Laura Ambrosi - Guarda in su





€ 1 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 141384 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Laura Ambrosi, 1996, origineel werk getiteld Guarda in su, uitgevoerd op papier met gemengde techniek (potlood, houtskool en acrylverf), 65 × 48 cm, Italië, met de hand gesigneerd, in goede staat.
Beschrijving van de verkoper
Laura Ambrosi, geboren in 1959, woont en werkt in Turijn. Ze begint haar kunst te uiten in verschillende artistieke velden: schilderkunst, ontwerp, beeldhouwkunst, maar haar voorliefde gaat uit naar lichtinstallaties in metacrilaat en neon. Ze is actief in een artistieke context die de taal van de sculptuur op de proef stelt en deze richting geeft aan een ontwerpgerichte benadering. De kunstenaar is bovendien betrokken bij Azioni d'Arte om de werken dichter bij bijzondere locaties te brengen, buiten de galerijen en de officieel aan hen toegewezen ruimtes, om zo nieuwe talen, gevoelens en vrouwelijke gevoeligheden te communiceren. Ze neemt deel aan solo- en groepstentoonstellingen in Italië en in het buitenland.
Kijk naar boven
1996
Potloden, houtskool en acrylverf op papier
65 x 48 cm.
Het vrouwelijke figuur wordt weergegeven zittend, samengekrompen in een gesloten en introspectieve houding. Het lichaam, zij het naakt, lijkt niet ontbloot: het is eerder tegen zichzelf opgevouwen, alsof in een moment van onderbreking en innerlijke luister. Het gezicht, gericht naar boven, introduceert een element van openheid in contrast met de geslotenheid van het lichaam. De blik overstijgt idealiter de grenzen van de ruimte die afgebeeld wordt en suggereert een zoektocht: omhoog kijken als gebaar van hoop, van afwachting, van verlangen of vertrouwen in het mogelijke. Het gebruik van potloden en houtskool definieert de figuur door een essentieel, materiaalsignaal en soms incisief teken, terwijl de acrylverf, zachtjes aangebracht, een warme en uniforme toon creëert die het lichaam omhult en diens emotionele dimensie accentueert. Het contrast tussen de donkerdere zones en die gelaten worden helderder, helpt diepte aan de compositie te geven.
Het werk legt zo sluiting en openheid in verbinding, fragiliteit en kracht, eenzaamheid en hoop. Het samengevouwen lichaam behoort tot het heden; het gezicht dat naar boven gericht is, lijkt daarentegen te zoeken naar iets voorbij het zichtbare.
Laura Ambrosi, geboren in 1959, woont en werkt in Turijn. Ze begint haar kunst te uiten in verschillende artistieke velden: schilderkunst, ontwerp, beeldhouwkunst, maar haar voorliefde gaat uit naar lichtinstallaties in metacrilaat en neon. Ze is actief in een artistieke context die de taal van de sculptuur op de proef stelt en deze richting geeft aan een ontwerpgerichte benadering. De kunstenaar is bovendien betrokken bij Azioni d'Arte om de werken dichter bij bijzondere locaties te brengen, buiten de galerijen en de officieel aan hen toegewezen ruimtes, om zo nieuwe talen, gevoelens en vrouwelijke gevoeligheden te communiceren. Ze neemt deel aan solo- en groepstentoonstellingen in Italië en in het buitenland.
Kijk naar boven
1996
Potloden, houtskool en acrylverf op papier
65 x 48 cm.
Het vrouwelijke figuur wordt weergegeven zittend, samengekrompen in een gesloten en introspectieve houding. Het lichaam, zij het naakt, lijkt niet ontbloot: het is eerder tegen zichzelf opgevouwen, alsof in een moment van onderbreking en innerlijke luister. Het gezicht, gericht naar boven, introduceert een element van openheid in contrast met de geslotenheid van het lichaam. De blik overstijgt idealiter de grenzen van de ruimte die afgebeeld wordt en suggereert een zoektocht: omhoog kijken als gebaar van hoop, van afwachting, van verlangen of vertrouwen in het mogelijke. Het gebruik van potloden en houtskool definieert de figuur door een essentieel, materiaalsignaal en soms incisief teken, terwijl de acrylverf, zachtjes aangebracht, een warme en uniforme toon creëert die het lichaam omhult en diens emotionele dimensie accentueert. Het contrast tussen de donkerdere zones en die gelaten worden helderder, helpt diepte aan de compositie te geven.
Het werk legt zo sluiting en openheid in verbinding, fragiliteit en kracht, eenzaamheid en hoop. Het samengevouwen lichaam behoort tot het heden; het gezicht dat naar boven gericht is, lijkt daarentegen te zoeken naar iets voorbij het zichtbare.

