Stefano - Paris Along the Seine

Parijs langs de Seine

De Eiffeltoren rijst uit boven een zacht, diffuus stille hemel boven het glinsterende water van de Seine, zijn reflectie danst te midden van losse, expressieve penseelstreken van teal en zilver. Herfstbomen vlammen in amber en roest langs de linkeroever, terwijl warm gouden licht uit een café met een rode luifel overloopt op de rechterpromenade waar figuren langs het glinsterende promenade wandelen. Het paletmes- en impasto-techniek creëren een rijke, tactiele textuur door het hele werk, waardoor de scène een levendige, edelsteen-achtige energie krijgt.

Grootte: 70 x 140 x 2,5 cm (H x B x D)
Op doek gespannen en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professionele olie op canvas van hoge kwaliteit
- Inlijsten is niet inbegrepen (randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar aan de achterzijde
- Certificaat van Echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinformatie***
Alle kavels worden verzonden via Catawiki Smart Shipping. Bevestig aub je adres voordat je betaalt; indien je het daarna wilt bijwerken, neem rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens kenmerkende paletmes-impasto-fusie het impressionisme samenbrengt met abstractie, waardoor modern landschap in het domein van gevoel wordt getrokken. Werkend in gelaagde oliën bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie botsen—r lagen vangen de zon, geschraapte passages ademen, en horizonten worden gesuggereerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp in het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke rust. Zijn proces is fysiek en ritmisch: dikke pigmenten mengen, verf aanleggen en optillen, en het mes laten krassen en glijden zodat tijd op het oppervlak blijft staan ingeschreven. Stedenlijnen verslappen tot gebaar; weiden veranderen in chromatische getijden.

Stefano's doeken openen een gesprek tussen werkelijkheid en verbeelding, tussen herinnering en plek. Hij maakt van herinnering beweging en van plaatsen sensatie, en nodigt toeschouwers uit om te blijven hangen, te dwalen en zichzelf te herkennen in de verschuivende afstand.