Stefano - Sailboats at the Shore

Sailboats at the Shore

Een wijds kustlandschap ontvouwt zich in gedurfd, expressief penseelwerk, waar fragmentarische velden van kersrood, groenblauw, oker en wit naar een rustige zee afglijden. Verre witte zeilen drijven sereen over een glimmende blauwe horizon, verzacht door een hazy atmosferische perceptie. De voorgrond pulseert met rijkelijk getextureerd impastowerk, plamuurmesmarkeringen die levendige kleurblokken in ritmische, mozaïekachtige formaties laag over laag stapelen en op elegante wijze oplossen in kalmere, stralende wateren daarachter.

Formaat: 60 x 160 x 2,5 cm (H x B x D)
Op hout gespannen en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professionele acrylverf op hoogwaardig doek
- Montagerand is niet inbegrepen (randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar aan de achterzijde
- Certificaat van Echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinformatie***
Alle kavels verzonden via Catawiki Smart Shipping. Gelieve uw adres vóór betaling te bevestigen; als u het later wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens kenmerkende paletmes-impasto impressionisme met abstractie samenkomen, waarbij het moderne landschap in het gebied van het gevoel wordt getrokken. Werkend met gelaagde olieverf bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie botsen—randen vangen de zon, geschraapte passages ademen, en horizonnen worden gesuggereerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp op het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke stilte. Zijn proces is fysiek en ritmisch: het mengen van dichte pigmenten, het neerleggen en optillen van verf, en het laten kruipen en schuiven van het mes zodat de tijd op het oppervlak blijft geschreven. Stadslijnen verslappen tot gebaar; weiden veranderen in chromatische getijden.

Stefano’s doeken openen een gesprek tussen werkelijkheid en verbeelding, tussen herinnering en plaats. Hij zet herinnering om in beweging en plaatsen in sensatie, waardoor kijkers worden uitgenodigd om te blijven hangen, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende verte.