Aleix Albareda - A PALE BLACK POSSIBILITY

Uniek stuk, met echtheitscertificaat.

DARKNES·S - Acryl op doek, 112 × 112 cm
In deze serie wordt de boom een motief van contemplatie en tegelijk een bijna architectonische aanwezigheid. De vier schilderijen verkennen verschillende configuraties van het landschap via een beperkte reeks wit, grijs en zwart, waarin de schildermaterialiteit een essentiële hoofdrol speelt.

De keuze voor een vierkante formaten van 112 × 112 cm creëert een bijzondere relatie tussen de boomfiguur en de ruimte. De boom werkt niet langer uitsluitend als natuurlijk element maar wordt een autonoom, monumentaal lichaam dat het schilderoppervlak inneemt en spanning oplegt.

Zijn horizontale takken, zijn loofmassa’s en zijn stammen articuleren de ruimte alsof het structuur is die in het landschap getekend is.

Het gebruik van acryl in zwart-wit versterkt deze leeswijze. Het ontbreken van kleur betekent geen reductie, maar een concentratie van de blik: het licht, de schaduw, de textuur en het gebaar krijgen meer gewicht. Snelle en fragmentarische penseelstreken bouwen het loof op zonder het letterlijk te beschrijven. De boom verschijnt zo tussen representatie en abstractie, herkenbaar maar onderworpen aan een proces van synthese en transformatie.

Er is bovendien een duidelijke gebaar-dimensie. De penseelsporen, de transparanties, de opeenstapelingen van materie en de geërodeerde zones van het oppervlak laten het bouwproces van de afbeelding zien. Het landschap lijkt niet zozeer bekeken als herbouwd door herinnering, gebaar en de fysieke ervaring van het schilderen.

In sommige werken contrasteert de horizontale richting van de kronen met de verticaliteit van de stammen; in andere concentreren de boom zich tot een compacte massa die rechtstreeks uit de aarde lijkt op te rijzen. Deze variatie laat elk stuk onafhankelijk functioneren, maar wanneer ze gezamenlijk worden bekeken, vormen ze een visueel verhaal over blijvendheid, tijd en veerkracht.

De voorgestelde bomen brengen een gevoel van rust over, hoewel hun oppervlakken vol beweging zitten. In hen wonen kwetsbaarheid en kracht, stilte en energie. Het landschap wordt zo een emotionele ruimte: beter dan een specifieke plek voorstellen, lijkt het werk te spreken over onze relatie met de natuur en de behoefte om de blik te stoppen bij wat blijft.

De serie stelt uiteindelijk een reflectie voor over aanwezigheid en spoor. De boom blijft verankeren terwijl alles wat andern — het licht, het klimaat, de perceptie van de toeschouwer en de eigen schilderhand — in transformatie lijkt te zijn. Die spanning tussen wat permanent is en wat vergankelijk is vormt een van de belangrijkste poëtische waarden van deze schilderijen.

aleixalbareda.com