Aleix Albareda - IT'S TIME TO TRUST IN CASTELLAR DLR

Uniek stuk, met echtheidscertificaat.

REDARKNES·S - Acryl op doek, 112 × 112 cm
Deze schilderijen bouwen een gebied op tussen wat herkenbaar is en wat verbeeld wordt. Uit een essentiële palet van zwart, grijs en wit wordt de schilderachtige materie landschap, herinnering en afdruk. De oppervlakken verschijnen fragmentarisch, geërodeerd en opnieuw opgebouwd door vlekken, gebaren, transparanties en geometrische structuren die samengaan met een meer vrije en organische gestesl.
Het beeld lijkt op te stijgen uit een opeenstapeling van materie. Het donkere centrum concentreert de blik en fungeert als een soort expanderende kern, terwijl de penseelstreken eromheen beweging, begroeiing, rots of een natuur onderworpen aan voortdurende transformatie suggereren. Het licht komt niet uit één punt: het verschijnt tussen de laagten, in kleine leegtes en witte fragmenten die de compositie laten vibreren.
Er wordt een wat meer architecturale structuur ingevoerd. De rasterlijnen, modules en textuurvelden ordenen de ogenschijnlijke chaos en creëren een spanning tussen orde en overdondering. Het landschap verliest zijn letterlijke representatie en wordt een ervaring: iets wat wordt doorkruist, herinnerd en uiteindelijk herbouwd door fragmenten.
In deze werken wordt het territorium niet beschreven; het wordt ervaren. De schilderkunst fungeert als een emotionele kaart waar natuur, herinnering en menselijke tussenkomst samenleven. De geometrische vormen lijken resten van een rationele structuur die de schilderachtige materie zelf eroderen probeert. Uit dit conflict ontstaat een krachtige, bijna archeologische afbeelding, waarin elke laag het spoor van een vorige bevat.
Het vierkante formaat van 112 × 112 cm versterkt deze frontale en omhullende ervaring: de blik vindt moeilijk een ingang of uitgang, maar raakt gevangen in een oppervlak dat zich in alle richtingen uitstrekt.
Het zijn werken die uiteindelijk spreken over concrete plaatsen, zonder daartoe beperkt te blijven. Schilderkunst wordt zo een sedimentatieruimte: een plek waar het geleefde, het waargenomen en het verbeeldde samenkomen in dezelfde materie.
ailexalbareda.com