Aleix Albareda - A COMMON GROUND FOR ONE AND ALL

Uniek stuk, met echtheidscertificaat.

DARKNES·S - Acrylverf op doek, 112 × 112 cm
In deze serie wordt de boom een motief van contemplatie en tegelijk een bijna architectonische aanwezigheid. De vier schilderijen onderzoeken verschillende configuraties van het landschap via een beperkte tonaliteit van wit, grijs en zwart, waarin de schilderkundige materie een essentiële hoofdrol speelt.

De keuze voor het vierkante formaat van 112 × 112 cm creëert een bijzondere relatie tussen de boomfiguur en de ruimte. De boom functioneert niet langer uitsluitend als natuurlijk element, maar wordt een autonoom, monumentaal lichaam dat het schilderoppervlak inneemt en spanning oplegt. De horizontale takken, de massa’s bladwerk en de stamverbindingen ordenen de ruimte alsof het structuren zijn die in het landschap zijn uitgetekend.

Het gebruik van acryl in zwart-wit versterkt deze lezing. De afwezigheid van kleur betekent geen vermindering, maar een concentratie van de blik: licht, schaduw, textuur en gebaar krijgen meer betekenis. Snelle, gefragmenteerde penseelstreken bouwen het bladergewas op zonder het letterlijk te beschrijven. De boom verschijnt zo tussen representatie en abstractie, herkenbaar maar onderworpen aan een proces van synthese en transformatie.

Er is ook een duidelijke gesture-dimensie. De penseelsporen, de transparanties, de opeenhopingen van materie en de geërodeerde zones van het oppervlak laten het bouwproces van de afbeelding zien. Het landschap lijkt eerder gereconstrueerd te zijn uit herinnering, gebaar en de fysieke ervaring van het schilderen.

In sommige werken contrasteert de horizontale vorm van de kruinen met de verticaliteit van de stammen; in andere wordt de boom samengebogen tot een compacte massa die rechtstreeks uit de aarde lijkt op te komen. Deze variatie maakt dat elk stuk op zichzelf kan functioneren, maar gezamenlijk een visueel verhaal vormen over de blijvende aanwezigheid, de tijd en de veerkracht.

De afgebeelde bomen geven een gevoel van rust mee, hoewel hun oppervlakken vol beweging zijn. Hierin wonen kwetsbaarheid en kracht, stilte en energie. Het landschap wordt aldus een emotionele ruimte: eerder dan een concrete plek te representeren, lijken de werken te spreken over onze relatie met de natuur en de noodzaak om de blik te stoppen bij wat blijft.

De serie eindigt met een reflectie op aanwezigheid en sporen. De boom blijft geworteld, terwijl de rest — het licht, het klimaat, de waarneming van de kijker en het eigen schildergebaar — in transformatie lijkt te verkeren. Die spanning tussen het permanente en het vergankelijke vormt een van de belangrijkste poëtische waarden van deze schilderijen.

aleixalbareda.com