Domenico Canino (1986) - Red Whale (XXL)

Dipinto a smalto sintetico su tela plastificata prestampate
No Telaio
(verrà spedito arrotolato)

Canino onderzoekt de schilderruimte op zoek naar figuren die het doek doorbreken en de dichotomie tussen leven en dood, slaap en waak, en licht en schaduw overstijgen.
Een reeks vergeelde, vage figuren die in de leegte uiteenvallen om zich weer te vormen in iets anders.
...de figuren van Canino lijken in het niets te verdwijnen, ze lossen op en stromen in een vitale stroom die talrijke andere vormen tot leven brengt...

“die uitgeput raakt als een bloeding, die ontbloot tot het aspect dat zijn eigen blootstelling exposeert” kwetsbaarheid en droefheid, in de schilderkunst van DC lijken ze op te doemen als toestanden van natuur. Het gebruik van synthetische enamels als medium en het resulterende spoor tussen hun menging geeft dimensie en energie aan de figuren van lichamen die in Canino’s penseel een visie aannemen die uitgekampt is. Verniezend en tegelijk herboren. Ook te danken aan de specifieke roodgekleurde tint die de kunstenaar heeft getest en gebruikt, de bloedrode tonaliteit, en de glans bereikt door de enamel die verwijst naar de levendige visie van de vezels van spierweefsel waaruit een lichaam bestaat. Een onderhuidse blik, voorbij het geruststellende en egale oppervlak van de identiteit, om te komen tot het levende vlees van de alteriteit. “Het is nodig het idee te veranderen dat kennen gelijkstaat aan bezitten van het wezen tot het tot niets herleidt, waardoor zijn constitutieve alteriteit wordt geneutraliseerd. [...] het is slechts een poging om de afstand tussen zelf en De Ander te verkleinen om de autonomisatie van het Gelijke te waarborgen, zijn identificatie.”

''...laag per laag (de verscheidenheid) bereikt de schilder zo één lichaam, massa, onderwerp. De voorstelling is dus het geheel dat in het ego verscholen ligt....''

Met de hand ondertekend
NO TELAIO zal verzonden worden opgerold

verzonden met echtheidscertificaat en eigenaarstitel
handgeplaatste afdrukken
recente productie van gravures

Domenico Canino
Geboren in Catanzaro in 1986 en opgegroeid in Albi tussen de bergen van de Sila Piccola, waar hij zijn eerste kunststudies begon en onmiddellijk de esthetiek van de natuur als onderwerp van zijn werken integreerde.
Een tijd lang woonde en werkte hij in Rome waar hij zijn diploma in Scenografie aan de Accademia di Belle Arti behaalde met het project over auditieve perceptie “Study on the vibration of the Iron”.
Hij werkte samen met verschillende theatervoorstellingen en verzorgde de scenografieën en visuele installaties van de voorstellingen, waarbij hij kunsttaal mengde met scenografische technieken.
Sinds 2009 vervolgt hij zijn onderzoek op het gebied van Sound Art en beeld- en videokunst, zonder de schilderkunst te verlaten. Zijn werken zijn van een ontwerpkarakter. Door middel van actie, schilderkunst en elektronische kunsten ontwikkelt hij artistieke experimenten die als ziel het concept van "bestaan" en de heiligheid hiervan hebben.
De kunst van Canino is een primordiale oproep tot de uniciteit van het Leven, opgevat als een organisch geheel maar nooit harmonieus, tegenover de wil van bewustzijn van de hedendaagse beschaving. En de cultus van het onbewuste, het oorspronkelijke denken, als cyclus terugkeer naar de oorsprong van zuiver bestaan. Caninos antihelden breken de gevangenissen van tijd en ruimte die door de mechanismerende maatschappij zijn opgelegd. Ze scheuren het doek opdat ze de dichotomie tussen leven en dood, slaap en waak, licht en schaduw overstijgen.
Het koppel Kunst/Leven, de tijd, de natuur, de ruimte, het dier, zijn terugkerende aspecten ook in zijn visueel/sonore composities, vaak ontwikkeld in natuurlijke omgevingen en daarna geplaatst in tentoonstellingsruimtes, zoals “My sign and the Sign of the Earth”, een werk ontwikkeld in twee jaar (2011-2012), of zoals “Pieces from the Sacred Tree”, “Blue Line in the Space”, “Ten Different Moments” (2010). Ook in 2010 hervat hij met multimedia taal en technieken om de videowerken “Internal Videoportrait” en “Here” en de surrealistische foto-reeks “Pages from Life book” te realiseren.
Vanaf 2011 werkt hij, gebruikmakend van synthetische enamels, aan lange schilderseries “Space, Energy, Masses”, “The Past, the Present, and the Future of the Human Condition”, “Hypernature” en ''You, me and the others'', waarbij hij met dit laatste probeert zijn schilderstijl en zijn visuele taal te definiëren en te bevestigen.
Momenteel woont en werkt hij in Bologna en werkt hij samen met het Instituut Giambattista Vico, waar hij lesgeeft in figuratieve kunsten, multimediaontwerp en kunstgeschiedenis.

Instagram. @domenico.canino.archive