Montiel-1985 - "ALTA MAR"

In de immensiteit van de oceaan, waar de horizon oplost tussen water en lucht, vaart dit vaartuig voort als een metafoor van het menselijk bestaan. Het navigeert niet uitsluitend over de golven; het doorkruist ook de onzekere gebieden van het geheugen, de tijd en het lot.
Zijn romp, aangetast door slijtage, spreekt van verhaalde reizen, van overwonnen stormen en stille momenten die met de zee worden gedeeld. De materie onthult de sporen van ervaring, en herinnert ons eraan dat elke transformatie een merk achterlaat en dat elke litteken een verhaal bevat.
De zee, voorgesteld als een levende en veranderende kracht, symboliseert wat buiten onze controle ligt: de cycli van de natuur, de bewegingen van het leven en de onzichtbare stromingen die onze stappen sturen. Tegen die immensiteit wordt het vaartuig een daad van verzet, een bevestiging van de menselijke wil om vooruit te gaan, ook wanneer de koers niet volledig zichtbaar is.
De maan die in de verte hangt, functioneert als een punt van oriëntatie en contemplatie. Het is de stille aanwezigheid van het onbekende, het zachte licht dat degenen begeleidt die de nacht doorkruisen op zoek naar betekenis.
Alta Mar is een reflectie op de innerlijke reis. Een uitnodiging om te herkennen dat, net als dit schip, wij allen lichamen in beweging zijn: gebouwd door onze ervaringen, gedreven door onze dromen en gedragen door de hoop om nieuwe kusten te bereiken.