Aleix Albareda - A LLADURS BLACK POSSIBILITY

Uniek werk, met echtheidscertificaat.

REDARKNES·S - Acryl op doek, 112 × 112 cm

Deze schilderijen bouwen een gebied tussen het herkenbare en het geïmagineerde. Uit een essentiële palet van zwart, grijs en wit wordt de schilderachtige materie een landschap, geheugen en spoor. De oppervlakken verschijnen gefragmenteerd, geërodeerd en heropgebouwd door vlekken, gebaren, transparanties en geometrische patronen die samenleven met een vrijere en organische tekenstijl.

Het beeld lijkt tevoorschijn te komen uit een opeenhoping van materie. Het donkere midden concentreert de blik en fungeert als een soort zich uitbreidende kern, terwijl de penseelstreken eromheen beweging, begroeiing, rots of een natuur die aan een voortdurende transformatie onderhevig is suggereren. Het licht komt niet uit één enkel punt: het verschijnt tussen de lagen, in kleine leegtes en witte fragmenten die de compositie laten vibreren.

Er wordt een wat meer architectonische structuur geïntroduceerd. De rasters, modules en textuurvelden ordenen het ogenschijnlijke chaos en creëren spanning tussen orde en overvloeiing.

Het landschap is niet langer een letterlijke representatie maar wordt een ervaring: iets dat doorlopen wordt, zich herinnert en uiteindelijk opnieuw opgebouwd via fragmenten.

In deze werken wordt het gebied niet beschreven; het wordt ervaren. De schilderkunst fungeert als een emotionele kaart waarin natuur, geheugen en menselijke tussenkomst naast elkaar bestaan. De geometrische vormen lijken resten van een rationele structuur die de eigen schilderachtige materie probeert te ontbinden. Uit dit confrontatie ontstaat een krachtige, bijna archeologische voorstelling, waarbij elke laag het spoor van een eerder aangebrachte laag bevat lijkt.

Het vierkante formaat van 112 × 112 cm versterkt deze frontale en omvattende ervaring: de blik vindt niet gemakkelijk een ingang of uitgang, maar raakt gevangen in een oppervlak dat zich in alle richtingen uitstrekt.

Het zijn werken die uiteindelijk spreken over concrete plaatsen zonder daaraan gebonden te blijven. De schilderkunst wordt zo een sedimentatieplaats: een plek waar geleefd, geobserveerd en geïmagineerd eindigen in één en dezelfde materie.

aleixalbareda.com