Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)





€ 120 | ||
|---|---|---|
€ 100 | ||
€ 15 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 140009 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Alessandro Padovan presenteert de 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (met plexiglas vitrine), unieke uitgave uit 2026, in oranje op ijzer en hout, 32 × 32 × 12 cm, met de hand gesigneerd, oorsprong Italië, verkocht door Galleria, in uitstekende staat.
Beschrijving van de verkoper
Het werk ontstaat uit een ideaal dialoog met het onderzoek van Bernard Aubertin, kunstenaar van het Nouveau Réalisme die van rood, herhaling en materie centrale elementen van zijn poëtica heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie kan oproepen.
In dit werk wordt de traditie echter herinterpreteerd via een kenmerkend element van mijn onderzoek: de rank.
In plaats van de spijkers die Aubertin gebruikte, gebruik ik honderden schroeven, volgens een precieze geometrische structuur op het oranje oppervlak gelegen. De schroef, een element dat normaal wordt geassocieerd met assemblage, constructie en mechanica, wordt hier omgevormd tot een autonoom artistiek element. Zijn herhaling genereert een driedimensionaal oppervlak waarin licht, schaduw en diepte voortdurend de perceptie van het werk veranderen.
Het rood omhult de compositie als een oppervlak vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak opduiken en een soort visuele vibratie creëren. Vanaf een frontale blik oogt de compositie ordelijk en minimaal; wanneer je er zijwaarts naar kijkt, komt haar ware driedimensionale en materiële aard naar voren.
Het werk wil geen eenvoudige citatie van Aubertin zijn, maar een hedendaagse herinterpretatie van zijn taal, waarbij het spijker wordt vervangen door de schroef en een industrieel voorwerp wordt omgezet in een artistiek teken.
De schroef wordt zo symbool voor bouw en vernietiging tegelijk: wat normaal dient om dingen samen te voegen en vast te zetten, wordt gebruikt om een onrustig, intens en diep materieel oppervlak te creëren.
Juist in dit contrast tussen orde en spanning, constructie en vernietiging, tweedimensionaal en driedimensionaal, ligt de identiteit van het werk.
Werk van kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd bekend om zijn Screw Art-techniek.
Het werk is verfraaid met een plexiglazen vitrine.
De transparante vitrine isolement en beschermt, waardoor het werk verandert in een hedendaags reliek.
De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de lijn van Pop Art, Screw Art, van conceptuele kunst en van street art, en roepen naar qua visuele taal en culturele impact het werk op van grote namen als Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
S tegelijkertijd dialogueert het artistieke onderzoek met het imaginaire van luxe, iconische mode en wereldwijd design, en roept symbolen van sancti en merken die universeel erkend zijn op zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari Porsche Lamborghini.
De werken zijn geen replicas of officiële samenwerkingen met de genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, vervaardigd met een persoonlijke stijl die een kritiek en herinterpretatie van consumentisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.
Deze benadering maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxe Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd op de grote iconische merken, terwijl ze een sterke autonome artistieke identiteit behouden.
Het werk ontstaat uit een ideaal dialoog met het onderzoek van Bernard Aubertin, kunstenaar van het Nouveau Réalisme die van rood, herhaling en materie centrale elementen van zijn poëtica heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie kan oproepen.
In dit werk wordt de traditie echter herinterpreteerd via een kenmerkend element van mijn onderzoek: de rank.
In plaats van de spijkers die Aubertin gebruikte, gebruik ik honderden schroeven, volgens een precieze geometrische structuur op het oranje oppervlak gelegen. De schroef, een element dat normaal wordt geassocieerd met assemblage, constructie en mechanica, wordt hier omgevormd tot een autonoom artistiek element. Zijn herhaling genereert een driedimensionaal oppervlak waarin licht, schaduw en diepte voortdurend de perceptie van het werk veranderen.
Het rood omhult de compositie als een oppervlak vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak opduiken en een soort visuele vibratie creëren. Vanaf een frontale blik oogt de compositie ordelijk en minimaal; wanneer je er zijwaarts naar kijkt, komt haar ware driedimensionale en materiële aard naar voren.
Het werk wil geen eenvoudige citatie van Aubertin zijn, maar een hedendaagse herinterpretatie van zijn taal, waarbij het spijker wordt vervangen door de schroef en een industrieel voorwerp wordt omgezet in een artistiek teken.
De schroef wordt zo symbool voor bouw en vernietiging tegelijk: wat normaal dient om dingen samen te voegen en vast te zetten, wordt gebruikt om een onrustig, intens en diep materieel oppervlak te creëren.
Juist in dit contrast tussen orde en spanning, constructie en vernietiging, tweedimensionaal en driedimensionaal, ligt de identiteit van het werk.
Werk van kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd bekend om zijn Screw Art-techniek.
Het werk is verfraaid met een plexiglazen vitrine.
De transparante vitrine isolement en beschermt, waardoor het werk verandert in een hedendaags reliek.
De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de lijn van Pop Art, Screw Art, van conceptuele kunst en van street art, en roepen naar qua visuele taal en culturele impact het werk op van grote namen als Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
S tegelijkertijd dialogueert het artistieke onderzoek met het imaginaire van luxe, iconische mode en wereldwijd design, en roept symbolen van sancti en merken die universeel erkend zijn op zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari Porsche Lamborghini.
De werken zijn geen replicas of officiële samenwerkingen met de genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, vervaardigd met een persoonlijke stijl die een kritiek en herinterpretatie van consumentisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.
Deze benadering maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxe Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd op de grote iconische merken, terwijl ze een sterke autonome artistieke identiteit behouden.

