Stefano - Above the Clouds at Dawn

Boven de Wolken bij Dageraad

Een eenzame figuur loopt een kronkelend bergpad naast een trouwe hond, omhoog naar een stenen huisje genesteld tussen smaragdgroene bomen op een mistige bergkam. Donderende wolken vullen de vallei beneden, en vangen warme gouden en koraalkleurige gloed van een helder zonsopgangsstemmig hemelgewelf dat met levendige geel- en oranjetinten is doordrenkt. Weelderige heuvelgrasvelden gloeien met amberkleurige veldbloemen. Dikke, getextureerde penseelstreken bouwen atmosferische diepte, waarbij koele blauwe nevels samensmelten met levendige groenen en vurige dageraadkleuren.

Grootte: 100 x 75 x 2,5 cm (H x B x D)
Op het doek gespannen en klaar om op te hangen!

- 100% met de hand geschilderd; uniek stuk
- Professionele olie op hoogwaardig doek
- Composition (lijstwerk) niet inbegrepen (randen zijn afgewerkt)
- Handtekening van de kunstenaar aan de achterzijde
- Certificaat van Echtheid (COA) inbegrepen
- Verzekerde verzending via Italiaanse koerier

***Belangrijke verzendinformatie***
Alle kavels worden verzonden via Catawiki Smart Shipping. Bevestig uw adres vóór betaling; als u het daarna wilt bijwerken, neem dan rechtstreeks contact op met Catawiki.

Over Stefano

Stefano is een Italiaanse hedendaagse kunstenaar wiens kenmerkende paletmes impasto impressie en abstractie verenigen, waardoor modern landschap het rijk van gevoel binnentreedt. Werkend met gelaagde olien, bouwt hij terreinen van licht en textuur waar kleur, beweging en emotie botsen—berglijnen vangen de zon, geschraapte passages ademen, en horizonnen worden geïmpliceerd in plaats van beschreven.

Geboren in Milaan en nu gevestigd in een klein dorp op het platteland, put hij evenveel uit stedelijke dynamiek als uit landelijke rust. Zijn proces is lichamelijk en ritmisch: dense pigmenten mengen, verf aanbrengen en optillen, en de mespunt laten schrapen en glijden zodat tijd op het oppervlak blijft geschreven. Stadslijnen lossen op in gebaren; weiden veranderen in chromatische getijden.

De doeken van Stefano openen een gesprek tussen werkelijkheid en verbeelding, tussen herinnering en plek. Hij zet herinnering om in beweging en plaatsen in sensatie, en nodigt kijkers uit om te blijven hangen, te dwalen, en zichzelf te herkennen in de verschuivende verte.