École expressionniste (XX) - Éclats de paysage - NO RESERVE

Interessant werk van de Europese school van de twintigste eeuw, ontwikkeld binnen een taal die zich bevindt tussen expressionisme abstract, lyrische abstractie en abstract landschap.

De compositie lijkt met opzet een herinnering aan een landschap te bewaren, hoewel deze diepgaand is getransformeerd door gebaar, materie en kleur. Een brede strook geel en oker domineert de bovenzone en vestigt een soort heldere horizon, terwijl de rest van het oppervlak wordt opgebouwd door een intense opeenhoping van blauwen, purpers, magenta’s, turkooizen, roden en aardetinten.

De natuur wordt niet langer letterlijk voorgesteld maar wordt een essentiële schilderkunstige ervaring. Het oppervlak is georganiseerd door energieke penseelstreken, opeenhopingen, impregneringen, krassen en spontane ontmoetingen tussen verschillende cromatische massa’s, waardoor materie en gebaar een fundamentele protagonist krijgt.

Wat stijl betreft kan het werk worden gerelateerd aan de onderzoeken ontwikkeld door lyrische abstractie, abstract expressionisme en Europees informalisme, tendensen die geleidelijk aan het tekenen en de traditionele representatie vervingen door een schilderkunst die gebaseerd is op gebaar, vlek, materie en autonomie van kleur.

Het is bijzonder interessant om de conceptuele nabijheid met het werk van Nicolas de Staël te markeren, vooral in de manier waarop de horizon in een grensgebied tussen figuratie en abstractie wordt gehouden. In bepaalde fasen van zijn productie maakte De Staël landschappen en horizonlinies tot grote relaties van kleur en materie, terwijl hij de verwijzing naar de zichtbare wereld behield en tegelijk aanzienlijk minder herkenbare elementen overhield.

In dit werk vinden we een vergelijkbare opvatting wat dat betreft: de horizontale ordening laat nog steeds recht om hemel, horizon en terrein te vermoeden, maar elke concrete verwijzing wordt praktisch volledig geabsorbeerd door de cromatischemassa’s. De uitvoering is echter hier veel meer gebaarlijk en fragmentarisch, verwijderend van de compactere en geometrische structuren die kenmerkend zijn voor De Staël.

Ook kunnen affiniteiten worden genoemd met bepaalde onderzoeken van Hans Hofmann, met name door het vermogen van kleur om op zichzelf diepte, spanning en beweging te genereren. De cromatische massa’s bewegen visueel vooruit en achteruit door sterke contrasten tussen warme en koude kleuren, waardoor een buitengewoon dynamisch oppervlak ontstaat.

Het centrale gebied vormt de kern van de grootste schilderkunstige intensiteit. Daar worden diepe blauwen, purpers, rozen, rode en turkooislagen over elkaar aangebracht met een vrije penseelstreek die vrijwel elke contour elimineert. Tegen deze complexiteit biedt de grote bovenste geel-oker zone stabiliteit en fungeert als een krachtige lichtzone.

Eveneens zijn echo’s van tachisme en Europees Art Informel waarneembaar, vooral in de spontaniteit van het gebaar en in het belang dat wordt gehecht aan de lichamelijke kwaliteiten van de schilderkunst. Binnen deze brede context kunnen de onderzoeken van kunstenaars als Hans Hartung, Georges Mathieu of Pierre Soulages worden genoemd, hoewel deze stilistische affiniteiten geen directe relatie of concrete attributie impliceren.

Een van de meest aantrekkelijke aspecten van het werk ligt precies in de spanning tussen gestualiteit en structuur. Ondanks de schijnbare spontaniteit van talloze penseelstreken behoudt de compositie een zeer duidelijke organisatie door middel van grote horizontale banden die balans geven aan de buitengewone variëteit aan vlekken, texturen en kleuren.

Het resultaat is een schilderij van grote cromatische en materiële kracht, waarin het landschap lijkt te overleven uitsluitend als herinnering of uitgangspunt. De zichtbare realiteit is omgezet in een subjectieve ervaring gebaseerd op kleur, materie en gebaar.

Door zijn kenmerken kan het werk worden gecatalogiseerd binnen de Europese school van de twintigste eeuw, nabij expressionisme abstract, lyrische abstractie en abstract landschap, met formele affiniteiten met enkele van de onderzoeken naar landschap, materie en kleur ontwikkeld door figuren als Nicolas de Staël en Hans Hofmann.

De staat van onderhoud moet grondig worden beoordeeld aan de hand van de geleverde foto's, die een integraal onderdeel vormen van de beschrijving.

Het werk wordt ingelijst gepresenteerd.

Het lijstwerk wordt gratis als geschenk meegedeeld, zonder commerciële waarde toe te kennen en niet als integraal onderdeel van het werk te beschouwen. Eventuele schade aan de lijst tijdens het transport kan geen reden tot reclame vormen.

Het werk zal zorgvuldig professioneel worden ingepakt, met behulp van geschikte materialen om tijdens het transport de maximale mogelijke bescherming te bieden.

BELANGRIJK: zendingen naar eilanden, extrapeninsulare gebieden of bestemmingen die onder douaneprocedures vallen, kunnen extra transport-, afhandelings- en/of douanekosten met zich meebrengen, gedragen door de koper.