Aleix Albareda - TREESTOPIA V

Unieke pone, met certificaat van echtheid.

In deze serie acryl op doek (112 × 112 cm) wordt de boom een symbool dat zijn status als landschap ontstijgt en zich transformeert tot een metafoor van het geheugen, de worteling en het vermogen tot regeneratie. Eenzaam in het midden van elke compositie rijst hij op als een levende aanwezigheid die in dialoog treedt met een ruimte die is opgebouwd uit kleurvlakken, grafische elementen en ornamentale referenties.

Ver verwijderd van een naturalistische voorstelling plaatsen deze werken de natuur in een hybride territorium waar het organische samenleeft met het geometrische en het decoratieve. De kroonpunten, opgelost met een vrije en materiële gebaar, contrasteren met achtergronden die zijn opgebouwd uit cromatische velden en grafische motieven die zowel de ornamentale traditie als de hedendaagse visuele taal oproepen. Deze ontmoeting tussen orde en spontaniteit creëert een spanning die de schilderijen een intense plastische energie verleent.

Kleur speelt een essentiële rol in het opbouwen van betekenis. De oranje, turkoois, blauw en magenta beschrijven geen concrete plek, maar een innerlijk landschap waar emotie de verbeelding overheerst. Het licht lijkt op te duiken vanuit het doek zelf, waardoor de vegetatie zich hult in een sfeer die balanceert tussen het echte en het voorgestelde.

De rijkdom van texturen, de overlappingen en de gebaarmatige penseelstreken onthullen een open schilderproces, waarin elke laag de herinnering aan de vorige bewaart. De bomen verschijnen zo als organismen in voortdurende transformatie, getuigen van de tijd en metaforen van veerkracht. Hun wortels, nauwelijks gesuggereerd, contrasteren met de uitbreiding van de kroonbladen, en herinneren ons eraan dat elke groei een diepe verbinding met zijn oorsprong vereist.

Deze composities nodigen uit om onze relatie met het landschap te heroverwegen, niet als een externe scène, maar als een reflectie van onze eigen ervaring. De boom stopt ermee uitsluitend een schilderachtig motief te zijn en wordt een ruimte van contemplatie en ontmoeting, waar natuur, cultuur en geheugen in een delicate balans verstrengeld raken. Elke werkvoorstel een pauze, een aandachtige blik en een reflectie over de blijvende aard van het leven te midden van voortdurende verandering."