Juan Fuster - Montañas blandas

Zachte bergen, vervaardigd in 2008, vormen een uitgebreide serie waarin de kunstenaar de expressieve mogelijkheden van hout als hoofdrolspeler in de compositie onderzoekt. Het werk is opgebouwd op een MDF-basis en bevat brede houten stukken, hoofdzakelijk in roodtinten, die samen met acrylverf bewerkt zijn. Het resultaat is een compositie met een duidelijk expressionistisch karakter, waarin materie, reliëf en kleur een bijzonder intense aanwezigheid krijgen.

Ondanks de kracht van het rood en de kracht van de houten stukken, straalt het werk een opmerkelijk gevoel van helderheid en openheid uit. Het licht lijkt door de materiaële intensiteit van de compositie te dringen en deze in balans te brengen, wat een dialoog oproept tussen dichtheid en lichtheid, tussen de kracht van het gebaar en de chromatische helderheid.

Het gebruik van brede houtsoorten geeft bovendien een bijna sculpturale dimensie aan het werk, waardoor het schilderachtige oppervlak volume en diepte verwerft. Sierramar vertegenwoordigt zo een persoonlijk onderzoek naar de relatie tussen materie, kleur, textuur en licht, binnen een expressionistische taal met grote visuele energie.

Een werk met een sterke plastische aanwezigheid, vooral interessant voor verzamelaars die waarde hechten aan experimenteren met materialen en aan schilderkunstige voorstellen van een materiële en expressionistische aard.

Juan Fuster (Elche, 1968) is een beeldend kunstenaar uit Alicante wiens carrière zich heeft ontwikkeld rondom schilderkunstige onderzoeken en de toepassing van hedendaagse materialen in de schilderkunst. In eerste instantie opgeleid in Grafisch Ontwerp aan de Escuela de Artes y Oficios in Alicante, breidde hij later zijn artistieke opleiding uit aan de School of the Museum of Fine Arts in Boston, waar hij zich vooral in tekenen en schilderen verdiepte.

Sinds zijn vroegste fases heeft Fuster bijzondere belangstelling getoond voor materie, oppervlakken, texturen en de expressieve mogelijkheden van materialen, waarbij hij de schilderkunst geleidelijk naar terreinen dichter bij collage, assemblage en beeldhouwkunst heeft verschoven. Hout heeft een bijzondere betekenis binnen dit onderzoek.

Zijn werk is beschreven als een ontmoetingspunt tussen materiële schilderkunst en beeldhouwkunst, waarbij hout, objecten en andere materialen worden gebruikt om oppervlakken met grote visuele en fysieke rijkdom te bouwen. In tentoonstellingen zoals El aire que nos desgasta (Universidad Miguel Hernández, 2006) werd het gebruik van structuren, hout en objecten al benadrukt om composities te genereren die gekenmerkt worden door volume, kleur, texturen en lijnen.