Miquel Torner de Semir (1938) - Corona de sueños

Pictura Galeria presenteert dit magnifieke kunstwerk behorend tot Miquel Torner de Semir, dat een vrouw met een sereen blik afbeeldt, bekroond door een uitbundige hoed in kleur(en), symbool van identiteit, verbeelding, waardigheid en innerlijke rijkdom. De schilderkunst valt op door zijn uitstekende techniek en de grote schilderkwaliteit die het uitdrukt.

· Afmetingen van het werk: 40x34x1 cm.
· Olieverf op papier, met handtekening van de kunstenaar in de rechterbovenhoek: Miquel Torner de Semir.
· Het werk verkeert in goede conserveringsstaat.

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke opmerking: de bijgevoegde foto’s maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot.

Het werk zal professioneel worden ingepakt door een expert van IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), met gebruik van hoogwaardige materialen om de bescherming te garanderen. De prijs van verzending dekt zowel de kosten van professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending geschiedt via Correos of GLS met tracking. Internationaal verzenden is mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Deze lijst toont een portret van een vrouw in voorkantweergave, die centraal in de compositie staat en onmiddellijk de aandacht trekt door haar serene uitdrukking, haar felgekleurde kleding en de grote hoed die haar hoofd siert. De figuur is ruwweg tot aan de taille weergegeven, met het lichaam licht naar één kant gedraaid terwijl het gezicht naar de kijker is gericht. Deze combinatie biedt evenwicht en een subtiel gevoel van beweging, zodat het beeld niet volledig statisch overkomt. De vrouw lijkt te zweven in een denkbeeldige ruimte, verwijderd van een specifieke plaats en tijd, wat het portret een symbolische en universele dimensie geeft.

Het gezicht vormt het belangrijkste emotionele centrum van het werk. De gelaatstrekken worden gedefinieerd door een delicate combinatie van lichte, blauartige, roze, oranje en paarse tinten, die een uitdrukking vol nuance vormen. De grote, donkere ogen kijken recht vooruit, maar haar houding is niet uitdagend, maar kalm, attent en licht melancholisch. De blik ligt ergens tussen waarneming van de buitenwereld en contemplatie van een innerlijk denken. Deze ambiguïteit laat de kijker verschillende emoties vermoeden en een persoonlijke verbinding met de figuur aangaan.

De wenkbrauwen licht gebogen, de gestileerde neus en de kleine lichtjes tuiten van de lip dragen bij aan de verfijndheid van het gezicht. De mond, gemarkeerd door roze en donkere tonen, lijkt een woord te bevatten dat nog niet uitgesproken is. De gezichtsuitdrukking blijft beheerst, alsof de vrouw een verhaal, een herinnering of een geheim voor zich houdt. Het gezicht toont geen duidelijke vreugde noch diepe droefheid; het straalt eerder een reflecterende sereniteit uit die nieuwsgierigheid oproept en de figuur buitengewoon menselijk maakt.

De lange, heldere nek geeft elegantie en fungeert als overgang tussen het gezicht en de intense rode massa van de kleding. Op de huid ontstaan oranje, blauwe, grijze en roze zones die een veranderende helderheid genereren en de figuur een bijna dromerige aanwezigheid geven. De tere nek vormt een contrast met de brede schouders en de visuele kracht van de jurk, en creëert een evenwichtige structuur. Deze verticaliteit verhoudt de protagonist en versterkt haar afstandelijke, waardige en licht enigmatische uitstraling.

De kleding wordt overheerst door een diepe, levendige roodtint die zich uitstrekt over borst, schouders en armen. Daarboven verschijnen oranje, bordeaux, paars, roze, blauw en wit gebieden, onregelmatig verdeeld en vol energie. Deze chromatische variaties veranderen het kledingstuk in een levende oppervlakte, alsof het verschillende emoties of fragmenten van herinnering weerspiegelt. Rood kan geassocieerd worden met kracht, passie en vitaliteit, terwijl violet en blauw een introspectiever en mysterieus component introduceren.

De positie van de armen, gevouwen voor het lichaam, versterkt het gevoel van kalmte en waardigheid. Het figuur maakt geen expliciete gebaren, maar blijft in een elegante en terughoudende houding. Deze lichaamshouding kan geïnterpreteerd worden als een teken van sereniteit, zelfbeheersing of bescherming. De vrouw wordt aan de toeschouwer gepresenteerd met vastberadenheid, maar tegelijkertijd houdt ze een emotionele afstand die het onmogelijk maakt haar innerlijke wereld volledig te leren kennen.

Rond de hals vallen donkere golvende lijnen en kleine kleurelementen die doen denken aan een kraag, een textielversiering of een decoratieve toevoeging in de kleding. Deze vormen voegen ritme toe aan het bovenste deel van de jurk en creëren visueel een connectie met de contouren van het gezicht en de hoed. De kleine paarse en roodgekleurde elementen geven een verfijnd detail en versterken het ceremoniële karakter van de figuur, alsof ze gekleed is voor een viering, een ritueel of een bijzonder betekenisvolle gelegenheid.

De grote hoed is een van de meest opvallende en originele elementen van de compositie. Hij strekt zich breed uit aan beide zijden van het hoofd en bestaat uit een opeenstapeling van ronde, onregelmatige en overlappende vormen. De kleuren rood, geel, oranje, groen, turquoise, blauw, violet, bruin en rosé creëren een soort uitbundige kroon. Sommige vormen doen denken aan bloemen, vruchten, bladeren, gevouwen stoffen of ornamentale elementen, hoewel geen enkele interpretatie zich definitief oplegt.

Aan de linkerzijde van de hoed overheersen de rode, bordeaux, roze en paarse tinten, vergezeld van kleine blauwe accenten. Deze warme tinten vormen een intense massa die naar buiten lijkt uit te breiden, een soort boeket of bloemenschare. De vormen overlappen en worden met donkere lijnen met elkaar verbonden, zodat elk element te onderscheiden is zonder de eenheid van het geheel te doorbreken. Dit gebied straalt energie, passie en een bijna feestelijke uitbundigheid uit.

De bovenkant introduceert koelere kleuren, met name blauw, violet en turquoise, die de kracht van de roodtinten in evenwicht brengen. Een grote groen-blauwe vorm rijst boven het hoofd uit en fungeert als overgangspunt tussen beide zijden van de hoed. Er rondom ontstaan kleine afgeronde volumes die herinneren aan edelstenen, bloemkelken of droomfragmenten. Deze diversiteit draagt bij aan het feit dat het ornament geen alledaags object lijkt, maar een imaginair verlengstuk van de persoonlijkheid van de hoofdfiguur.

Aan de rechterkant vallen een grote gele en witte vorm op, en een andere hieronder in oranje, bruin en goudtinten. Beiden zijn omgeven door donkere contouren en vormen een krachtig contrast met de achtergrond. Hun verschijning kan doen denken aan vruchten, geopende bloemen, stukjes stof of ornamentale maskers. Het geel geeft licht en optimisme, terwijl bruintinten en paarse tinten diepte brengen. Deze combinatie zorgt ervoor dat het hoed-ornament warmte van de aarde, intensiteit van de bloemen en het mysterie van een ceremoniëel voorwerp bijeenbrengt.

De breedte van de hoed transformeert de silhouet van de vrouw en schenkt haar een majesteuze uitstraling. Het werkt niet enkel als decoratief accessoire, maar als een symbool van identiteit, verbeelding en innerlijke kracht. Het kan worden gezien als een visuele representatie van haar gedachten, herinneringen of de verschillende facetten van haar persoonlijkheid. Elke kleur en elke vorm lijkt een ander gevoel vast te houden, waardoor er rondom haar hoofd een rijk en complex universum ontstaat dat contrasteert met de beheerst sereenheid van het gezicht.

De achtergrond is verdeeld in grote, donkere zones van groen, bruin, zwart, paars en purper. Deze gebieden omringen de figuur en laten de kleuren van de hoed, het gezicht en de kleding sterker opvallen. Links ontstaat een diepe groentoestand die een gevoel van natuur en groei oproept, terwijl rechts de bruintinten en paarse tinten een avondlijke, mysterieuze en introspectieve sfeer inleiden. De zwarte strook onderaan houdt visueel het lichaam vast en versterkt de kracht van het rode van de jurk.

Aan de uiterste rechterkant verschijnt een lange paarse vorm vergezeld van een klein blauw glanzend element. Zijn silhouette kan een imaginair dier, een beschermende aanwezigheid of eenvoudigweg een abstracte figuur in de achtergrond suggereren. Het blauwe punt trekt de blik als een oog of een klein lichtgevend steentje, waarmee een stille dialoog met de ogen van de hoofdfiguur ontstaat. Dit detail voegt mysterie toe en vergroot de narratieve mogelijkheden van de scène, alsof de vrouw vergezeld gaat van een symbolisch wezen of van een manifestatie van haar eigen innerlijk.

Aan de linkerkant rijst een groene vorm achter de schouder omhoog en vormt visueel een verbinding tussen de achtergrond en de hoed. Zijn kromming lijkt de vrouw te omringen en als beschermend element te fungeren. De combinatie van deze vorm met de paarse silhouet aan de tegenoverliggende kant creëert een soort symbolisch kader rondom het portret. De protagoniste bevindt zich tussen twee verschillende chromatische verschijningen: het groen dat verbonden is met leven en vernieuwing, en het paars verbonden met mysterie, intuïtie en verbeelding.

Het werk bezit een opmerkelijke expressieve kracht dankzij het contrast tussen het rustige gezicht en de intensiteit van de omringende kleuren. De figuur blijft stil staan, maar alles wat eromheen verschijnt lijkt uit te dijen. De hoed, de jurk en de achtergrond bouwen een visueel universum vol energie, terwijl de blik van de vrouw het emotionele centrum van de scène behoudt. Deze tegenstelling tussen innerlijke kalmte en uiterlijke uitbundigheid vormt een van de meest aantrekkelijke aspecten van het beeld.

Er kan ook een relatie worden waargenomen tussen traditie en moderniteit. De frontale houding, de monumentale hoed en het plechtige karakter van de figuur herinneren aan ceremoniële portretten, terwijl de vrijheid van vormen en de onverwachte combinatie van kleuren een hedendaagse gevoeligheid brengen. De vrouw lijkt een identiteit te representeren die niet uitsluitend tot het verleden of tot het heden behoort. Haar afbeelding brengt herinnering, verbeelding en persoonlijkheid samen en wordt zo een symbool van continuïteit en transformatie.

Samengevat vormt dit schilderij een levendig, mysterieus en diep expressief portret van een vrouw wiens sereniteit contrasteert met de cromatische rijkdom van haar kleding en haar bijzondere hoed. De rechte blik, de beheerde houding en het delicate gezicht stralen introspectie en waardigheid uit, terwijl de vormen die haar omringen bloemen, vruchten, herinneringen, dromen en persoonlijke symbolen oproepen. De compositie viert vrouwelijke identiteit, verbeelding en innerlijke kracht, en presenteert de protagonist als een majesteitelijke figuur met een geheime wereld verscholen achter haar rustige uitdrukking.