Francesco Filosa (1910-1990) - Natura Morta

Delicate stilleven van de Stabiaanse kunstenaar Francesco Filosa. Het werk is uitgevoerd in olieverf op doek en heeft afmetingen 40x50 cm (alleen de afmetingen van het doek). Voorzien van een elegante lijst die als geschenk aan de uiteindelijke koper zal worden beschouwd.
Francesco Filosa werd geboren in Castellammare di Stabia op 20 oktober 1910 in een oud gezin van schilders en decorateurs. Na de allereerste ervaringen, opgebouwd samen met zijn vader, opende hij zich voor de kunstvormen van de Twintigste Eeuw. Zijn eerste deelname aan vakbondscollectieven dateert van medio jaren dertig, waar hij, naast de al gevestigde Viti, Volpe, Pratella, Crisconio en Irollo, de kans kreeg jonge kunstenaars van formaat als Galante, Casciaro, Striccoli, Brancaccio, Ciardo, Buono en Bresciani te ontmoeten en te bezoeken.
Ook al bleef hij decoratiewerk verrichten in de verschillende kerken van Castellammare en van het Sorrento-schiereiland, verfijnde Francesco Filosa zijn schildertalent dankzij de suggesties van Carlo Striccoli en Francesco Galante. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog kreeg zijn artistiek leven een beslissende wending: hij verliet het vaderlijke beroep en wijdde zich volledig aan de schilderkunst. Vanaf 1950 stond hij voortdurend centraal in alle manifestaties van de “Promotrice Salvator Rosa” en begon hij deel te nemen aan salons en groepsentements. Door de kritiek en kunstliefhebbers werd hij opgemerkt; in 1966 werd hij uitgenodigd voor de Quadriennale van Rome en daarna voor die in Londen, waar hem het Zilverenzegel werd toegekend. Tot de meest significante deelnames behoren de Rassegna van Neapolitaanse en Romeinse kunstenaars in Palazzo delle Esposizioni (1968), de Kunsttentoonstelling in het Zuiden, de elfde Expositie van zuidelijke kunstenaars in Palazzo Fazzari te Catanzaro, de eerste Rassegna van schilderkunst “Napoli ’68” in Galerie San Petronio te Bologna en uiteindelijk zijn solo expo bij de Beato Angelico in Rome. Vanaf 1970 nam hij deel aan de Rassegna “Kunst Europese” in Rome, waar hem in 1971 het Wereldzegel werd toegekend, aan de Expositie “Kunstenaars van het Zuiden” in Messina, aan de Tentoonstelling van Neapolitan schilderkunst in Palazzo Antinori te Florence, aan de Michelangeleske Ceremonies van Castellammare di Stabia, aan de Nationale Prijs 14 voor Schilderkunst van Castellammare, aan de Groepsentoonstelling “Napoli aanwezig” te Diano Marino in de provincie Imperia, aan de Prijs Sant’Agata dei Golfi, aan de reizende reeks “Voorbeelden van hedendaagse kunst” van Messina, Mazzaro del Vallo, Taormina, Acireale en Palermo, aan de Kunstreeks van de “Internationale ontmoetingen van Cinema” in Sorrento, aan de tiende Nationale Rassegna van schilderkunst in de internationale autosalon van Napels, aan de Manzoni-galerij in Milaan in 1975, aan de Europese Biennale van Montecarlo en aan de Prijs “Villa Lumière” in het UNESCO-paleis van Parijs in 1977. In 1979 werd een antologische tentoonstelling ingericht in het Kunstcentrum “Lo Zahir” van Napels. In 1983 kreeg hij de gouden medaille als winnaar van de Europese Cultuurprijs van San Marino. Zijn eerste tentoonstelling, opgezet in Castellammare di Stabia, dateert uit 1934. In de loop van zijn lange en arbeidrijke carrière kreeg hij steeds grote bijval van critici en publiek. Zijn schilderkunst was altijd onderwerp van analyse door de strijdvaardige kritiek en kunstgeleerden, met profielen en artikelen in gespecialiseerde tijdschriften en kranten. Over hem schreven onder meer Barbieri, Schettini, Girace, Ortolani, Ricci, Barone, Attardi, Mormino, Di Bartolomeo, Pagano, Lenzi, Fucito, Ziino, Sorrentino, Calabrese en Agrillo. Zijn werken bevinden zich in talrijke publieke en particuliere collecties zowel in Italië als in het buitenland, met name in de Verenigde Staten, Australië, Engeland, Frankrijk en Duitsland, waar hij tijdens zijn gevangenschap in de Tweede Wereldoorlog de kans kreeg zich te onderscheiden als decorateur en schilder. Francesco Filosa overleed in Castellammare di Stabia op 19 januari 1990. (van de site: liberoricercatore.it)