Aleix Albareda - ODÈN FOR ONE AND ALL

Uniek stuk, met echtheitscertificaat.

REDARKNES·S - Acryl op doek, 112 × 112 cm
Deze schilderijen bouwen een territorium op tussen wat herkenbaar is en wat voorgesteld wordt. Uitgaande van een essentiële palet van zwart, grijs en wit, verandert de schilderkunstige materie in landschap, geheugen en indruk. De oppervlakken verschijnen gefragmenteerd, geërodeerd en opnieuw opgebouwd door vlekken, gebaren, transparanties en geometrische texturen die naast een vrij en organisch gebaar bestaan.
Het beeld lijkt te ontspruiten aan een opeenhoping van materie. Het donkere centrum concentreert de blik en fungeert als een soort expansie-kern, terwijl de penseelstreken eromheen beweging, vegetatie, rots of een natuur ondergaan onder voortdurende transformatie suggereren. Het licht komt niet uit één punt: het verschijnt tussen de lagen, in kleine leegtes en witte fragmenten die de compositie laten vibreren.
Er wordt een wat meer architectonische structuur ingezonderd. De rasters, modules en textuurgroepen ordenen het schijnbaar chaos en vestigen een spanning tussen orde en overloop. Het landschap is niet langer een letterlijke representatie maar een ervaring: iets dat wordt doorgelopen, herinnerd en uiteindelijk heropgebouwd door middel van fragmenten.
In deze werken wordt het territorium niet beschreven; het wordt ervaren. De schilderkunst functioneert als een emotionele kaart waarin natuur, geheugen en menselijke tussenkomst samenkomen. De geometrische vormen lijken resten van een rationele structuur die de schildermaterials zelf tot beweging dwingen. Uit dit gevecht ontstaat een krachtige, bijna archeologische afbeelding, waarin elke laag het spoor van een eerder bestaan lijkt te bevatten.
Het vierkante formaat van 112 × 112 cm versterkt deze directe en omhullende ervaring: de blik vindt niet gemakkelijk een ingang of uitgang, maar raakt verstrikt in een oppervlak dat zich in alle richtingen uitbreidt.
Het zijn werken die uiteindelijk spreken over concrete plaatsen zonder daartoe beperkt te blijven. De schilderkunst wordt zo een sedimentatieplaats: een plek waar geleefd, waargenomen en voorgesteld uiteindelijk één en dezelfde materie vormen.
aleixalbareda.com