Joan Torres de Torres (1953) - Venecia

Pictura Subastas presenteert dit magnifieke kunstwerk van Torres de Torres, dat een rustige stedelijke kaai omgeven door oude gebouwen en begroeitingen voorstelt, waarvan de vormen reflected worden op donker en stil water. Het schilderij onderscheidt zich door uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het uitstraalt.

· Afmetingen zonder lijst: 61x50x2 cm.
· Olieverf op doek, met handtekening van de kunstenaar aan de achterkant van het werk.
· Het stuk verkeert in goede staat van conservering.

Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Notitie: de opgenomen foto's maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot. Digitale weergave in mockup ter indicatie; er kunnen verschillen bestaan ten opzichte van het echte artikel in kleur, schaal en details.

Het schilderij zal professioneel verpakt worden door een expert van IVEX (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om de bescherming te garanderen. De verzendprijs dekt zowel de kosten van de professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending zal plaatsvinden via Correos, GLS of NACEX met traceerbaarheid. Internationaal verzenden is mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij presenteert een uitnodigende stedelijke scène rondom een kanaal dat zich een weg baant tussen oude gebouwen en uiteindelijk in de verte verdwijnt. Het water neemt het centrum en het grootste deel van de compositie in beslag, en wordt zo het element dat de gevels, de begroeiing, de lucht en de schaduwen met een uitgebreid reflectieoppervlak verbindt. De scène straalt stilte en contemplatie uit, alsof de stad even stil stond terwijl slechts het langzame waterbeweging blijft.

De perspectief leidt de blik van onder naar de horizon waar het kanaal kleiner wordt. De oeveren steken diagonaal vooruit en komen geleidelijk dichterbij, wat een intense gevoel van diepte veroorzaakt. Deze visuele tocht nodigt de kijker uit om de loop van het water te volgen en zich af te vragen welke straten, bruggen of hoeken van de stad zich zouden bevinden achter de gebouwen die het uitzicht gedeeltelijk afsluiten.

Aan de linkerkant verschijnt een smalle en verheven promenade die langs het kanaal loopt. Het heldere oppervlak contrasteert met het donkere water en lijkt afgebakend door een lage muur. Het pad buigt zachtjes terwijl het richting de achtergrond beweegt en verdwijnt achter een overvloedige massa begroeiing. Deze combinatie van architectuur en natuur verzacht de hardheid van de gebouwen en brengt frisheid in de stedelijke omgeving.

De begroeiing langs de promenade vormt een dicht geheel van groene, grijze en blauwachtige tonen. De onregelmatige kruinen steken het kanaal in en lijken de achterliggende gebouwen gedeeltelijk te verbergen. De lichtere zones suggereren bladeren die door het licht zijn geraakt, terwijl de diepe groenen schaduwplekken creëren. Deze groene strook schept een mooie tegenstelling met de warme gevels die aan de tegenoverliggende oever oprijzen.

Aan de rechterkant rijzen een reeks oude gebouwen op waarvan de muren direct naar het water aflopen. De façades tonen een aantrekkelijke reeks okers, aardkleuren, roze, bruin en grijs, vergezeld door lichtere zones die door de tijd lijken te zijn uitgewist. De donkere vensters zijn op verschillende hoogten verdeeld en onderbreken de continuïteit van de muren, waardoor stille en rijke interieurs worden gesuggereerd.

Sommige gebouwen tonen hogere verdiepingen met warme tinten, met rijen smalle ramen die ordelijk herhaald worden. Andere gevels zijn eenvoudiger en hebben kleine geïsoleerde openingen nabij het oppervlak van het kanaal. De variatie in hoogten, kleuren en verhoudingen levert rijkdom aan het architectonische geheel en geeft de indruk van een stad die geleidelijk is gegroeid, met gebouwen uit verschillende tijden.

In de verte lijken de constructies zich te verzamelen en rondom het kanaal te sluiten. Hun contouren worden geleidelijk minder gedefinieerd en nemen zachtere tinten aan, wat een omhullende sfeer creëert. Enkele kleine groenzones verschijnen op balkons of vensters, wat de aanwezigheid van planten en huiselijk leven suggereert. Deze details geven menselijkheid aan de scène, ondanks het ontbreken van figuren die langs de oevers wandelen.

Het water bezit een grote cromatische diepte en combineert donkergroene, blauwgrijze, bruine, zwarte en witachtige tinten. Op het oppervlak worden de gefragmenteerde beelden van gebouwen en bomen geprojecteerd. De verticale reflecties van de warme gevels vermengen zich met de diepe schaduwen van het kanaal, terwijl de lichte gebieden de helderheid van de lucht lijken op te vangen. Deze overlay maakt van het water een veranderende en mysterieuze spiegel.

Aan de onderkant worden de reflecties breder en diffusser. Een uitgestrekt blauwachtig en wit gebied bekleedt het centrum, alsof de lucht door de schaduwen heen is gekomen. Eromheen verschijnen groene en donkere vormen gerelateerd aan de bomen en nabijgelegen gebouwen. Het ontbreken van scherpe contouren geeft het water een zachte, stille en licht onwerkelijke uitstraling, waardoor het werk een oproepend karakter krijgt.

Het ontbreken van boten en mensen versterkt het gevoel van rust. Het kanaal lijkt toe te behoren aan een vroeg ochtenduur of aan een moment na een regenbui, wanneer de straten leeg blijven en de vochtigheid de kleuren verdiept. De toeschouwer kan het lichte geluid van het water tegen de muren voorstellen, een verre echo vanuit de woningen en de frisse lucht die tussen de gevels circuleert.

Het werk creëert een intrigerende dialoog tussen de soliditeit van de architectuur en de veranderlijke aard van de reflecties. De gebouwen vertegenwoordigen duurzet, geheugen en tijdsverloop, terwijl het water voortdurend zijn vormen en kleuren transformeert. Deze tegenstelling geeft emotionele diepte aan de scène en maakt het mogelijk om het niet alleen als een stedelijk zicht te zien, maar ook als een beeld dat verband houdt met herinnering, stilte en de schoonheid van het alledaagse.

De algemene atmosfeer heeft een intieme en melancolische aard. De gedempte kleuren, zachte lichten en diepe schaduwen creëren een gevoel van mysterie zonder beangstigend te zijn. Het kanaal fungeert als een stille weg die door de stad loopt en fragmenten van alles wat eromheen ligt op zijn oppervlak bewaart. Elke venster, elke muur en elke boom lijkt zich te verdubbelen in het water en een kwetsbaarder en poëtischer bestaan te krijgen.

Samengevat biedt dit schilderij een serene en diepgaand evocatieve visie op een stedelijk kanaal, omgeven door oude gebouwen en overvloedige begroeiing, wiens vormen zich reflecteren op donker en kalm water. De markante perspectief, de rijkdom aan reflecties en de stille sfeer maken van de scène een beeld vol diepte, nostalgie en mysterie, in staat de intieme schoonheid van een stad vanaf het water te tonen.