Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

Het werk ontspringt uit een ideaal dialoog met het onderzoek van Bernard Aubertin, kunstenaar van het Nouveau Réalisme dat van rood, herhaling en materie centrale elementen van zijn poëtiek heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie oproept.

In dit werk wordt de traditie echter herinterpreteerd door een kenmerkend element uit mijn zoektocht: de schroefdraadschroef (vite).

In plaats van de nagels die Aubertin gebruikte, gebruik ik honderden schroeven, volgens een precieze geometrische structuur op het rode oppervlak geplaatst. De schroef, normaal geassocieerd met assemblage, constructie en mechanica, wordt hier omgevormd tot een autonoom artistiek element. Zijn herhaling genereert een driedimensionaal oppervlak waarin licht, schaduw en diepte voortdurend de perceptie van het werk veranderen.

Het rood omhult de compositie als een oppervlak vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak oprijzen en een soort visuele trillingen creëren. Vanuit een frontale blik oogt de compositie ordelijk en minimalistisch; wanneer je haar zijwaarts bekijkt, komt daarentegen haar ware, driedimensionale en materiële aard naar voren.

Het werk wil geen louter citaat van Aubertin zijn, maar een hedendaagse herinterpretatie van zijn taal, waarbij het spijker wordt vervangen door de schroef en een industrieel object wordt omgezet in een artistiek teken.

De schroef wordt zo een symbool van constructie en vernietiging tegelijk: wat normaal dient om te verbinden en vast te zetten, wordt gebruikt om een onrustig, intens en diep materieel oppervlak te creëren.

Juist in dit contrast tussen orde en spanning, constructie en vernietiging, tweedimensionaliteit en driedimensionaliteit ligt de identiteit van het werk.

Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd bekend om zijn Screw Art-techniek.
Het werk is verrijkt met een plexiglazen vitrine.

De transparente vitrine iso­leert en beschermt, waardoor het werk een hedendaags relikwie wordt.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de lijn van Pop Art, Screw Art, van conceptuele kunst en van stedelijke kunst, verwijzend in visuele taal en culturele impact naar het werk van groten als Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogeert de artistieke zoektocht met het imaginaire van luxe, iconische mode en wereldwijd ontwerp, oproepend symbolen en merken die universeel herkend worden zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari Porsche Lamborghini.

De werken zijn geen replicas of officiële samenwerkingen met de genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, uitgevoerd in een persoonlijke stijl die een kritiek en een herlezing van consumptie, de symbolische waarde van het merk en kunst als cultureel hedendaags object weerspiegelen.

Deze aanpak maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxe Pop Art, conceptuele street art en kunst geïnspireerd door iconische grote merken, terwijl er toch een sterke autonome artistieke identiteit behouden blijft.