Tijs Dragtsma (1992) - Still Under Everything

Still Under Everything is een hedendaags kunstwerk over gewicht, stilte en de stille absurditeit van wat we dragen zonder ooit gevraagd te worden.

Een figuur met een maan waar het gezicht zou moeten zijn, zit stilstaand op een brutalistische betonnen blok. Op de schouders draagt hij een kleine witte auto, in balans daar met de vanzelfsprekendheid van iets wat altijd zo geweest is. Er is geen verzet in de houding. Geen spanning. Alleen een stilte zo compleet dat het begint aan te voelen als aanvaarding.

De invloed van René Magritte is weloverwogen maar terughoudend. Magritte begreep dat het surrealisme niet ging om ontsnappen aan de realiteit, maar om de realiteit te zien zoals die is. Deze afbeelding volgt die logica. De maan vervangt het gezicht niet om identiteit te verbergen, maar om iets onbevangen, iets maans, koud en ver weg van de wereld van auto’s en beton eromheen op te roepen.

De figuur verschijnt door gecontroleerde oppervlakteruïne op acrylglas. Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Licht beweegt over het oppervlak en verdiept de afbeelding, zodat de figuur ademt tussen helderheid en stil schaduw. Van uit de andere kant van de kamer leest de compositie als één monumentale afbeelding. Van dichtbij lost het op in een veld van nauwkeurige tekens, elk een moment van verwijdering in plaats van toevoeging.

Brutalistisch beton draagt geen warmte. Het werd gebouwd om te doorstaan, niet om te troosten. Zittend op het beton lijkt de figuur niet gevangen maar geplaatst. Hij behoort tot een wereld die gewicht draagt zonder te vragen waarom, en het houdt al dat gewicht vast, stil, zonder klagen, zonder uitdrukking.

Still Under Everything gaat verder als deel van de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteruïne in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waarin beschadiging geen vernietiging is, maar structuur.

"We dragen de vreemdste dingen. En we zitten zo stil terwijl we het doen."

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een corpus waarbij het beeld niet getekend wordt, maar losgelaten. Uitgehouwen lijn voor lijn in een diepe zwarte ondergrond, elke toestand verschijnt door talloze precieze krassen die het licht vangen en vorm uit het donker brengen.

Van een afstand lijkt het beeld bijna photographisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Doch van dichtbij lost het werk op in een dicht veld van individuele markeringen. Fijn, fragiel en bijna gewichtloos. Wat solid leek, blijkt een delicate web van lijnen, elk een weloverwogen gebaar, elk essentieel voor het geheel.

Licht schept het beeld niet. Het scherpt het aan. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekraste lijnen het reflecteren. Naarmate het licht over het oppervlak schuift, ademt het beeld. Vanuit één hoek staat de figuur duidelijk en gedefinieerd. Vanuit een andere hoek verzacht het en zakt het terug in de duisternis waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gerichte spot verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.

Wat dit medium zo boeiend maakt, is zijn stille spanning. De handeling van krassen is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet kan worden ongedaan gemaakt. Toch is het resultaat niet hard. Het is intiem, atmosferisch en levendig met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Vernietiging wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals dit portret is de figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en sfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp uit het zwart te stappen. Op andere momenten zet het zich terug in de stilte. Het is in die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.

Zoals alle materialen die door de tijd zijn aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras bevat een moment, een adem, een gebaar. Samen vormen ze niet slechts een beeld, maar een aanwezigheid die zich blijft openbaren bij elke verandering van het licht.

Over de Kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een constant verlangen om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik beschouw kunst niet als een vaststaande stijl, maar als een evoluerend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken? Hoe kan hardheid intimiteit worden? Hoe kan precisie emotie creëren? Die zoektocht ligt in het hart van alles wat ik creëer.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke serie benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere komen voort uit afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen bindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open blijft voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld te maken, maar een werk te creëren dat aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zich blijft openbaren naarmate de tijd verstrijkt.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een zich ontwikkelend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat vertrouwd, intentioneel en leefbaar aanvoelt.