Antonio Sadurní (1927-2014) - Una tarde de verano

Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk van Antonio Sadurní, een uitgestrekt landschap van gouden velden bezaaid met papavers, waar twee figuren aan een boom werken of rusten onder een brede, blauwe lucht. Het schilderij valt op door zijn uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het overbrengt.

• Afmetingen inclusief lijst: 83x96x5 cm.
• Afmetingen zonder lijst: 56x65 cm.
• Olieverf op doek, met handtekening van de kunstenaar onderaan rechts.
• Het stuk verkeert in goede conserveringsstaat.
• Het werk wordt verkocht met een prachtige lijst (inbegrepen bij de veiling als cadeau).

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Belangrijke noot: de opgenomen foto's maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot.

Het schilderij zal professioneel worden ingepakt door een IVEX-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met hoogwaardige materialen om de bescherming te garanderen. De verzendprijs omvat zowel de kosten van de professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending verloopt via Correos, GLS of NACEX met traceerbaarheid. Internationaal verzenden mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een breed landschappelijk beeld van een rurale omgeving, gedomineerd door uitgestrekte velden vol gouden tinten die zich uitstrekken tot aan een verre bosrand onder een heldere blauwe lucht. De scène lijkt zich te ontvouwen in de zomer, wanneer de gewassen rijp zijn en de aarde warme tinten van tarwe, oker en bruin aanneemt. In het centrale rechtergedeelte verschijnen twee kleine figuren die werken of rusten naast de begroeiing, terwijl talloze rode en gele bloemen de voorgrond verlevendigen en een tedere vitaliteit aan de omgeving geven.

Het veld beslaat ongeveer de onderste helft van de compositie en vormt het belangrijkste visuele element. De uitgestrektheid ervan laat de ruimtelijkheid van het landschap voelen en geeft een directe sensatie van vrijheid. Lijnen die over de aarde lopen leiden de blik van de voorgrond naar de figuren en vervolgens naar de zachte heuvels van de horizon.

Het oppervlak van het terrein toont een rijke combinatie van geel, oker, bruin, vergrijsde groentinten en kleine roze reflecties. De verschillende tinten zijn onregelmatig verdeeld, wat de indruk geeft van bewerkte aarde die door het landbouwjaar is beïnvloed. Sommige zones lijken aan gewassen te zijn gemaaid, terwijl andere nog hooggroene begroeiing hebben.

In de voorgrond zijn talrijke scheve lijnen te zien die duiden op gleuven, afgesneden stengels of sporen van de oogst. Deze markeringen geven ritme en diepte, en tonen bovendien de menselijke ingreep in het terrein. Hun diagonale oriëntatie leidt de blik naar het midden en voorkomt dat het brede oppervlak statisch oogt.

Het warme licht concentrereert zich vooral op het veld. De gouden tonen lijken het zonlicht op te vangen en geven het gevoel van een heldere, kalme dag. De bruin- en violtinten voegen kleine schaduwen toe die de hoogteverschillen en de diversiteit van de bodem onthullen.

Tussen de restanten van de gewassen verschijnen talloze rode bloemkoppen die spontaan verspreid staan. Hun kleine kleurpunten vallen sterk op tegen de okers en geeltinten. Deze bloemen, die aan papavers doen denken, brengen een poëtische noot en maken het bewerkte veld tot een ruimte vol leven.

De papavers bevinden zich vooral geconcentreerd in de onderste zone aan beide kanten van het pad of de centrale streep. Sommigen komen dicht bij de kijker, met bredere en duidelijkere vormen, terwijl anderen tot kleine rode accenten in de verte elegantie. Deze geleidelijke afname versterkt de diepteperspectief.

Naast de rode bloemen zijn er kleine gele, witte en paarse nootjes die andere wilde planten suggereren. De kleurschakeringen verzachten de aarde in de voorgrond en creëren een natuurlijke overgang naar de dichter begroeide randen.

Aan de linkerkant rijst een brede massa planten en struiken op. Die donkere, blauwachtige en grauwe groentinten contrasteren met de heldere velden. Tussen de bladeren verschijnen gele, rode en roze bloemen die dit gebied verrijken en een natuurlijk kader voor de scène vormen.

De zijkant van de begroeiing lijkt het verloop te volgen van een bosrand of een klein landweggetje. De indeling vormt een lijn die van de voorgrond naar de middelste zone loopt. Zo stuurt de linkerrand de blik naar de verre velden en zorgt voor orde in de compositie.

Aan de rechterkant verschijnt een andere strook begroeiing, iets lager in het voorplan en dichter bij het midden. Hun donkere groentinten begrenzen het veld en balanceren het visuele gewicht van de linker massa. Kleine rode en gele bloemtjes verschijnen weer tussen de planten, wat de cromatische continuïteit waarborgt.

Nabij het midden rechts valt een scheef staande boom op met een ronde kruin. Zijn donkere stam loopt diagonaal omhoog en ondersteunt een overvloedige hoeveelheid groene, paarse en bruine bladeren. De schuinstand geeft beweging en lijkt de aanhoudende wind op het landschap te weerspiegelen.

Deze boom vormt een van de belangrijkste referentiepunten van de compositie. Zijn schaduw en kruin bieden een mogelijk toevluchtsoord te midden van de uitgestrektheid van het veld. Ook helpt hij bij het kaderen van de twee figuren die naast hem staan, waardoor een kleine menselijke scène ontstaat binnen het landschap.

De figuren worden op een zeer kleine schaal weergegeven, wat de uitgestrektheid van de omgeving onderstreept. Een van hen draagt een witte kledingstuk en zit of hurkt dicht bij de grond. De ander staat rechtop en draagt een intens rode overhemd die duidelijk opvalt tegen de natuurlijke tinten.

De persoon in het wit lijkt zich op een taak met het terrein te concentreren. Zijn gebogen houding kan erop duiden dat hij iets verzamelt, onderzoekt of ordent. De helderheid van de kleding contrasteert met de groene schaduwen van de begroeiing en maakt hun aanwezigheid ondanks de afstand herkenbaar.

De figuur in het rood wordt het belangrijkste menselijke en cromatische accent in het middelste gebied. Zijn verticale positie contrasteert met de horizontale velden en de geborgen houding van de andere persoon. De kleur van zijn kleding spreekt met de papavers in de voorgrond en vormt een visuele verbinding tussen figuur en landschap.

De relatie tussen beide personen suggereert een gedeelde activiteit. Ze kunnen op het veld aan het werk zijn, tijdens de dag rusten, of naast de perceelgrens staan te praten. Het ontbreken van precieze details laat verschillende verhaallijnen toe en geeft de scène een universeel karakter.

Rond de figuren verschijnen kleine donkere en lichte voorwerpen die mogelijk verband houden met het landbouwwerk. Hun aanwezigheid versterkt de indruk van een werkdag en verrijkt de verhalende rijkdom. Toch blijven deze elementen discreet geïntegreerd in het terrein.

Achter de figuren strekt zich een massa struiken uit die donkergroene, paarse, zwarte en kleine gele reflecties combineert. Deze begroeiing scheidt de voorgrond van de tussenliggende velden en levert een visuele basis voor de figuren. Zijn ronde vorm echoot in de kruin van de nabijgelegen boom.

Het middelste gebied van het landschap is georganiseerd in brede horizontale banden van verschillende kleuren. De gele velden wisselen af met groene, paarse en bruine banden, waardoor de verscheidenheid van gewassen en percelen zichtbaar wordt. Deze opeenvolging creëert een rustgevend ritme dat de blik naar de horizon leidt.

Sommige velden tonen heldere gouden tinten, terwijl andere wat doffer zijn of begroeid. Deze variëteit suggereert verschillende groeifasen of verschillende effecten van het licht op het terrein. Het landelijke landschap komt zo over als een productieve, ordelijke ruimte die tegelijk vol nuances is.

De grenzen tussen percelen worden gemarkeerd door hagen, kleine paadjes en rijen bomen. Deze scheidingen zijn niet rigide, maar volgen zacht de krommingen van het terrein. Het resultaat is een natuurlijke en harmonieuze compositie waarin de landbouwactiviteit zich lijkt aan te passen aan de vorm van het landschap.

Naar het midden toe zijn enkele kleine witte vormen verspreid tussen de velden te zien. Ze zouden kunnen verwijzen naar landelijke constructies, hopen materiaal, dieren of elementen gerelateerd aan de landbouwwerkzaamheden. Hun helderheid brengt interessante punten in de verte en draagt bij aan de diepte.

Links in het middelste gebied verschijnt een groep hogere begroeiing met kleine gele bloemen of reflecties. Hun verticale vormen rijzen uit tegenover de donkere lijn van de horizon. Nabij hen zijn enkele microscopische silhouetten te zien die misschien vogels suggereren, wat een subtiele gevoel van beweging geeft.

Verder naar rechts rijzen verschillende bomen op in okerkleuren, bruin en roodoranje. Hun warme tinten contrasteren met het donkergroene van het verre bos. Deze vormen kunnen het einde van de zomer aankondigen of gewoon de invloed van gouden licht op het bladerdak weerspiegelen.

De horizonlijn bestaat uit een lange strook van blauwig en donker groen bomen. Deze grens scheidt duidelijk de velden van de lucht en fungeert als een natuurlijke barrière. Zijn continuïteit geeft stabiliteit en accentueert de horizontale ruimtelijkheid van het landschap.

In sommige punten onderbreekt de bosmassa om plaats te maken voor groepen roze en oranje bomen. Deze kleine accenten brengen variatie en verbinden de achtergrond met de voorjaars bloemen op de voorgrond. De herhaling van warme kleuren houdt de eenheid van de hele compositie.

De hemel beslaat bijna de bovenste helft en vormt een grote oppervlakte van sereniteit. Zijn grijsglazende blauwtinten strekken zich uniform uit en creëren een open, heldere en rustige atmosfeer. De uitgestrektheid van de hemel laat de compositie ademen en versterkt de rijkdom aan vormen en kleuren van het veld.

Verschillende kleine wolken verschijnen verspreid in de lucht. Sommige zijn wit en andere tonen hebben zachte roze en paarse accenten. Hun lichte vormen kondigen geen storm aan, maar brengen beweging en verzachten de uniformiteit van het blauw.

De wolk in de rechterbovenhoek valt op door zijn grotere formaat en roze tonen. Zijn aanwezigheid balanceert visueel de figuren en de boom aan dezelfde kant. Andere kleinere wolken verspreiden zich naar het midden en naar links, waardoor een delicate cadans ontstaat boven de horizon.

De algehele belichting lijkt te wijzen op een warme middag. Het veld ontvangt een gouden licht en de wolken vertonen zachte roze reflecties. Deze mogelijke nabijheid van zonsondergang geeft een melancholische tint en maakt van de scène een contemplatie van het einde van de dag.

Het kleurenspectrum ordent zich door het contrast tussen de koele blauw van de hemel en de warme geel van de aarde. Het groen van de begroeiing werkt als overgang tussen beide ruimten, terwijl de rode tinten van de papavers en de figuur energie toevoegen. Deze combinatie is evenwichtig, helder en diep evocatief.

De compositie is opgebouwd uit grote horizontale banden: het bewerkte voorplan, het middelste veldgebied, de donkere bosrand en de uitgestrekte hemel. Deze banen bieden stabiliteit, terwijl de voren, de afgebogen boom en de figuren diagonalen en verticalen introduceren die het geheel dynamiseren.

Het ontbreken van opvallende gebouwen of moderne wegen versterkt het landelijke karakter. Het landschap lijkt een directe relatie met de aarde en met de natuurlijke cycli te behouden. De menselijke figuren integreren zich in deze omgeving zonder haar te domineren, als onderdeel van landbouwactiviteiten die harmonieus met het land plaatsvinden.

Het werk drukt de stille inspanning uit die verbonden is met het boerenwerk, maar ook de schoonheid die daarbij hoort. De sporen en het gemaaide land spreken van arbeid, terwijl de bloemen, de hemel en de bomen een poëtische dimensie toevoegen. De scène viert zowel de productiviteit van de aarde als haar vermogen om schoonheid te bieden.

De twee figuren kunnen worden geïnterpreteerd als symbolen van menselijke aanwezigheid in een immens landschap. Hun kleine formaat benadrukt de schaal van het gebied en herinnert eraan dat landbouw afhankelijk is van veel grotere natuurlijke krachten. Tegelijkertijd maken hun kleuren hen tot een essentieel onderdeel van het verhaal.

Er is tevens een aantrekkelijke relatie tussen duurzaamheid en verandering. De velden variëren met de seizoenen, de bloemen verschijnen en verdwijnen, en de oogsten worden elk jaar binnengehaald. De bosrand en de uitgestrektheid van de hemel, daarentegen, geven een gevoel van continuïteit. Deze coexistentie maakt van het landschap een beeld van de cyclus van tijd.

Samengevat biedt dit prachtige schilderij een ruime, heldere en diep sereen beeld van gouden velden in volle zomer, doorsneden door sporen en bezaaid met rode papavers en wilde bloemen. De twee kleine figuren bij de boom brengen een tere menselijke vertelling, terwijl de golvende percelen, de verre bosrand en de immense blauwe lucht een uitzonderlijk gevoel van diepte creëren. Het werk straalt rust, overvloed en de stille inspanning van het landelijke leven uit, en maakt het landschap tot een viering van het land, de oogst en de schoonheid van een middag op het platteland.