Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

Het werk is ontstaan uit een ideaal dialoog met het onderzoek van Bernard Aubertin, kunstenaar van het Nouveau Réalisme dat rood, herhaling en materie als centrale elementen van zijn poëtiek heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie kan oproepen.

In dit werk wordt de traditie echter herinterpreteerd via een kenmerkend element uit mijn onderzoek: de schroef.

In plaats van de spijkers die Aubertin gebruikte, gebruik ik honderden schroeven, volgens een precies geometrisch patroon op het gele oppervlak.

De schroef, normaal geassocieerd met assemblage, constructie en mechanica, wordt hier omgevormd tot een zelfstandig artistiek element.

Zijn herhaling creëert een driedimensionaal oppervlak waarin licht, schaduw en diepte voortdurend de perceptie van het werk veranderen.

Het geel wikkelt de compositie in als een oppervlak vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak oprijzen en een soort visuele trilling creëren.

Vanaf een frontale kijk lijkt de compositie ordelijk en minimaal; wanneer je haar zijwaarts bekijkt, komt juist haar ware driedimensionale en materiële aard naar voren.

Het werk wil geen eenvoudige citatie van Aubertin zijn, maar een hedendaagse herinterpretatie van zijn taal, door het spijker te vervangen door de schroef en een industrieel voorwerp om te vormen tot een artistiek teken.

De schroef wordt zo een symbool van constructie en vernietiging tegelijk: wat normaal gesproken dient om te verbinden en vast te zetten, wordt gebruikt om een onrustig, intens en diep materieel oppervlak te creëren.

Juist in dit contrast tussen orde en spanning, constructie en vernietiging, tweetaligheid en driedimensionaliteit ontstaat de identiteit van het werk.

Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd beroemd om zijn Screw Art-techniek.

Het werk is verfraaid met een plexiglazen vitrine.

De transparante vitrine iso­leert en beschermt, waardoor het werk wordt omgevormd tot een hedendaagse relikwie.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar volgen de lijn van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en urbane kunst, en roepen qua visuele taal en culturele impact het werk op van grote namen zoals Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, Murakami en Damien Hirst.

Tegelijkertijd werkt de artistieke zoektocht in dialoog met het imaginaire van luxe, iconische mode en wereldwijd design, en roept symbolen op die heilige symbolen en merken die wereldwijd herkend worden op zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.

De werken zijn geen replicas of officiële samenwerkingen met genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, gemaakt met een persoonlijke stijl die een kritiek en herinterpretatie van consumentisme, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.

Deze benadering maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxueuze Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd op grote iconische merken, terwijl ze een sterke autonome artistieke identiteit behouden.