Aleix Albareda - TIME HAS TAUGHT AND SO IT SEEMS

Uniek stuk met echtheidscertificaat.

DARKNES·S - Acryl op doek, 112 × 112 cm

In deze serie wordt de boom een motief voor contemplatie en tegelijkertijd een bijna architectonische aanwezigheid. De vier schilderijen verkennen verschillende configuraties van het landschap via een beperkte reeks wit, grijs en zwart, waarbij de schilderkunstige materie een centrale rol krijgt.

De keuze voor het vierkante formaat van 112 × 112 cm genereert een bijzondere relatie tussen de boomfiguur en de ruimte. De boom werkt niet langer enkel als natuurlijk element, maar wordt een autonoom, monumentaal lichaam dat het schilderoppervlak inneemt en onder spanning zet. Zijn horizontale takken, bladmassa’s en stammen articuleren de ruimte alsof het structuren zijn die in het landschap zijn getekend.

Het gebruik van acryl in zwart-wit versterkt deze interpretatie. Het afwezig zijn van kleur betekent geen vermindering, maar een concentratie van de blik: licht, schaduw, textuur en het gebaar krijgen meer betekenis. Snelle en fragmentarische penseelstreken bouwen het loof op zonder het letterlijk te beschrijven. Zo verschijnt de boom tussen representatie en abstractie, herkenbaar maar onderworpen aan een proces van synthese en transformatie.

Er is ook een duidelijke gestuele dimensie. De sporen van het penseel, de transparanties, de ophoping van materie en de geërodeerde gedeelten van het oppervlak maken het proces van beeldconstructie zichtbaar. Het landschap lijkt niet zozeer beschouwd als herbouwd door geheugen, het gebaar en de fysieke ervaring van schilderen.

In sommige werken vormen de horizontale kroonvormen contrast met de verticaliteit van de stammen; in andere werken concentreert de boom zich in een compacte massa die rechtstreeks uit de aarde lijkt op te rijzen.

Deze variatie maakt het mogelijk dat elk stuk onafhankelijk functioneert, maar dat, in samen bekeken, ze een visueel verhaal vormen over de blijvende aanwezigheid, de tijd en de veerkracht.

De afgebeelde bomen zenden een gevoel van rust uit, hoewel hun oppervlakken vol beweging zijn. In hen zijn kwetsbaarheid en kracht, stilte en energie verenigd.

Het landschap wordt zo een emotionele ruimte: eerder dan een concrete plek te vertegenwoordigen, lijken de werken te spreken over onze relatie met de natuur en de noodzaak om de blik te stoppen bij wat blijft.

De serie stelt uiteindelijk een reflectie voor op aanwezigheid en de sporen. De boom blijft geworteld terwijl alles wat rest — het licht, het klimaat, de perceptie van de toeschouer en het eigen schildergebaar — in transformatie lijkt te zijn. Die spanning tussen het permanente en het vergankelijke vormt een van de belangrijkste poëtische waarden van deze schilderijen.

aleixalbareda.com