Aleix Albareda - Pinell swing blind

Uniek stuk, met echtheidscertificaat.

REDARKNES·S - Acryl op doek, 112 × 112 cm
Deze schilderijen bouwen een gebied op tussen het herkenbare en het geïmagineerde. Uitgaand van een essentiële palet van zwart, grijs en wit, wordt de schildermaterialiteit landschap, geheugen en stempel. De oppervlakken verschijnen gefragmenteerd, geërodeerd en heropgebouwd door vlekken, gebaren, transparanties en geometrische structuren die samenleven met een vrijer en organischer gebaartjes.
Het beeld lijkt tevoorschijn te komen uit een opeenhoping van materie. Het donkere middelpunt concentreert de blik en fungeert als een soort uitbreidende kern, terwijl de penseelstreken eromheen beweging, begroeiing, rots of een natuur onderworpen aan een voortdurende transformatie suggereren. Het licht komt niet uit één enkel punt: het verschijnt tussen de lagen, in kleine leegtes en witte fragmenten die de compositie laten vibreren.
Er wordt een iets meer architectonische structuur geïntroduceerd. De roosters, modules en textuurbelten ordenen de schijnbare chaos en creëren een spanning tussen orde en ontregeling. Het landschap gaat niet langer als een letterlijke representatie door het leven, maar wordt een ervaring: iets dat wordt doorkruist, herinnerd en uiteindelijk opnieuw opgebouwd door fragmenten.
In deze werken wordt het territorium niet beschreven; het wordt ervaren. De schilderkunst fungeert als een emotionele kaart waarin natuur, geheugen en menselijke tussenkomst samenleven. De geometrische vormen lijken restanten van een rationalere structuur die de schildermaterialiteit zelf probeert af te breken. Uit dit confrontatie ontstaat een krachtige, bijna archeologische afbeelding, waarin elke laag het spoor van een eerdere laag lijkt te bevatten.
De vierkante maat van 112 × 112 cm versterkt deze frontale en omhullende ervaring: de kijker vindt niet gemakkelijk een ingang- of uitgangspunt, maar raakt gevangen op een oppervlak dat zich in alle richtingen uitbreidt.
Het zijn werken die spreken, kortom, over concrete plaatsen zonder tot die plaatsen beperkt te blijven. De schilderkunst wordt zo een sedimentatieruimte: een plek waar het geleefde, het geobserveerde en het geïmagineerde samen één materie vormen.
aleixalbareda.com