Sergey Dyomin (1974) - Horseman III

BIOGRAPHIE
Sergejs Djomins is geboren op 19 april 1974 in Riga, Letland, als zoon van advocaat Aleksandrs Djomins en econoom Ludmila Djomina. De grootste indruk in Sergejs’ leven werd achtergelaten door zijn grootvader, Anatolijs, die carrièremilitair was. Sergejs herinnert zich warm hoe hij zijn grootvader bezocht, vooral ’s zomers, wanneer hij vrij kon rondrennen in de kleine tuin van de man in Ziepniekkalns.
Sergejs herinnert zich: “Ik begon naar school te gaan op zevenjarige leeftijd. Het was een school voor kinderen met speciale behoeften, kinderen met lichamelijke en mentale stoornissen. Ik was gediagnosticeerd met scoliose, en mijn ouders werden verteld dat ik naar een internaat moest gaan, waar ik alle nodige ondersteuning zou krijgen. Ik heb er drie jaar gezeten. Geen van de behandelingen hielp, maar ik heb me goed vermaakt. Ik was de beste student en atleet, en we kregen erg goed te eten. Op mijn tiende keerde ik terug naar Riga en ging naar een gewone middelbare school. Ik was erg teleurgesteld toen ik ontdekte dat ik bij de slechtsten hoorde. Maar tegen mijn afstuderen in 1991 waren mijn cijfers normaal. Ik was geïnteresseerd in geschiedenis, dus ben ik gegaan naar de faculteit Geschiedenis en Filosofie van de Universiteit van Letland. Na vier jaar wilde ik geen masteropleiding volgen, en er was niet veel kans om een baan te vinden, omdat er in Letland nog steeds esthetische racisme bestaat. Wie zou een baan aanbieden die aantrekkelijk zou zijn voor een ambitieuze 21-jarige? Geschiedenis interesseerde me niet meer zo, en ik dacht niet dat het de enige mogelijkheid in het leven was. De financiële situatie van mijn ouders stelde me in staat mijn studie voort te zetten, en ik koos ervoor juwelier te worden. Dat waren mijn eerste stappen in de kleurrijke wereld van de kunst. Ik was echt opgewonden door kunst. Een meisje vertelde me dat ik naar de Kunstacademie moest gaan. Ik maakte de keuze en ging niet naar de academie. Ik moest naar voorbereidende lessen om te leren tekenen. Ik maakte kennis met alcohol, nicotine en mijn toekomstige vrouw. Zij heeft de grootste indruk op mijn leven en werk gemaakt. Ze heeft me altijd ondersteund en altijd in mijn talent geloofd, zelfs wanneer niemand het ermee eens was.
Opmerkelijke prijzen:
2013 Saatchi Gallery Online Competition laureaat voor het schilderij Blue Monkey
2010 Saatchi Gallery Online Competition laureaat voor het schilderij Singer, Arbeit macht frei
2010 2e plaats in Gallery Art & Escape-competitie Cross my Art, Londen, Verenigd Koninkrijk
2009 Saatchi Gallery Online Competition laureaat voor het schilderij Boris & Gleb

Ruiter - 1 (onderdeel van Horseman-serie); Olie op canvas - 24x17 cm; 2012

Binnen Sergei Dyomin’s artistieke oeuvre zien we ook persoonlijkheden die Dyomin zelf lijken te benaderen. Meestal zijn ze weergegeven in nuchtere, domestische taferelen, maar het schilderij Horse (2003) vormt een uitzondering. Dit heeft te maken met traditie. De ruiter is Dyomin’s spirituele dubbelganger. Hij verschijnt, zittend op een deken van sterren van de zwarte en witte ezel. De ruiter staat op het punt te slaan met een stekelig knots, alsof hij een stekelklauw vasthoudt à la Morgenstern of “morgenster”. (Wat mooie namen geven Duitsers aan wapens!) De knots is zwaar; de ruiter kan zijn evenwicht nauwelijks bewaren en voorkomen dat hij achterover op de grond valt. Dit is geen droom Désiré uit het ballet Het Zwanenmeer van Pjotr Tchaikovski, waar het zoenen van een prins de lente en liefde en geluk brengt. Hoogstwaarschijnlijk belichaamt dit de transformatie van Sint Joris, die op dit groene land het eindeloze gevecht tegen de kracht van duisternis voortzet, die ooit vanuit de hemel werd neergeslagen door de aartsengel Michaël. Echter, het heilige gebaar van God uit de wolken, zoals we die zien in iconen, ontbreekt hier. Het paard is getransformeerd tot een dystrofisch dier met dunne mugachtige pootjes, terwijl de jeugd naakt is zonder wapenrusting, zonder halo en een mantel die door hemelrijk wordt gevoed. Wat hij wel heeft, is een zwarte Arabische baard. Het kan zijn dat deze allusie naar de Arabische wereld een misleidende zet is, camouflage of nepnieuws om de aandacht af te leiden van Psalm 50 van de Katholieke kerk “Tot aartsengel Michaël” en om het gebed van de Oudgelovigen te verbergen: “Versterk mij, o God, voor een tumultueus gevecht!”¹

Dyomin beschouwt zichzelf als atheïst, die gefascineerd is door de verfijnde schilderachtige kwaliteit van de oude Russische sacrale kunst. Men moet zich realiseren dat Dyomin’s voorouders onder meer Grote Russen en boeren uit de regio Pskov omvatten. Zijn overgrootmoeder aan moederskant was een reizende zigeuner, die stierf tijdens de baring. Als zodanig zijn zigeanders ondoorgrondelijk. Sommigen van hen bedriegen paarden.

Verder werk van de kunstenaar kan worden bekeken op SaatchiArt en fineartamerica-pagina’s, evenals zijn Instagram.