Diego Randazzo - Anni di lavoro
09
dagen
06
uren
02
minuten
30
seconden
Startbod
€ 1
Minimumprijs niet bereikt
Expert
Geselecteerd door Maurizio Buquicchio
Heeft een masterdiploma Film- en Beeldende Kunsten; ervaren curator, schrijver en onderzoeker.
Schatting galerie € 1.000 - € 1.200
Geen biedingen uitgebracht
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 140426 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Anni di lavoro is een origineel olieverfschilderij-dubbelwerk van Diego Randazzo, gesigneerd en uit 2026, met afmetingen 75 x 50 cm (75 x 50 x 2 cm totaal), vervaardigd in Italië in een hedendaagse stijl.
AI-gegenereerde samenvatting
Beschrijving van de verkoper
Jaren van werk - diptychon
(from de serie Canovacci)
lagen olieverfschilderkunst, eco-verdunners en mediums op gebruikte doekskleedjes die werden gebruikt om penseels te reinigen,
75x50x2 cm
2026
Het werk ontwikkelt zich vanuit twee doeken (doekjes om schoon te maken). Opbergingsobjecten voor diverse materie zoals vloeistoffen, vloeistoffen, vuil, vocht, vet, kleur, maar tegelijkertijd getuigen van herinneringen, herhaalde handelingen en rituelen. Gebruikelijke voorwerpen die herhaaldelijk zijn gebruikt om penseels die doordrenkt waren met verf en variërende verdunner schoon te maken. Het zijn lagen die tot het werk worden en die ook het eigen oppervlak van het werk vormen.
De metaforische aard van het onderzoek wordt expliciet en duidelijk verklaard, maar de mediale misleiding ligt om de hoek en wordt gegrond in verfijnde trucs die, in eerste instantie, de verfijnde trompe-l’oeil-techniek weerspiegelen. Immers, het is in de grote traditie van trompe-l’oeil dat we de eerste sporen van de fascinerende schilderkunstige spanning tussen valse voorstelling en werkelijkheid terugvinden.
In dit diptychon, als je scherp ziet, realiseren we ons dat de textuur van de stof (gestreept en geruit) kenmerkend is voor de meest populaires doekjes op de markt; denk aan de doekjes van Ikea. Terwijl de plooien, schaduwen, zoom en knoopsgaten, in de onderste helft van het diptychon, met de hand zijn geschilderd, dus het resultaat van de vakbekwaamheid en het intuïtieve inzicht van de kunstenaar.
Ig: https://www.instagram.com/diego__randazzo/
web site: www.diegorandazzo.com
bio kunstenaar:
Diego Randazzo (Milaan 1984) woont tussen Milaan en Belluno. Hij behaalde zijn examen aan het Liceo Artistico van Brera en studeerde Cultuurwetenschappen met een proefschrift over ‘Regie-instituten’ aan de Universiteit van Milaan. Zijn werk, opgebouwd uit verschillende media, concentreert zich op enkele van de belangrijkste thema’s van visuele cultuur: de ervaring van beeld, met al zijn emotionele, evocatieve, antropologische en sociale componenten; de apparaten van kijken, die vaak zelf onderwerp/figuur van het werk worden; de archeologie van media, opgevat als onderzoek naar de technologische oorsprong van de moderne en hedendaagse blik, het beeld van de machine, bijgewerkt met de nieuwste innovaties (van algoritme tot operationele beelden); de dimensie van vertelling; de onderdompeling of juist de vervreemding veroorzaakt door de relatie met het medium. Zijn werken zijn opgenomen in publieke en private collecties. Finalist in diverse hedendaagse kunstprijzen (The Gifer Festival, Premio Cramum, Arte Laguna, Combat Prize, Premio Ora, Arteam Cup); in 2023 wint hij de eerste prijs van de Yicca Art Prize en ontvangt hij een eervolle vermelding van de jury bij de Talent Prize van InsideArt Magazine. In 2024 wordt zijn installatie #KIDS, een eerbetoon aan de tragedie van de Kleine Martelaren van Gorla en permanente werken van Casa della Memoria in Milaan, opgenomen in het project voor kaartvorming van Publieke Kunst uitgevoerd door Mudec van Milaan. Hij begon al in 2020 te werken aan problemen rondom algoritmen met het project ‘Immagini Simili’ – bij Galleria ADD-art, verzorgd door Bianca Trevisan – tot heden, via de studie van AI als visueel onderzoeksinstrument en sociaal onderzoek.
De verkoper stelt zich voor
Aangezien ik altijd nieuwsgierig en gepassioneerd ben geweest door beelden en bewegende beelden, is mijn benadering in de loop der jaren uitgekristalliseerd tot een niet-labelbare visie, omdat het precies het situeren aan de grenzen van categorieën (disciplines/taalvormen) de kwaliteit is waarmee men zich onderscheidt. Maar in een wereld vol nomenclaturen, classificaties en genres kan ik proberen mijn interesses te definiëren volgens de volgende sporen:
– De talen (film, schilderkunst, fotografie) en hun ondermijnende werking, vaak waarbij ik hun ongrijpbaarheid, corruptie en transversaliteit aan de orde stel. Ik bevind me altijd binnen een theoretische en technische reflectie op hun statuut.
– De fictie, het valse, het raadsel, het subliminale en het onuitgesproken in een verfijnde zoektocht naar niet-lineaire vertelling, opgebouwd uit details en synekdoché.
– De vergelijking en de affiniteiten tussen beelden van verschillende aard (cinematisch, schilderachtig en fotografisch), die vaak naast elkaar worden geplaatst om groepen en veelheden te vormen.
– Het graven in het geheugen, begrepen als collectief geheugen (verteld via getuigenissen zoals in het werk #KIDS in Casa della Memoria in Milaan) en als archief van intieme en persoonlijke herinneringen.
– Het spel: opgevat als spel tussen talen, tussen beeld en woord (het gebruik van zinnen en citaten gemaakt met AI) en tussen naast elkaar geplaatste beelden die een ironische en speelse verweving laten vermoeden.
– De technologie en het hele technologische arsenaal dat steeds verbonden is met een ontwikkeling en een analoog-denkbeeld.
– De tijd: die tot uiting komt in een diepe reflectie op bewegende beelden, het idee van opeenvolging en ketens van uiteenlopende gebeurtenissen en subjecten.
Diego Randazzo
Vertaald door Google TranslateJaren van werk - diptychon
(from de serie Canovacci)
lagen olieverfschilderkunst, eco-verdunners en mediums op gebruikte doekskleedjes die werden gebruikt om penseels te reinigen,
75x50x2 cm
2026
Het werk ontwikkelt zich vanuit twee doeken (doekjes om schoon te maken). Opbergingsobjecten voor diverse materie zoals vloeistoffen, vloeistoffen, vuil, vocht, vet, kleur, maar tegelijkertijd getuigen van herinneringen, herhaalde handelingen en rituelen. Gebruikelijke voorwerpen die herhaaldelijk zijn gebruikt om penseels die doordrenkt waren met verf en variërende verdunner schoon te maken. Het zijn lagen die tot het werk worden en die ook het eigen oppervlak van het werk vormen.
De metaforische aard van het onderzoek wordt expliciet en duidelijk verklaard, maar de mediale misleiding ligt om de hoek en wordt gegrond in verfijnde trucs die, in eerste instantie, de verfijnde trompe-l’oeil-techniek weerspiegelen. Immers, het is in de grote traditie van trompe-l’oeil dat we de eerste sporen van de fascinerende schilderkunstige spanning tussen valse voorstelling en werkelijkheid terugvinden.
In dit diptychon, als je scherp ziet, realiseren we ons dat de textuur van de stof (gestreept en geruit) kenmerkend is voor de meest populaires doekjes op de markt; denk aan de doekjes van Ikea. Terwijl de plooien, schaduwen, zoom en knoopsgaten, in de onderste helft van het diptychon, met de hand zijn geschilderd, dus het resultaat van de vakbekwaamheid en het intuïtieve inzicht van de kunstenaar.
Ig: https://www.instagram.com/diego__randazzo/
web site: www.diegorandazzo.com
bio kunstenaar:
Diego Randazzo (Milaan 1984) woont tussen Milaan en Belluno. Hij behaalde zijn examen aan het Liceo Artistico van Brera en studeerde Cultuurwetenschappen met een proefschrift over ‘Regie-instituten’ aan de Universiteit van Milaan. Zijn werk, opgebouwd uit verschillende media, concentreert zich op enkele van de belangrijkste thema’s van visuele cultuur: de ervaring van beeld, met al zijn emotionele, evocatieve, antropologische en sociale componenten; de apparaten van kijken, die vaak zelf onderwerp/figuur van het werk worden; de archeologie van media, opgevat als onderzoek naar de technologische oorsprong van de moderne en hedendaagse blik, het beeld van de machine, bijgewerkt met de nieuwste innovaties (van algoritme tot operationele beelden); de dimensie van vertelling; de onderdompeling of juist de vervreemding veroorzaakt door de relatie met het medium. Zijn werken zijn opgenomen in publieke en private collecties. Finalist in diverse hedendaagse kunstprijzen (The Gifer Festival, Premio Cramum, Arte Laguna, Combat Prize, Premio Ora, Arteam Cup); in 2023 wint hij de eerste prijs van de Yicca Art Prize en ontvangt hij een eervolle vermelding van de jury bij de Talent Prize van InsideArt Magazine. In 2024 wordt zijn installatie #KIDS, een eerbetoon aan de tragedie van de Kleine Martelaren van Gorla en permanente werken van Casa della Memoria in Milaan, opgenomen in het project voor kaartvorming van Publieke Kunst uitgevoerd door Mudec van Milaan. Hij begon al in 2020 te werken aan problemen rondom algoritmen met het project ‘Immagini Simili’ – bij Galleria ADD-art, verzorgd door Bianca Trevisan – tot heden, via de studie van AI als visueel onderzoeksinstrument en sociaal onderzoek.
De verkoper stelt zich voor
Aangezien ik altijd nieuwsgierig en gepassioneerd ben geweest door beelden en bewegende beelden, is mijn benadering in de loop der jaren uitgekristalliseerd tot een niet-labelbare visie, omdat het precies het situeren aan de grenzen van categorieën (disciplines/taalvormen) de kwaliteit is waarmee men zich onderscheidt. Maar in een wereld vol nomenclaturen, classificaties en genres kan ik proberen mijn interesses te definiëren volgens de volgende sporen:
– De talen (film, schilderkunst, fotografie) en hun ondermijnende werking, vaak waarbij ik hun ongrijpbaarheid, corruptie en transversaliteit aan de orde stel. Ik bevind me altijd binnen een theoretische en technische reflectie op hun statuut.
– De fictie, het valse, het raadsel, het subliminale en het onuitgesproken in een verfijnde zoektocht naar niet-lineaire vertelling, opgebouwd uit details en synekdoché.
– De vergelijking en de affiniteiten tussen beelden van verschillende aard (cinematisch, schilderachtig en fotografisch), die vaak naast elkaar worden geplaatst om groepen en veelheden te vormen.
– Het graven in het geheugen, begrepen als collectief geheugen (verteld via getuigenissen zoals in het werk #KIDS in Casa della Memoria in Milaan) en als archief van intieme en persoonlijke herinneringen.
– Het spel: opgevat als spel tussen talen, tussen beeld en woord (het gebruik van zinnen en citaten gemaakt met AI) en tussen naast elkaar geplaatste beelden die een ironische en speelse verweving laten vermoeden.
– De technologie en het hele technologische arsenaal dat steeds verbonden is met een ontwikkeling en een analoog-denkbeeld.
– De tijd: die tot uiting komt in een diepe reflectie op bewegende beelden, het idee van opeenvolging en ketens van uiteenlopende gebeurtenissen en subjecten.
Diego Randazzo
Vertaald door Google TranslateDetails
Kunstenaar
Diego Randazzo
Aangeboden met lijst
Nee
Verkocht door
Rechtstreeks van de kunstenaar
Editie
Origineel
Titel van kunstwerk
Anni di lavoro
Techniek
Olieverfschilderij
Signatuur
Gesigneerd
Land van herkomst
Italië
Jaar
2026
Staat
In uitstekende staat
Kleur
Blauw, Grijs, Groen, Meerkleurig
Hoogte
50 cm
Breedte
75 cm
Stijl
Modern
Periode
2020+
Verkocht door
