Camillo Gannelli - Tenebre






Meer dan 10 jaar ervaring in de kunsthandel en richtte een eigen galerie op.
€ 1 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 141582 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Camillo Gannelli’s originele hedendaagse schilderij met gemengde techniek Tenebre (2014), een portret in zwart, blauw, wit en rood, 100 x 90 cm, handgesigneerd, in goede staat, uit Italië.
Beschrijving van de verkoper
We bevinden ons voor een werk van een introspectief-expressionisme, bijna een onderdrukt gejuich.\nMaterie en Duisternis.\nDe ondergrond is geen eenvoudige zwart. Het is een gebrand Prussisch blauw, dicht, materieel, met een palet- en vlechttechniek verwerkt. Een tastbare, ruwe nacht die het licht absorbeert. Linksboven een witte corrosie, een flits buiten beeld, als een podiumspot die de acteur is vergeten. Het verlicht niet, verblindt. En laat de rest in de limbo achter.\n\nDe Figuur: een afwezigheid die aanwezig is.\n\nAan de rechterkant verschijnt wat er nog van de mensheid over is. Het is geen lichaam, het is een idee van een lichaam. Een nek — of misschien een rug, een ledemaat — buitengewoon lang, slank, Giacometti-achtig, maar gebogen door een onzichtbaar gewicht. Het hoofd is een gipsen masker, langgerekt, van profiel, uitgehold door een zwarte orbita die meer een afgrond dan een oog is. Het lijkt naar de leegte te kijken, of misschien door haar gezien te worden.\n\nEr is iets diep baconiaans in deze elegante vervorming: de eenzaamheid wordt niet geschreeuwd, hij wordt uitgerokken. De figuur buigt zich naar zichzelf, bijna oplosbaar in dezelfde donkere materie waaruit het geboren is. Het is aanwezig en afwezig tegelijk, als een herinnering die niet wil vertrekken.\n\nDe Rode Wonde.\n\nEn dan, links, het enige cromatische evenement. Een verticale storting, een rood bloeds, karminisch vervuild. Het is geen decoratief teken, het is een gewelddadige onderbreking. Het is de dramatische tegenpartij van het werk. Het zou een wonde kunnen zijn, een zielsverwant, een aanwezige bloedend, of simpelweg de pijn zelf die vorm en kleur heeft aangenomen. Het is het enige warme element in een ijsklare universum, en daarom brandt het nog meer.\n\nKortom, dit is geen schilderij om naar te kijken, het is een schilderij om doorheen te gaan. Het spreekt over vervreemding, wachten, die menselijke conditie die tussen licht en donker zweeft waar het enige echt levende onze wond is.\n\nEen groot werk in afmetingen, monumentaal door stilte."
We bevinden ons voor een werk van een introspectief-expressionisme, bijna een onderdrukt gejuich.\nMaterie en Duisternis.\nDe ondergrond is geen eenvoudige zwart. Het is een gebrand Prussisch blauw, dicht, materieel, met een palet- en vlechttechniek verwerkt. Een tastbare, ruwe nacht die het licht absorbeert. Linksboven een witte corrosie, een flits buiten beeld, als een podiumspot die de acteur is vergeten. Het verlicht niet, verblindt. En laat de rest in de limbo achter.\n\nDe Figuur: een afwezigheid die aanwezig is.\n\nAan de rechterkant verschijnt wat er nog van de mensheid over is. Het is geen lichaam, het is een idee van een lichaam. Een nek — of misschien een rug, een ledemaat — buitengewoon lang, slank, Giacometti-achtig, maar gebogen door een onzichtbaar gewicht. Het hoofd is een gipsen masker, langgerekt, van profiel, uitgehold door een zwarte orbita die meer een afgrond dan een oog is. Het lijkt naar de leegte te kijken, of misschien door haar gezien te worden.\n\nEr is iets diep baconiaans in deze elegante vervorming: de eenzaamheid wordt niet geschreeuwd, hij wordt uitgerokken. De figuur buigt zich naar zichzelf, bijna oplosbaar in dezelfde donkere materie waaruit het geboren is. Het is aanwezig en afwezig tegelijk, als een herinnering die niet wil vertrekken.\n\nDe Rode Wonde.\n\nEn dan, links, het enige cromatische evenement. Een verticale storting, een rood bloeds, karminisch vervuild. Het is geen decoratief teken, het is een gewelddadige onderbreking. Het is de dramatische tegenpartij van het werk. Het zou een wonde kunnen zijn, een zielsverwant, een aanwezige bloedend, of simpelweg de pijn zelf die vorm en kleur heeft aangenomen. Het is het enige warme element in een ijsklare universum, en daarom brandt het nog meer.\n\nKortom, dit is geen schilderij om naar te kijken, het is een schilderij om doorheen te gaan. Het spreekt over vervreemding, wachten, die menselijke conditie die tussen licht en donker zweeft waar het enige echt levende onze wond is.\n\nEen groot werk in afmetingen, monumentaal door stilte."
