Tijs Dragtsma (1992) - The Trust of a Fall

Ze leunt achterover totdat zwaartekracht een beslissing wordt. Hij houdt de vloer vast, wijd en stil, het enige vaste punt in het kader. Tussen hen is vertrouwen, zichtbaar gemaakt in de vorm van een lichaam dat volledig in de handen van een ander persoon is gelegd.

De scène zit in bijna vollständiger duisternis, een enkele straal valt van bovenaf, randlicht tekent de rand van twee silhouetten die in een duik verankerd zijn. Alles elders is pure zwart, negatieve ruimte die het gebaar laat spreken, met slechts een zwakke reflectie op de vloer om te bevestigen dat de grond er nog is.

Geen verf. Geen druk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het perspexglas gekrast, opgebouwd door gecontroleerde krassen eerder dan door een laagje erbovenop toe te voegen. Het wordt niet op het oppervlak aangebracht, het wordt ervan verwijderd, kras na kras, totdat een wervelkolom, een houding en een straal licht overblijven.

Ziek van uit een kamer gezien, leest het werk als één schone, monumentale gebaar, een paar dat in de val hangt. Ga een stap dichterbij, en die zekerheid lost op in een veld van gecontroleerde oppervlakteschade, voordat het weer oplost op het moment dat je terugtrekt.

Het beeld is er altijd, bij elk licht. Licht creëert het niet, het verscherpt het: onder een directe straal grijpen en verzamelen de krassen, het contrast verdiept zich, de dip wint aan gewicht. Draai het hoek en het werk leest stiller, dichter bij schaduw, maar het paar verlaat het glas waarin ze gekrast zijn nooit.

Elke diepe dip is een daad van vertrouwen voordat het een daad van vakmanschap is. Zij zet haar ruggengraat, haar balans, haar volle gewicht op een hand die ze niet kan zien vasthouden. Het Vertrouwen van een Val stelt een stille vraag over overgave, over de kracht die het kost om los te laten, en over wie werkelijk wie vasthoudt.

Het Vertrouwen van een Val gaat door de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk. Een visuele taal waar schade geen vernietiging is, maar structuur.

"Vertrouwen wordt niet gegeven terwijl je stil staat. Het wordt gegeven terwijl je valt."

Over Art with Scratch

Art with Scratch is een verzameling werken waarin het beeld niet getekend is, maar losgelaten. Uitgebeiteld regel voor regel in een diepe zwarte ondergrond, elk werk ontstaat door talloze precieze krassen die het licht vangen en vorm uit duisternis halen.

Van een afstand lijkt het beeld vrijwel photographisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Maar van dichtbij vervluchtigt het werk in een dicht veld van individuele markeringen. Fijn, fragiel en bijna gewichtloos. Wat solide leek, blijkt een delicate web van lijnen te zijn, elk een weloverwogen gebaar, elk essentieel voor het geheel.

Licht creëert het beeld niet. Het verscherpt het. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekrabde lijnen reflecteren. Naarmate het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Uit de ene hoek staat de figuur helder en gedefinieerd. Uit een andere kant verzacht het en zakt het terug naar de duisternis waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een geconcentreerde schijnwerper verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.

Wat dit medium zo fascinerend maakt, is de stille spanning. De krabben is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden gemaakt. Toch is het resultaat niet hard. Het is intiem, atmosferisch en levendig met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Vernietiging wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.

In werken zoals dit portret is de figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en sfeer. Op sommige momenten lijkt het onderwerp naar voren te stappen uit het zwart. Op andere momenten zakt het terug in rust. Binnen die beweging, tussen scherpte en kalmte, komt het werk tot leven.

Zoals alle materialen die door de tijd worden aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras bevat een moment, een adem, een gebaar. Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar een aanwezigheid, die zich blijft onthullen bij elke verandering van licht.

Over de Kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een constant verlangen om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik zie kunst niet als een vaststaande stijl, maar als een zich ontwikkelend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken? Hoe kan hardheid intimiteit worden? Hoe kan precisie emotie creëren? Die zoektocht ligt aan de basis van alles wat ik maak.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elk oeuvre benaderd als zijn eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open blijft voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat aandacht vasthoudt, uitnodigt tot reflectie en zich blijft onthullen na verloop van tijd.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat zich onderscheidt, intentievol en levendig aanvoelt.