Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

Het werk is ontstaan uit een ideaal dialoog met het onderzoek van Bernard Aubertin, kunstenaar van het Nouveau Réalisme dat van rood, herhaling en materie centrale elementen van zijn eigen poëtiek heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige en alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie kan oproepen.

In dit werk wordt de traditie echter herinterpreteerd door een kenmerkend element van mijn zoektocht: de schroef.

In plaats van de nagels die Aubertin gebruikte, gebruik ik honderden schroeven, volgens een nauwkeurige geometrische structuur op het rode oppervlak. De schroef, normaal geassocieerd met assemblage, constructie en mechanica, wordt hier getransformeerd tot een autonoom artistiek element. Door herhaling ontstaat een driedimensionaal oppervlak waarin licht, schaduw en diepte voortdurend de perceptie van het werk veranderen.

Het rood omhult de compositie als een oppervlak vol energie, terwijl de schroeven uit het vlak oprijzen en een soort visuele trilling creëren. Vanuit een frontale kijk lijkt de compositie ordelijk en minimalist; zijwaarts bekeken komt daarentegen zijn ware driedimensionale en materiële aard naar voren.

Het werk wil geen eenvoudige citatie van Aubertin zijn, maar een hedendaagse herinterpretatie van zijn taal, door het spijker te vervangen door de schroef en een industrieel object om te vormen tot een artistiek teken.

De schroef wordt zo een symbool van constructie en vernietiging tegelijkertijd: wat normaal gesproken dient om te verbinden en vast te zetten, wordt gebruikt om een onrustig, intens en diep materieel oppervlak te creëren.

Precies in dit contrast tussen orde en spanning, constructie en vernietiging, tweedimensionaliteit en driedimensionaliteit ontstaat de identiteit van het werk.

Werk van kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd bekend om zijn Screw Art-techniek.
Het werk is verfraaid met een plexiglazen vitrine.

De transparante vitrine isoleren en beschermen het werk, waardoor het een hedendaagse relikwie wordt.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de lijn van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en stedelijke kunst, en roepen qua visuele taal en culturele impact het werk op van grote namen zoals Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, Murakami, Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogeert de artistieke zoektocht met het imaginaire van luxe, iconische mode en wereldwijd design, en roept symbolen en merken op die universeel herkend worden zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.
De werken zijn geen reproducties of officiële samenwerkingen met de genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, gemaakt in een persoonlijke stijl die een kritiek en een herlezing van consumptie, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.
Deze aanpak maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxe Pop Art, conceptuele straatkunst en kunst geïnspireerd op grote iconische merken, terwijl ze een sterke autonome artistieke identiteit behouden.