Stefano Nurra - Central court

Op dit doek herinterpreteert de kunstenaar de dynamiek van het tennis door een gedurfde en nachtelijke compositie, waar geometrische abstractie een uitgesproken sculpturale dimensie ontmoet.

Het speelruimtefragment wordt onderverdeeld in een grid van materiaale blokken die schommelen tussen ultramarijnblauw en zwart, waardoor een mozaïek van reliëfvlakken ontstaat die op de ondoorzichtige achtergrond lijken te zweven.

De sterke tastbare aanwezigheid van de schilderkunst is het drijvende element van de compositie. De kleurvlakken zijn uitgespreid met dikke, stevige spatelingen en forse ophopingen van materie langs de randen, in staat licht te vangen en duidelijke, driedimensionale begrenzingen te definiëren. De witte lijnen van de veldschets, rigide en helder, kruisen diagonaal door de structuur, breken de regelmaat van het raster en geven een gevoel van dynamiek en perspectivische duizeling.

Midden in deze architectuur van koude tinten verschijnt de emotionele kern van het werk: de micro-figuur van een tennisspeler in een fluorescerend geel tenue. Het enige warme en levendige kleurpunt is de atleet, op het moment van maximale fysieke spanning, met het racket omhoog geheven, klaar om te slaan.

Het hoge contrast tussen de eenzame, minieme figuur en de imposante geometrische constructie die haar omringt transformeert het spel in een daad van intense individuele concentratie. Het is een werk dat leeft van stilte, grafische strengheid en materiële vibratie, in staat de psychologische essentie van het spel terug te geven nog voordat diens fysieke representatie.