Mateu (XX) - La casa de los arcos

Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk behorend bij Mateu, dat een oude stenen woning met grote bogen, bloeiende balkons en groene jaloezieën weergeeft, bekeken vanaf een smalle straat omlijst door een monumentale architecturale structuur. Het schilderij onderscheidt zich door uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het uitdrukt.

· Afmetingen inclusief lijst: 49,5x44x6 cm.
· Afmetingen zonder lijst: 27x22 cm.
· Olieverf op doek, handtekening van de kunstenaar onder rechts onderaan.
· Het werk verkeert in goede conservering.
· Het werk wordt verkocht met een mooie lijst (inbegrepen in de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privée collectie in Girona.

Notitie: de opgenomen foto's maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot.

Het schilderij wordt professioneel verpakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met hoogwaardige materialen om de bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van professioneel inpakken als het eigenlijk transport.
De verzending vindt plaats via Correos, GLS of NACEX met tracking. Internationaal verzenden is mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij presenteert een intieme hoek van een oude bevolking, gebouwd rondom een stenen huis met grote bogen, kleine balkons en vensters beschermd door groene jaloezieën. De blik wandelt een smalle en stille straat in, die rechts wordt omlijst door een monumentale structuur van steenblokken die de toeschouwer krachtig nadert. De verouderde gevels, de bloemrijke begroeiing, de diepe schaduwkanten en de smalle strook heldere blauwe lucht creëren een serene, historische en diep evocatieve sfeer.

Het hoofdgebouw neemt de linkse en middelste ruimte in. De onregelmatige façade stijgt in meerdere niveaus en geeft een robuuste indruk, getekend door de tand des tijds. De wanden combineren grijstinten, bruintonen, paarse tinten, okergele en kleine roze accenten die de verscheidenheid van het gesteente en de veranderende lichtinvallen suggereren.

De indeling van de openingen volgt een traditionele en weinig symmetrische architectuur. Ramen, deuren en balkons passen zich aan aan de verschillende niveaus van de gevel aan. Deze onregelmatigheid verleent authenticiteit aan het gebouw en laat denken aan opeenvolgende transformaties door de jaren heen.

Op de onderste verdieping vallen twee grote stenen bogen op. De eerste, links gelegen, heeft een brede en volledig schaduwrijke opening. Zijn ronde vorm rust op robuuste muren en lijkt naar binnen te leiden, een doorgang of een oude dependance.

De duisternis van de boog contrasteert met de lichte stenen die de omlijsting vormen. De tinten grijs, wit, groen en paars markeren zorgvuldig de kromming. Deze tegenstelling tussen licht en schaduw geeft diepte en wekt nieuwsgierigheid naar wat verborgen blijft.

Binnenin de linkerboog is een grote houten deur te onderscheiden. Zijn bruinrode en zwarte tinten onthullen zijn verticale structuur. De deur lijkt oud en sterk, bedoeld om een magazijn, een woning of een ruimte voor ambachtelijke werkzaamheden af te sluiten.

Boven de boog bevindt zich een smal balkon met een donkere ijzeren reling. De verticale en horizontale lijnen creëren een geometrische structuur die contrasteert met de onregelmaat van de muren. De reling werpt kleine schaduwen op de gevel en geeft verfijning.

Achter dit balkon verschijnt een deur of raam bedekt met een groene jaloezie. De intense smaragdgroene kleur staat in contrast met de grijzen en bruinsten van de steen. Een witte omlijsting omlijst de opening en verhoogt de lichtstroom in dit gebied.

De jaloezie lijkt volledig gesloten, wat de stille sfeer versterkt. Je kunt je voorstellen dat het interieur tegen de zon beschermt wordt of dat de woning tijdelijk leeg is. Dit kleine dagelijkse teken voegt intimiteit toe aan de architectuur.

Op een hoger niveau is nog een balkon van kleinere afmetingen te zien. De opening is eveneens in wit omlijst en bevat roderijke en donkere tinten in de binnenruimte. Zijn verhoging leidt de blik naar het dak.

Naast dit balkon verschijnt een klein smal raam. Zijn verticale vorm en inside bijna zwart onderbreken het muurvlak. Deze openingen, van verschillende maten, creëren een onregelmatig en schilderachtig ritme.

Het dak strekt zich uit in een lichte diagonal en bestaat uit rode, oranje en bruine dakpannen. Zijn onregelmatige rand loopt tegen de blauwe hemel af. De warme tinten van het dakbalanseren de koele kleuren van de schaduwen en de jaloezieën.

Sommige delen van het dak zien er slijtageachtig en ongelijk uit. Deze verschijning versterkt de ouderdom van het gebouw en suggereert een architectuur die generaties lang bewaard is gebleven. Het dak beschermt de gevel met een kleine oversteek in donker.

In het centrale rechterdeel verschijnt een tweede boog, smaller en dieper. Zijn donkere opening is deels verborgen door de grote voorgrondstructuur. Deze overlappende elementen vergroten de diepte en laten de voorstelling toe de voortzetting van de straat of van de binnenruimtes in te beelden.

Boven de tweede boog bevindt zich een tweede balkon met bloemen. De donkere reling houdt meerdere potten of planten met groene, roodgekleurde, roze en witte tinten. Deze ornamentatie brengt een vleugje leven en delicatess in het soberheid van de steen.

Achter de bloemen verschijnt een nieuw groene jaloezie, ingekaderd door een witte rand. De kleur sluit aan bij de planten van het balkon en de begroeiing van de voorgrond. De herhaling van dit element draagt bij aan eenheid van de gevel.

De bloemen leunen licht over de rand. Hun kleine warme vormen contrasteren met de lichte muur en suggereren de zorg van de bewoners. Hoewel er geen mensen zijn afgebeeld, onthult de aanwezigheid van de potten dat het huis nog steeds verbonden is met het dagelijks leven.

Aan de basis van het gebouw zijn kleine planten te zien die tussen de stenen groeien. De donkere, gele en witte groentinten verzachten de ontmoeting tussen muur en aarde. Deze spontane begroeiing laat zien hoe de natuur elke beschikbare uithoek opneemt.

Het grote element rechts kan behoren tot een pijler van een boog, een monumentale deur of een steenstructuur die de straat omlijst. Zijn nabijheid laat het vrijwel de hele hoogte innemen en geeft een krachtige dieptegevoel.

De blokken steen die deze pijler vormen, zijn duidelijk verschillend in tint en grootte. Hun oppervlakken combineren crèmetinten, geel, oker, grijs en kleine roze nuances. De donkere voegen tussen de stenen versterken de stevigheid en ouderdom van de constructie.

Elk blok vertoont lichte tonaliteits- en maatverschillen. Sommige zones lijken verlicht, terwijl andere in paarse en bruine schaduwen liggen. Deze variatie voorkomt dat de pijler als een rigide oppervlak wordt waargenomen.

Naast de blokken opent zich een zeer donkere verticale strook. Mogelijk behoort dit tot de binnenkant van een grote boog, een deur of een stap in de voorgrond. De diepte van deze schaduw contrasteert sterk met de verlichte delen van de gevel.

Aan de bovenrechts bevindt zich een brede donkergrijze massa die mogelijk de onderkant van de boog weergeeft of een nabije constructie. Haar horizontale lijnen suggereren steen, balken of sombere bouwkundig elementen.

De aanwezigheid van deze grote schaduw functioneert als een omlijsting die het achterliggende huis omgeeft. De toeschouwer lijkt onder een boog te staan of naast een monumentale deur, terwijl hij de gevel aan de andere kant bewondert. Dit standpunt maakt de scène tot een omvattende ervaring.

In de bovenlinkerhoek verschijnt een korte strook helderblauwe lucht. Zijn helderheid contrasteert met de donkere architectuur en brengt frisheid. De hemel laat de krapte van de straat zien, doordat hij beperkt blijft tot een opening tussen de gebouwen.

Het licht lijkt neer te dalen vanuit de linksbovenhoek en bereikt bepaalde delen van de gevel. De witte lijsten, de okerstenen en de groene jaloezieën ontvangen helderheid, terwijl de bogen en de grote pijler in schaduw blijven.

Deze belichting creëert een sfeer van een koele en beschermde straat. Het kan een rustige ochtend zijn of een middag waarin de zon slechts delen van de gebouwen bereikt. De afwisseling van licht voegt mysterie en diepte toe.

De bodem beslaat de onderkant en wordt gepresenteerd in okerkleur, bruin, grijs en kleine paarse reflecties. Hun diagonale lijnen leiden naar de deuren en bogen. Het oppervlak lijkt licht onregelmatig, passend bij een oude straat.

Sommige lichte zones van de grond suggereren verlichte stenen of een pad dat is versleten door de loop der jaren. De donkere schaduwen concentreren zich dichtbij de muren. Deze overgang laat zien hoe de architectuur in het terrein opgaat.

Aan de uiterste onderhoek rechts verschijnt een groep planten en bloemen. Hun groene, gele en blauwachtige bladen mengen zich met kleine roze accenten. De begroeiing brengt beweging en verzacht de aanwezigheid van de grote pijler.

De bloemen op de voorgrond lijken te relateren aan de potten op het balkon. Deze herhaling creëert een cromatisch traject van de onderste naar de gevel. De natuur vergezelt zo heel de architectuur en brengt warmte.

Het kleurenpalet wordt gedomineerd door grijstinten, bruintinten, oker en zwart. De groenen van jaloezieën en planten brengen frisheid, terwijl roze en rood kleine warme accenten introduceren. De blauwe lucht rondt het geheel af.

De compositie is georganiseerd door een sterke sense van framing. De donkere structuur aan de rechterkant en de gevels aan de zijkant leiden de aandacht naar het centrale huis. De toeschouwer lijkt de scène te observeren vanuit een beschutte ruimte of vanuit de binnenkant van een andere constructie.

De verticale lijnen van de gevels en van de pijler balanceren met de krommen van de bogen. De diagonalen van de daken en de grond voegen beweging toe. Deze geometrische variatie maakt de scène dynamisch ondanks haar rust.

Het ontbreken van menselijke figuren versterkt het belang van de architectuur. De deuren, ramen, balkons en bloemen fungeren als signalen van een onzichtbare aanwezigheid. De straat lijkt bewoond, maar doorkruist door een moment van volledige stilte.

De gevel behoudt sporen van dagelijks leven. De gesloten jaloezieën beschermen de interieurs, de planten versieren het balkon en de deuren bewaken privéruimtes. Deze details laten toe de bewoners te verbeelden zonder hen te hoeven tonen.

De bogen voegen een historische en monumentale dimensie toe. Hun grote openingen herinneren aan oude landelijke huizen, middeleeuwse gebouwen of constructies aangepast aan de behoeften van een traditionele bevolking. De steen wordt een getuige van de herinnering aan de plek.

De scène straalt de sensatie uit van het ontdekken van een verborgen hoek. De nabijheid van het standpunt, de schaduwen en de krappe ruimte voorkomen een volledig beeld van het dorp. Deze beperking verhoogt de nieuwsgierigheid en suggereert dat de straat verder gaat achter de bogen.

Het werk kan worden opgevat als een reflectie op de tijds passage. De muren blijven bestaan, hoewel slijtage verschijnt; de deuren blijven elke dag sluiten; en de bloemen vernieuwen hun kleur met de seizoenen. Architectuur en natuur bestaan in verschillende ritmes naast elkaar.

Het huis symboliseert onderdak, continuïteit en verbondenheid. Zijn robuuste uiterlijk straalt zekerheid uit, terwijl balkons en bloemen intimiteit toevoegen. Het gebouw komt niet over als een ver verwijderd monument, maar als een nabij en diep menselijk plaats.

Het contrast tussen de donkere schaduwen en de kleine verlichte delen creëert een mysterieuze maar uitnodigende sfeer. De duisternis nodigt uit tot het voorstellen van interieurs en gangen, terwijl het licht de dagelijkse details van de gevel laat zien.

Al met al biedt dit prachtige schilderij een intieme en diepe evocatieve kijk op een oude stenen woning gelegen in een smalle historische straat, met grote bogen, houten deuren, kleine balkons, groene jaloezieën en bloemen die de gevel verlevendigen. De monumentale structuur van blokken steen op de voorgrond, de diepe schaduwkanten en de kleine opening van de blauwe lucht vormen een uitzonderlijke gevoel van diepte. Het werk straalt stilte, herinnering en de tijdloze charme uit van een architectuur die de onzichtbare aanwezigheid van hele generaties bewaart.