte moment waarop de rauwe emotie het doek overneemt. De titel is niet zomaar een label, het is een conceptuele sleutel die meer transformeert dan dit labyrint van vormen tot een spirituele reis naar licht en verlichting. Het doek pulseert met een rijke energie. Ik heb de fluïde aard van acrylverf gebruikt om de dynamiek van bevrijding te bevriezen. De dichte, vurige kern van geelgloeiend rood en zongeel spreekt over de opgebouwde spanning, over de stille stormen die gehoord willen worden. Vanuit dit intense chromatische centrum beginnen de vormen uit te stromen, uit tedienen en te metamorfoseeren in vrije stromingen, als een adem van de ziel die uiteindelijk zijn weg naar buiten vindt. Het contrast tussen de donkere massa’s grijs en zwart en de plotselinge lichtflitsen weerspiegelt de ultieme menselijke dualiteit - de eeuwige strijd tussen beheersing en overgave. De fijne, bijna etherische lijnen die boven de gelaagde textuur zweven, zijn als onzichtbare draden van verwarde gedachten die uiteindelijk ontrafelen, ruimte makend voor het sereense blauw dat op de achtergrond wacht. “Bevrijding” is bedoeld als een diep cathartisch werk. Ik schilderde het niet alleen om naar te kijken, maar om te voelen, en nodigde de kijker uit om zijn eigen momenten van kwetsbaarheid te erkennen en uiteindelijk zijn eigen emotionele triomf voor het doek.