Een houten masker - Wij - Ivoorkust

05
dagen
10
uren
00
minuten
07
seconden
Huidig bod
€ 250
Minimumprijs niet bereikt
Dimitri André
Expert
Geselecteerd door Dimitri André

Heeft een postdoctoraal diploma Afrikaanse Studies en 15 jaar ervaring in Afrikaanse kunst.

Geschatte waarde  € 550 - € 650
PT
€ 250
PT
€ 200
PT
€ 175

Catawiki Kopersbescherming

Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details

Trustpilot 4.4 | 139992 reviews

Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.

Een houten masker uit Ivoorkust van de We, 25 cm hoog, 2,6 kg, inclusief standaard, in redelijke staat en origineel, met herkomst Toulepleu.

AI-gegenereerde samenvatting

Beschrijving van de verkoper

Een We (Guéré) masker, uit de westelijke Ivoorkust verzameld in de regio Toulepleu, incl. standaard.

Hout, pigment, vezel, cowrie-schelpen en ijzeren bellen

Deze opvallende We-ma skist geeft de sculpturale vindingrijkheid en expressieve visuele taal weer waarvoor de maskertradities van het westelijke Côte d’Ivoire bekend staan. In plaats van te streven naar naturalistische representatie, combineert de beeldhouwer sterk geabstraheerde menselijke en dierlijke kenmerken tot een krachtig ritualistisch beeld waarvan het dramatische voorkomen bedoeld was om tijdens het maaskerage een gevoel van respect en ontzag op te roepen.

De compositie wordt gedomineerd door een massieve naar voren uitstekende snuit, gebeeldhouwd met een grote rechthoekige mond waarvan de diep ingesloten opening een rij scherp puntige tanden blootlegt. Deze overdreven architectuur roept onmiddellijk de gevaarlijke kwaliteiten op die geassocieerd worden met roofdieren, terwijl tegelijk het menselijke gezicht wordt omgesmolten tot een bovennatuurlijk wezen dat buiten gewone categorieën van mens en beest bestaat. Boven de snuit rijst een brede driehoekige Neus omhoog naar een hoge, bijna cilindervormige voorhoofd die wordt getooid met drie prominente hemisferische uitsteeksels. Deze afgeronde elementen creëren een ritmische sculpturale balans en versterken tegelijkertijd de monumentale simpliciteit van de totale compositie.

De amandelvormige ogen zijn gereduceerd tot smalle horizontale spleeten, waardoor de masker een geconcentreerde, naar binnen gerichte uitdrukking krijgt. Hun ingetogen behandeling contrasteert dramatisch met de uitgestrekte mond, waardoor de aandacht van de kijker wordt gericht op het vocale en uitvoerende karakter van het masker. Tijdens ceremoniële optredens zou de open mond het stemgeluid van de maskeraar hebben versterkt, terwijl het visueel de formidabele kracht van de geest die door het masker belichaamd wordt suggereerde.

Het oppervlak behoudt een prachtig verouderde patina als gevolg van langdurig ritueel gebruik. Verzachte randen, gebieden met gepolijste hanteren en subtiele variaties tussen grijstinten, bruin en zwart getuigen van herhaalde uitvoeringen en langdurige blootstelling aan libaties, offergaven en omgevingsomstandigheden. Dergelijke natuurlijk ontwikkelde slijtage draagt wezenlijk bij aan de sculpturale aanwezigheid van het object en weerspiegelt de actieve ceremoniële geschiedenis.

Met name opmerkelijk is de dichte opeenhoping van offergaven die de bovenste snuit bedekt. Een compacte korst van donker geworden organische afzettingen, afgewisseld met levendig rode pigmenten, bewaart tastbaar bewijs van rituele offers die over een lange periode werden gebracht. In plaats van decoratief te zijn vormen deze aanslagvellen een integraal onderdeel van de spirituele werking van het masker, en registreren opeenvolgende handelingen van toewijding die de kracht van de geest belichaamd door het object vernieuwden.

Onder de kin hangt een indrukwekkende assemblage van gesmede bronzen bellen die aan verdraaid vezels koorden zijn bevestigd, versierd met cowrie-schelpen. Tijdens uitvoering zouden deze bellen een voortdurend metalen resonantie hebben geproduceerd die de bewegingen van de danser begeleidde en de visuele aanwezigheid van het masker omzet in een multisensorische ervaring. Het geluid kondigde de komst van de geest aan terwijl tegelijk zijn bovennatuurlijke autoriteit werd versterkt. Cowrie-schelpen, lang geassocieerd in West-Afrika met welvaart, prestige en spirituele bescherming, versterkten de rituele kracht van het ensemble verder.

De achterzijde en laterale perforaties wijzen op de bevestiging van een omvangrijk vezelkostuum dat de uitvoerder volledig verbergt. Net als bij veel belangrijke We-maskers vormde het uitgehakte houten gezicht slechts het zichtbare middelpunt van een veel grotere maskerassemblage waarin kostuums, beweging, ritme en geluid als onlosmakelijke onderdelen van de voorstelling functioneerden.

Maskers van dit type werden gebruikt door machtige mannenverenigingen die verantwoordelijk waren voor sociale regulering, initiatie, judiciaire macht en de bescherming van de gemeenschap. Ze kwamen alleen voor op belangrijke ceremoniële gelegenheden en vertegenwoordigden bosgeesten wier autoriteit die van individuele leden van de samenleving overstegen. Hun optredens combineerden theatrale spektakel met religieuze werking, waardoor de sociale orde werd bevestigd terwijl de communicatie tussen de menselijke wereld en het rijk van krachtige bovennatuurlijke wezens in stand bleef.

De hoog abstrakte geometrie, dramatische sculpturale volumes en de opmerkelijke conservering van rituele accreties plaatsen dit voorbeeld onder de meest indringende uitdrukkingen van We-carving. Vergelijkbare maskers zijn gepubliceerd in We Masks, 5 Continents Editions, waar eveneens monumentale voorbeelden de opmerkelijke verscheidenheid en artistieke verfijning van We-maskertradities illustreren. Het huidige masker deelt met deze gedocumenteerde werken de dynamische wisselwerking tussen abstractie en expressieve kracht die We-sculptuur heeft gevestigd als een van de meest kenmerkende prestaties van West-Afrikaanse kunst.

Alain-Michel Boyer
We
5 Continents Editions, Milaan, 2019
ISBN 978-88-7439-868-3

Een sterk aanbevolen moderne schets van We-kunst en masker-tradities. Boyer presenteert de We als een van de grote masker-gecentreerde culturen van West-Afrika, waarbij verschillende maskertypes, hun sociale en rituele functies, stilistische ontwikkeling en de buitengewone expressieve kracht van We-sculptuur worden onderzocht. De publicatie is vooral waardevol voor de studie en classificatie van monumentale maskers gekenmerkt door agressieve, hybride en dierachtige kenmerken, zoals krachtige bosgeestmaskers met overdreven mond, tanden en imposante sculpturale volumes.

Eberhard Fischer
Hans Himmelheber
The Arts of the Dan in West Africa
Museum Rietberg, Zürich, 1984

Hoewel vooral gericht op Dan-kunst, is dit markante werk onmisbaar voor de studie van We/Guéré-maskers vanwege de nauwe historische, geografische en culturele verbindingen tussen deze naburige tradities. De auteurs bieden belangrijke analyses van masker-typologieën, rituele functies, oppervlaktebehandeling, opeenhopende patina, sporen van gebruik en de complexe relatie tussen masker, performer en gemeenschap. Het boek blijft een van de belangrijkste referenties om de bredere bos-regio masker-tradities van westelijk Côte d’Ivoire en hun artistieke onderlinge relaties te begrijpen.

Informant Bakari Bouaflé

Inv. No. MAZ18810

De verkoper stelt zich voor

De betrokkenheid van Wolfgang Jaenicke bij Afrikaanse kunst begon niet op het veld of in de markt, maar in een stillere, meer inward ruimte—onder papieren, boeken en objecten die van zijn vader waren. Het archief over Duitsland’s voormalige koloniën was niet bedoeld om één verhaal te vertellen; het suggereerde vele. Het nodigt uit tot kritisch onderzoek in plaats van tot verering, en het leerde Jaenicke al vroeg dat objecten nooit stil zijn. Ze dragen tijd in zich—breuk en continuïteit in dezelfde vorm—en ze vragen om net zo zorgvuldig gelezen te worden als teksten. Al meer dan een kwarteeuw werkt Jaenicke als verzamelaar, handelaar en tussenpersoon, hoewel geen van deze termen de aard van zijn praktijk volledig vangt. Wat vroeger te veelloos onder de noemer “Tribal Art” werd gegroepeerd, lijkt hem nooit als een verzegelde of historische categorie voor te komen. Het is veeleer een set levende tradities, voortdurend in onderhandeling met het heden. Zijn academische opleiding—in ethnologie, kunstgeschiedenis en vergelijkende wetgeving—bracht een grammatica voort. De taal zelf leerde hij elders. In Mali, Kameroen, Cô te d’Ivoire, Burkina Faso, Togo en Ghana ontstond kennis langzaam, door herhaalde ontmoetingen die uitmondden in relaties, en door vertrouwen opgebouwd niet in één keer maar over jaren. Mali werd het zwaartepunt van deze ervaring. Tussen 2002 en 2012 woonde en werkte Jaenicke in Bamako en Ségou, waar hij Tribalartforum runt, een galerie met uitzicht op de Niger. De ruimte verzette zich tegen een eenvoudige chronologie. Beelden en keramiek deelden de kamer met fotografie, en werken van Malick Sidibé—beelden van jonge Maliërs in de jaren 70, zelfverzekerd en uitbundig—hingen naast oudere rituele vormen. Het effect was niet nostalgisch maar verduidelijkend: verleden en heden schrapten elkaar niet uit; ze scherpten elkaar aan. De oorlog van 2012 maakte aan het einde abrupt een eind aan dit hoofdstuk, zoals oorlogen geneigd zijn te doen. Maar het werkte het werk niet op. Samen met Aguibou Kamaté hergroepeerde Jaenicke zich in Lomé, dichter bij de plaatsen waar veel van de objecten vandaan komen en bij de routes die ze blijven afleggen. Sinds 2018 is Berlijn een ander punt op deze kaart geworden. Galerie Wolfgang Jaenicke opereert nu tegenover het Charlottenburg-paleis, ondersteund door een klein team specialisten. De focus ligt met name op West-Afrikaanse bronzen en terra cotta’s—materialen gevormd door aarde en vuur, en door vormen van herinnering die niet gemakkelijk te vertalen zijn. Wat Jaenickes praktijk onderscheidt, is niet alleen zijn geografische bereik maar ook zijn innerlijke spanning. Veldwerk wordt gecombineerd met onderzoek naar herkomst; handel wordt gezien als onlosmakelijk verbonden met verantwoordelijkheid. In samenwerking met musea en wetenschappelijke initiatieven wordt circulatie niet gedefinieerd als uitbuiting maar als een ethisch proces dat onafgemaakt blijft. Doel is niet om objecten uit de wereld te verwijderen en af te sluiten, maar om ze leesbaar te houden binnen die wereld—om ze te laten blijven spreken, zelfs terwijl de voorwaarden van hun spraak veranderen. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke is een Berlijnse galerie die zich heeft gespecialiseerd in West-Afrikaanse beeldhouwkunst, bronzen, terra cotta’s, maskers en hedendaagse Afrikaanse kunst. Het wordt geleid door Wolfgang Jaenicke, wiens werk verzamelaar, handelaar, onderzoek naar herkomst, veldwerk en archiefdocumentatie combineert. Volgens het eigen relaas van de galerie studeerde Jaenicke ethnologie, kunstgeschiedenis en vergelijkende wetgeving en heeft hij meer dan vijfentwintig jaar in het veld van Afrikaanse kunst gewerkt. Zijn activiteiten ontwikkelden zich door langdurige betrokkenheid in onder meer Mali, Kameroen, Côte d’Ivoire, Burkina Faso, Ghana en Togo. In plaats van Afrikaanse kunst te presenteren als een gesloten historische categorie, beschrijft hij het als een voortdurende culturele traditie gevormd door levende gemeenschappen en veranderende historische contexten. Een bijzonder belangrijke fase in zijn carrière speelde zich af in Mali, waar hij tussen circa 2002 en 2012 in Bamako en Ségou woonde en werkte. Daar runde hij Tribalartforum, een galerie die historische Afrikaanse sculptuur combineerde met hedendaagse Afrikaanse fotografie, waaronder werken van Malick Sidibé. De politieke en militaire crisis in Mali in 2012 leidde tot de sluiting van deze fase van activiteit. Later werkte hij, samen met Aguibou Kamaté, verder vanuit Lomé, Togo, voordat hij een galerie-presence in Berlijn bij Charlottenburg-paleis vestigde. De galerie legt bijzondere nadruk op West-Afrikaanse bronzen, terra cotta’s, werk gerelateerd aan Benin en Ife, Nok-beeldhouwwerk, Dogon-kunst, Baule-beelden, Senufo-objecten en Yoruba-materiaal. Een kenmerkend aspect van Jaenickes publieke positie is zijn herhaalde nadruk op transparantie van herkomst en restituti debatten. In verschillende gepubliceerde objectverslagen bespreekt de galerie expliciet kwesties rond exportdocumentatie, UNESCO-conventies, eigendomsgeschiedenissen en communicatie met wetenschappers en restituti-onderzoekers. Deze verklaringen weerspiegelen bredere hedendaagse debatten over de circulatie van Afrikaans cultureel erfgoed, legaliteit, verzamelgeschiedenis en museale verwerving. De galerie behoudt uitgebreide online archieven en catalogi met honderden Afrikaanse objecten, waaronder Benin- en Ife-bronzen, Nok-terra cotta’s, Dogon-beelden, Baule-figuren, Fon-objecten, Moba-figuren en ander West-Afrikaans materiaal. Voor onderzoekers die geïnteresseerd zijn in de geschiedenis van de Afrikaanse kunsthandel vertegenwoordigt Jaenicke een latere generatie handelaren in vergelijking met figuren zoals John J. Klejman. Terwijl Klejman behoorde tot de postoorlogse New York-markt van de jaren 1950–1970, is Jaenickes werk gevormd door hedendaagse zorgen met velddocumentatie, onderzoek naar herkomst, restitutiediscussies, digitale archieven en directe betrokkenheid bij West-Afrikaanse netwerken en kunstenaars. Deze tekst is gebaseerd op AI-informatie
Vertaald door Google Translate

Een We (Guéré) masker, uit de westelijke Ivoorkust verzameld in de regio Toulepleu, incl. standaard.

Hout, pigment, vezel, cowrie-schelpen en ijzeren bellen

Deze opvallende We-ma skist geeft de sculpturale vindingrijkheid en expressieve visuele taal weer waarvoor de maskertradities van het westelijke Côte d’Ivoire bekend staan. In plaats van te streven naar naturalistische representatie, combineert de beeldhouwer sterk geabstraheerde menselijke en dierlijke kenmerken tot een krachtig ritualistisch beeld waarvan het dramatische voorkomen bedoeld was om tijdens het maaskerage een gevoel van respect en ontzag op te roepen.

De compositie wordt gedomineerd door een massieve naar voren uitstekende snuit, gebeeldhouwd met een grote rechthoekige mond waarvan de diep ingesloten opening een rij scherp puntige tanden blootlegt. Deze overdreven architectuur roept onmiddellijk de gevaarlijke kwaliteiten op die geassocieerd worden met roofdieren, terwijl tegelijk het menselijke gezicht wordt omgesmolten tot een bovennatuurlijk wezen dat buiten gewone categorieën van mens en beest bestaat. Boven de snuit rijst een brede driehoekige Neus omhoog naar een hoge, bijna cilindervormige voorhoofd die wordt getooid met drie prominente hemisferische uitsteeksels. Deze afgeronde elementen creëren een ritmische sculpturale balans en versterken tegelijkertijd de monumentale simpliciteit van de totale compositie.

De amandelvormige ogen zijn gereduceerd tot smalle horizontale spleeten, waardoor de masker een geconcentreerde, naar binnen gerichte uitdrukking krijgt. Hun ingetogen behandeling contrasteert dramatisch met de uitgestrekte mond, waardoor de aandacht van de kijker wordt gericht op het vocale en uitvoerende karakter van het masker. Tijdens ceremoniële optredens zou de open mond het stemgeluid van de maskeraar hebben versterkt, terwijl het visueel de formidabele kracht van de geest die door het masker belichaamd wordt suggereerde.

Het oppervlak behoudt een prachtig verouderde patina als gevolg van langdurig ritueel gebruik. Verzachte randen, gebieden met gepolijste hanteren en subtiele variaties tussen grijstinten, bruin en zwart getuigen van herhaalde uitvoeringen en langdurige blootstelling aan libaties, offergaven en omgevingsomstandigheden. Dergelijke natuurlijk ontwikkelde slijtage draagt wezenlijk bij aan de sculpturale aanwezigheid van het object en weerspiegelt de actieve ceremoniële geschiedenis.

Met name opmerkelijk is de dichte opeenhoping van offergaven die de bovenste snuit bedekt. Een compacte korst van donker geworden organische afzettingen, afgewisseld met levendig rode pigmenten, bewaart tastbaar bewijs van rituele offers die over een lange periode werden gebracht. In plaats van decoratief te zijn vormen deze aanslagvellen een integraal onderdeel van de spirituele werking van het masker, en registreren opeenvolgende handelingen van toewijding die de kracht van de geest belichaamd door het object vernieuwden.

Onder de kin hangt een indrukwekkende assemblage van gesmede bronzen bellen die aan verdraaid vezels koorden zijn bevestigd, versierd met cowrie-schelpen. Tijdens uitvoering zouden deze bellen een voortdurend metalen resonantie hebben geproduceerd die de bewegingen van de danser begeleidde en de visuele aanwezigheid van het masker omzet in een multisensorische ervaring. Het geluid kondigde de komst van de geest aan terwijl tegelijk zijn bovennatuurlijke autoriteit werd versterkt. Cowrie-schelpen, lang geassocieerd in West-Afrika met welvaart, prestige en spirituele bescherming, versterkten de rituele kracht van het ensemble verder.

De achterzijde en laterale perforaties wijzen op de bevestiging van een omvangrijk vezelkostuum dat de uitvoerder volledig verbergt. Net als bij veel belangrijke We-maskers vormde het uitgehakte houten gezicht slechts het zichtbare middelpunt van een veel grotere maskerassemblage waarin kostuums, beweging, ritme en geluid als onlosmakelijke onderdelen van de voorstelling functioneerden.

Maskers van dit type werden gebruikt door machtige mannenverenigingen die verantwoordelijk waren voor sociale regulering, initiatie, judiciaire macht en de bescherming van de gemeenschap. Ze kwamen alleen voor op belangrijke ceremoniële gelegenheden en vertegenwoordigden bosgeesten wier autoriteit die van individuele leden van de samenleving overstegen. Hun optredens combineerden theatrale spektakel met religieuze werking, waardoor de sociale orde werd bevestigd terwijl de communicatie tussen de menselijke wereld en het rijk van krachtige bovennatuurlijke wezens in stand bleef.

De hoog abstrakte geometrie, dramatische sculpturale volumes en de opmerkelijke conservering van rituele accreties plaatsen dit voorbeeld onder de meest indringende uitdrukkingen van We-carving. Vergelijkbare maskers zijn gepubliceerd in We Masks, 5 Continents Editions, waar eveneens monumentale voorbeelden de opmerkelijke verscheidenheid en artistieke verfijning van We-maskertradities illustreren. Het huidige masker deelt met deze gedocumenteerde werken de dynamische wisselwerking tussen abstractie en expressieve kracht die We-sculptuur heeft gevestigd als een van de meest kenmerkende prestaties van West-Afrikaanse kunst.

Alain-Michel Boyer
We
5 Continents Editions, Milaan, 2019
ISBN 978-88-7439-868-3

Een sterk aanbevolen moderne schets van We-kunst en masker-tradities. Boyer presenteert de We als een van de grote masker-gecentreerde culturen van West-Afrika, waarbij verschillende maskertypes, hun sociale en rituele functies, stilistische ontwikkeling en de buitengewone expressieve kracht van We-sculptuur worden onderzocht. De publicatie is vooral waardevol voor de studie en classificatie van monumentale maskers gekenmerkt door agressieve, hybride en dierachtige kenmerken, zoals krachtige bosgeestmaskers met overdreven mond, tanden en imposante sculpturale volumes.

Eberhard Fischer
Hans Himmelheber
The Arts of the Dan in West Africa
Museum Rietberg, Zürich, 1984

Hoewel vooral gericht op Dan-kunst, is dit markante werk onmisbaar voor de studie van We/Guéré-maskers vanwege de nauwe historische, geografische en culturele verbindingen tussen deze naburige tradities. De auteurs bieden belangrijke analyses van masker-typologieën, rituele functies, oppervlaktebehandeling, opeenhopende patina, sporen van gebruik en de complexe relatie tussen masker, performer en gemeenschap. Het boek blijft een van de belangrijkste referenties om de bredere bos-regio masker-tradities van westelijk Côte d’Ivoire en hun artistieke onderlinge relaties te begrijpen.

Informant Bakari Bouaflé

Inv. No. MAZ18810

De verkoper stelt zich voor

De betrokkenheid van Wolfgang Jaenicke bij Afrikaanse kunst begon niet op het veld of in de markt, maar in een stillere, meer inward ruimte—onder papieren, boeken en objecten die van zijn vader waren. Het archief over Duitsland’s voormalige koloniën was niet bedoeld om één verhaal te vertellen; het suggereerde vele. Het nodigt uit tot kritisch onderzoek in plaats van tot verering, en het leerde Jaenicke al vroeg dat objecten nooit stil zijn. Ze dragen tijd in zich—breuk en continuïteit in dezelfde vorm—en ze vragen om net zo zorgvuldig gelezen te worden als teksten. Al meer dan een kwarteeuw werkt Jaenicke als verzamelaar, handelaar en tussenpersoon, hoewel geen van deze termen de aard van zijn praktijk volledig vangt. Wat vroeger te veelloos onder de noemer “Tribal Art” werd gegroepeerd, lijkt hem nooit als een verzegelde of historische categorie voor te komen. Het is veeleer een set levende tradities, voortdurend in onderhandeling met het heden. Zijn academische opleiding—in ethnologie, kunstgeschiedenis en vergelijkende wetgeving—bracht een grammatica voort. De taal zelf leerde hij elders. In Mali, Kameroen, Cô te d’Ivoire, Burkina Faso, Togo en Ghana ontstond kennis langzaam, door herhaalde ontmoetingen die uitmondden in relaties, en door vertrouwen opgebouwd niet in één keer maar over jaren. Mali werd het zwaartepunt van deze ervaring. Tussen 2002 en 2012 woonde en werkte Jaenicke in Bamako en Ségou, waar hij Tribalartforum runt, een galerie met uitzicht op de Niger. De ruimte verzette zich tegen een eenvoudige chronologie. Beelden en keramiek deelden de kamer met fotografie, en werken van Malick Sidibé—beelden van jonge Maliërs in de jaren 70, zelfverzekerd en uitbundig—hingen naast oudere rituele vormen. Het effect was niet nostalgisch maar verduidelijkend: verleden en heden schrapten elkaar niet uit; ze scherpten elkaar aan. De oorlog van 2012 maakte aan het einde abrupt een eind aan dit hoofdstuk, zoals oorlogen geneigd zijn te doen. Maar het werkte het werk niet op. Samen met Aguibou Kamaté hergroepeerde Jaenicke zich in Lomé, dichter bij de plaatsen waar veel van de objecten vandaan komen en bij de routes die ze blijven afleggen. Sinds 2018 is Berlijn een ander punt op deze kaart geworden. Galerie Wolfgang Jaenicke opereert nu tegenover het Charlottenburg-paleis, ondersteund door een klein team specialisten. De focus ligt met name op West-Afrikaanse bronzen en terra cotta’s—materialen gevormd door aarde en vuur, en door vormen van herinnering die niet gemakkelijk te vertalen zijn. Wat Jaenickes praktijk onderscheidt, is niet alleen zijn geografische bereik maar ook zijn innerlijke spanning. Veldwerk wordt gecombineerd met onderzoek naar herkomst; handel wordt gezien als onlosmakelijk verbonden met verantwoordelijkheid. In samenwerking met musea en wetenschappelijke initiatieven wordt circulatie niet gedefinieerd als uitbuiting maar als een ethisch proces dat onafgemaakt blijft. Doel is niet om objecten uit de wereld te verwijderen en af te sluiten, maar om ze leesbaar te houden binnen die wereld—om ze te laten blijven spreken, zelfs terwijl de voorwaarden van hun spraak veranderen. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke is een Berlijnse galerie die zich heeft gespecialiseerd in West-Afrikaanse beeldhouwkunst, bronzen, terra cotta’s, maskers en hedendaagse Afrikaanse kunst. Het wordt geleid door Wolfgang Jaenicke, wiens werk verzamelaar, handelaar, onderzoek naar herkomst, veldwerk en archiefdocumentatie combineert. Volgens het eigen relaas van de galerie studeerde Jaenicke ethnologie, kunstgeschiedenis en vergelijkende wetgeving en heeft hij meer dan vijfentwintig jaar in het veld van Afrikaanse kunst gewerkt. Zijn activiteiten ontwikkelden zich door langdurige betrokkenheid in onder meer Mali, Kameroen, Côte d’Ivoire, Burkina Faso, Ghana en Togo. In plaats van Afrikaanse kunst te presenteren als een gesloten historische categorie, beschrijft hij het als een voortdurende culturele traditie gevormd door levende gemeenschappen en veranderende historische contexten. Een bijzonder belangrijke fase in zijn carrière speelde zich af in Mali, waar hij tussen circa 2002 en 2012 in Bamako en Ségou woonde en werkte. Daar runde hij Tribalartforum, een galerie die historische Afrikaanse sculptuur combineerde met hedendaagse Afrikaanse fotografie, waaronder werken van Malick Sidibé. De politieke en militaire crisis in Mali in 2012 leidde tot de sluiting van deze fase van activiteit. Later werkte hij, samen met Aguibou Kamaté, verder vanuit Lomé, Togo, voordat hij een galerie-presence in Berlijn bij Charlottenburg-paleis vestigde. De galerie legt bijzondere nadruk op West-Afrikaanse bronzen, terra cotta’s, werk gerelateerd aan Benin en Ife, Nok-beeldhouwwerk, Dogon-kunst, Baule-beelden, Senufo-objecten en Yoruba-materiaal. Een kenmerkend aspect van Jaenickes publieke positie is zijn herhaalde nadruk op transparantie van herkomst en restituti debatten. In verschillende gepubliceerde objectverslagen bespreekt de galerie expliciet kwesties rond exportdocumentatie, UNESCO-conventies, eigendomsgeschiedenissen en communicatie met wetenschappers en restituti-onderzoekers. Deze verklaringen weerspiegelen bredere hedendaagse debatten over de circulatie van Afrikaans cultureel erfgoed, legaliteit, verzamelgeschiedenis en museale verwerving. De galerie behoudt uitgebreide online archieven en catalogi met honderden Afrikaanse objecten, waaronder Benin- en Ife-bronzen, Nok-terra cotta’s, Dogon-beelden, Baule-figuren, Fon-objecten, Moba-figuren en ander West-Afrikaans materiaal. Voor onderzoekers die geïnteresseerd zijn in de geschiedenis van de Afrikaanse kunsthandel vertegenwoordigt Jaenicke een latere generatie handelaren in vergelijking met figuren zoals John J. Klejman. Terwijl Klejman behoorde tot de postoorlogse New York-markt van de jaren 1950–1970, is Jaenickes werk gevormd door hedendaagse zorgen met velddocumentatie, onderzoek naar herkomst, restitutiediscussies, digitale archieven en directe betrokkenheid bij West-Afrikaanse netwerken en kunstenaars. Deze tekst is gebaseerd op AI-informatie
Vertaald door Google Translate

Details

Etnische groep / cultuur
We
Land van herkomst
Ivoorkust
Materiaal
Hout
Sold with stand
Ja
Staat
Redelijke staat
Titel van het kunstwerk
A wooden mask
Hoogte
25 cm
Gewicht
2,6 kg
Authenticiteit
Origineel/officieel
Verkocht door
DuitslandGeverifieerd
6671
Objecten verkocht
99,8%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Vergelijkbare objecten

Voor jou in

Afrikaanse en tribale kunst