Aleix Albareda - TAKE ME THERE TAKE ME NOW

Uniek stuk, met authenticiteitscertificaat.

DARKNES·S - Acryl op doek, 112 × 112 cm
In deze serie wordt de boom een motief van contemplatie en tegelijk een bijna architectonische aanwezigheid. De vier schilderijen verkennen verschillende configuraties van het landschap via een beperkte schakering wit, grijs en zwart, waarin de schilderbare materie een essentiële hoofdrol krijgt.

De keuze voor een vierkante maat van 112 × 112 cm creëert een bijzondere verhouding tussen de boomfiguur en de ruimte. De boom funcionando niet langer uitsluitend als natuurlijk element, maar wordt een autonoom, monumentaal lichaam dat het schilderoppervlak inneemt en spanning daarop zet. Zijn horizontale takken, zijn bladmassa’s en zijn stammen articuleren de ruimte alsof het landschap tekeningenstructuren zijn.

Het gebruik van acryl in zwart-wit versterkt deze lezing. De afwezigheid van kleur betekent geen reductie, maar een concentratie van de blik: licht, schaduw, textuur en gebaar krijgen meer betekenis. De snelle en fragmentarische penseelstreken bouwen het bladerdak op zonder het letterlijk te beschrijven. De boom verschijnt zo tussen representatie en abstractie, herkenbaar maar onderworpen aan een proces van synthese en transformatie.

Er is ook een sterke gesturele dimensie. De penseelsporen, de transparanties, de stapelingen van materie en de geërodeerde zones van het oppervlak laten het constructieproces van de afbeelding zien. Het landschap lijkt niet zozeer bekeken als herbouwd door geheugen, gebaar en de fysieke ervaring van het schilderen.

In sommige werken contrasteert de horizontale aard van de kruinen met de verticaliteit van de stammen; in andere concentreren de bomen zich in een compacte massa die rechtstreeks uit de aarde lijkt op te doemen. Deze variatie laat elke stuk onafhankelijk functioneren, maar wanneer ze gezamenlijk worden bekeken, vormen ze een visueel verhaal over duurzaamheid, tijd en weerstand.

De weergegeven bomen geven een gevoel van rust over, ook al zitten hun oppervlakken vol beweging. In hen wonen fragiliteit en kracht samen, stilte en energie. Het landschap wordt aldus een emotionele ruimte: eerder een plek dan zozeer te representeren, maar eerder te spreken over onze relatie met de natuur en de behoefte de blik te stoppen bij wat blijft.

De serie stelt uiteindelijk een reflectie voor over aanwezigheid en de sporen. De boom blijft geworteld terwijl alles wat daarop volgt —het licht, het klimaat, de waarneming van de toeschouwer en de eigen schilderachtige gebaar— lijkt te transformeren. Die spanning tussen het blijvende en het vluchtige vormt een van de belangrijkste poëtische waarden van deze schilderijen.

aleixalbareda.com