Damià Torres (1921) - El campo dorado

Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk van Damià Torres, dat een uitgestrekt veld rogger graan voorstelt dat uitloopt naar een kleine bebouwing met rood-tintige daken, aan de voet van bergen die gehuld zijn in een grijze atmosfeer. De schilderij onderscheidt zich door zijn uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.

· Afmetingen van het werk: 27x35x1 cm.
· Olie op doek handgesigneerd door de kunstenaar linksonder.
· Het stuk verkeert in een goede staat van conservation.

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke opmerking: de opgenomen foto’s vormen een integraal onderdeel van de beschrijving van het lot. Digitale representatie in orientatieve mockup; er kunnen verschillen bestaan met het werkelijke artikel in kleur, schaal en details.

Het schilderij zal professioneel worden ingepakt door een IVEX-expert, met hoogwaardige materialen ter bescherming. De prijs van de verzending dekt zowel de kosten van professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending zal plaatsvinden via Correos of GLS met tracking. Internationale verzendingen mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een uitgestrekt veld met graan dat zich uitstrekt van de voorgrond tot aan een kleine bebouwing aan de voet van indrukwekkende bergen. De compositie wordt gedomineerd door de overvloed aan rijpe aren, in oker-, bruin-, geel- en witte tinten die een warme en levendige oppervlakte creëren. Op afstand verzamelen zich roodgekleurde daken rondom een hoge toren, terwijl een massa donkere bomen het landschap rechts afsluit. De grijze hemel en het met nevel omhuld reliëf geven de scène een serene, stille en diep evocatieve sfeer.

Het veld neemt meer dan de helft van het oppervlak in en wordt meteen de hoofdrolspeler. Zijn omvangrijke uitbreiding straalt vruchtbaarheid en overvloed uit, en geeft het gevoel van een laatgerealiseerd moment in de zomer, wanneer het graan rijp is en klaar voor de oogst.

Op de voorgrond verschijnen de aren met grote cromatische rijkdom. Diepe bruin- en okerkleuren worden gecombineerd met oker, geel, roomkleur en kleine witte reflecties. Deze variëteit laat beweging en densiteit van de teelt zien zonder dat het terrein uniform wordt.

De aren bundelen zich in gebogen vormen die zich herhalen over het lagere gebied. Sommigen buigen naar links en anderen naar rechts, alsof een zachte bries door het veld waait. Deze variatie in richtingen geeft ritme en een intense gevoel van leven.

De witte en geelachtige reflecties verspreid over de aren suggereren diffuus licht. Hoewel de lucht bedekt lijkt, bereikt de helderheid het graan en benadrukt bepaalde zones tegenover de aardetinten. Het veld lijkt van binnenuit te verlichten.

Aan de onderkant zijn donkerdere, verticale stelen te onderscheiden die diepte bieden. De groen- en geeltonen nabij de basis herinneren eraan dat de teelt nog steeds verse zones heeft. Deze kleine accenten contrasteren met het overwegend droge kleurenpalet.

Het oppervlak van het veld stijgt zachtjes naar de horizonlijn. Deze helling laat de blik van nabijgelegen aren naar de bebouwing glijden. Er is geen duidelijk afgebakende weg, zodat de teelt zelf fungeert als een grote visuele as naar de achtergrond.

Naarmate de afstand toeneemt, worden de aren kleiner en smelten ze samen tot brede gouden stroken. Deze overgang versterkt het perspectief en laat de enorme uitgestrektheid van het terrein zien. Het voorste plan is dicht en gedetailleerd, terwijl het middengebied rustiger en opener wordt.

In sommige zones verschijnen vlekken van roze, paars en groenachtige tinten die het oppervlak verrijken. Deze kleuren kunnen bloemen, schaduwen, kruiden of variaties in de bodem suggereren. Hun aanwezigheid brengt variatie zonder de harmonie van het geheel te verstoren.

De uitgestrektheid van het veld geeft een gevoel van stilte. Er verschijnen geen arbeiders, dieren of machines die het landschap verstoren. Alles lijkt even stil te liggen terwijl de natuur klaar is voor de oogst.

In het centrale gebied bevindt zich een kleine landelijke bebouwing. De huizen vormen een horizontale strook en lijken strak gegroepeerd. Hun bescheiden formaat vergeleken met het veld en de bergen benadrukt de immense uitgestrektheid van het gebied.

De gevels tonen wit, grijs, roomkleur en kleine roze tonen. Sommige gebouwen ontvangen een helderder licht, terwijl andere half verborgen blijven achter groene en blauwig-achtige schaduwen. Deze variatie laat de verschillende gebouwen onderscheiden.

De daken brengen rood, bruin en oranje die contrasteren met de grijze achtergrond van de bergen. De herhaling van deze warme daken verenigt het stedelijke centrum en geeft het een uitnodigende aanwezigheid. De huizen lijken beschermd tussen veld en reliëf.

In het midden valt een hoge toren op met tinten bruin, rozuits en grijsachtig. Zijn verticale structuur tilt zich duidelijk boven de daken uit en wordt het hoofdarchitectonische punt. Het zou kunnen correspondeerden met een klokkentoren of een historische constructie die verbonden is met de identiteit van het dorp.

De toren fungeert als oriëntatiepunt binnen de compositie. De silhouette onderbreekt de horizontale aard van het dorp en leidt de blik naar de bergen. Ondanks zijn kleine formaat krijgt hij een grote betekenis door zijn positie en hoogte.

De bouwsels lijken zich uit te strekken aan beide zijden van de toren. Sommige bevinden zich bijna verborgen door het hoogteverschil van het terrein of door kleine stukken begroeiing. Deze ongelijke verdeling suggereert een bevolkingsgebouw dat geleidelijk is ontwikkeld en aangepast aan het landschap.

Voor het dorp verschijnt een smalle groene band die de woningen van het veld scheidt. Deze zone kan bestaan uit weiden, hagen, tuinen of begroeiing nabij de huizen. Zijn frisse kleur creëert een overgang tussen het graan en de architectuur.

Naar de linkerkant zijn er verschillende massa’s bomen in donkergroene en blauwig tinten. Hun lage vormen volgen de lijn van het dorp en voegen diepte toe. De vegetatie lijkt de grens van percelen en teeltgebieden aan te duiden.

De rechterkant wordt gedomineerd door een weelder bos. Bomen vormen een grote donkere massa die oprijst van het veld naar de berg. Hun diepe groenen, zwarten, blauwen en kleine gele reflecties contrasteren met de helderheid van het graan.

Sommige stammen vallen op met grijze en wittige lijnen. Deze verticale vormen introduceren een ander ritme dan dat van de aren en de bebouwing. De bomen lijken dicht op elkaar te staan, waardoor een natuurlijke grens ontstaat.

Aan de top van het bos rijzen meerdere dunne takken en ruimere kruinen omhoog. Hun silhouetten snijden zich af tegen de bergen en brengen beweging. Sommige kleine gele accenten suggereren verlichte bladeren of de eerste tekenen van een seizoen verandering.

De bosmassa creëert een belangrijke sensatie van diepte. De bomen dichterbij zijn donker en gedefinieerd, terwijl degenen achteraan oplossen in de grijs van het reliëf. Deze overlappende laag leidt de blik naar de bergen.

De bergen nemen de hele middelhoge helft over en vormen een majestueus gordijn op de achtergrond. Hun contouren rijzen aan beide zijden op en creëren een brede opening in het midden. Deze opstelling leidt de blik naar het dal en naar de bebouwing.

De berg links heeft een brede, rondachtige silhouet. Zijn grijze, blauwig- en paarsachtige tinten geven afstand en een koude licht weer. Enkele zachte lijnen geven veranderingen in het reliëf en zones van begroeiing aan.

Aan de rechterkant rijst een hoger en spitsere top op. Zijn profiel daalt naar het midden via opeenvolgende hellingen. De combinatie van donkere en blauwe grijstinten geeft volume zonder te grote contrasten.

Tussen beide bergmassa’s openbaart zich een dal dat bedekt is met een nevelachtige atmosfeer. Verder liggende gebieden worden helderder en kromatisch dichter bij de hemel. Die geleidelijke verandering vergroot de diepte en geeft het gevoel van een uitgestrekt gebied.

De bergen tonen geen precieze details van rotsen of paden. Hun oppervlaktes zijn gehuld in een grijze gloed die de contouren verzacht. Deze onduidelijkheid geeft een poëtisch karakter en maakt het reliëf tot een serene aanwezigheid.

De relatie tussen het warme veld en de koude bergen vormt een van de grootste aantrekkingskrachten van het werk. De okers en geel van het eerste plan contrasteren met de blauwen en grijzen van de achtergrond. Dit contrast ordent de verschillende vlakken en vergroot de diepte.

De lucht neemt een ruime bovenste band in beslag en lijkt bedekt met witte, grijze, zeer zachte paarse en kleine roze tinten. Het licht verdeelt zich gelijkmatig, zonder een zichtbare zon. Deze verhulde atmosfeer verzacht het landschap.

De wolken vormen een uitgestrekte laag die lijkt af te dalen naar de toppen. Op sommige punten verschijnen helderdere zones, alsof het licht probeert door de nevel te glippen. Deze schitteringen verlichten discreet de bergen en het veld.

Het ontbreken van een helder blauwblauwe lucht bevordert een rustige en licht melancholische sfeer. Het landschap lijkt te worden aanschouwd op een frisse ochtend of een middag waarop het weer begint te veranderen. Deze conditie brengt emotie in een ogenschijnlijk eenvoudige scène.

De compositie is opgebouwd uit drie grote banden: het gouden veld op de voorgrond, de dorpsbebouwing en de bosrand in het midden, en de bergen met de lucht op de achtergrond. Elk gebied bezit een eigen chromatische identiteit, maar ze zijn allemaal harmonieus geïntegreerd.

De uitgestrekte horizontale aard van het veld en het dorp vinden hun tegenwicht in de centrale toren en de bomen aan de rechterkant. Deze verticale elementen geven de compositie levendigheid en voorkomen een te grote rust. De toren fungeert als menselijk anker, terwijl het bos de kracht van de natuur vertegenwoordigt.

Het licht lijkt vooral geconcentreerd op het graan. De bergen en bomen blijven in donkerdere tonen, waardoor het veld visueel op naar de toeschouwer voortbeweegt. Dit contrast versterkt de warmte van het voorste plan.

Het palet omvat geel, oker, bruin, groen, grijs, blauw en paars. De warme tonen geven rijpheid en overvloed weer, terwijl de koude kleuren afstand en sereniteit brengen. De rode daken vormen kleine verbindende punten tussen beide groepen.

Het ontbreken van menselijke figuren elimineert niet de aanwezigheid van arbeid. Het cultivierte veld en de bebouwing onthullen een constante relatie tussen mensen en land. Het landschap lijkt voorbereid op de oogst, het resultaat van maanden zorg en inspanning.

Het dorp fungeert als symbool van gemeenschap en onderdak. De huizen zien er klein uit tegenover de bergen, maar hun groep geeft zekerheid. De toren vertegenwoordigt duurzaamheid en continuïteit binnen een omgeving onderhevig aan de seizoenen.

Het veld kan geïnterpreteerd worden als symbool van welvaart, geduld en beloning. De rijpe aren tonen het eindresultaat van een lange natuurlijke cyclus. Zijn overvloed maakt het landschap tot een viering van het land.

De bergen brengen een dimensie van blijvende aanwezigheid. Tegenover de jaargang van het graan lijkt het reliëf onveranderlijk en stil. De samenklank van beide elementen nodigt uit tot reflectie over verschillende tijdschalen.

De scène straalt ook een sterk gevoel van worteling uit. Het dorp lijkt in nauwe relatie met de omliggende velden te zijn gegroeid. Architectuur, landbouw en natuur maken deel uit van dezelfde landelijke identiteit.

De nevel van de achtergrond introduceert een toon van mysterie. Het dal strekt zich uit voorbij wat zichtbaar is en de bergen verbergen andere paden, dorpen en landschappen. Deze openheid nodigt de kijker uit zich het gebied achter de bergtoppen voor te stellen.

Het werk viert de schoonheid van een alledaags landschap. Er verschijnt geen buitengewoon voorval, maar de rijpheid van het graan, de rust van het dorp en de grootsheid van de bergen veranderen de scène in een beeld dat diep ontroert.

Samengevat biedt dit kostbare schilderij een brede, serene en diep evocerende visie van een rijp veld graan dat uitloopt naar een kleine bebouwing aan de voet van majesteitelijke bergen. De ontelbare gouden aren, de rode daken, de centrale toren, het donkere bos en de grijsachtige lucht bouwen een landschap vol diepte en balans. De harmonie tussen landbouw, architectuur en natuur maakt van de scène een viering van de oogst, de worteling en de stille schoonheid van het landelijke leven.