Stefan Pelmus (1949) - TOTEM

In Totem (1969) nodigt Ștefan Pelmuș de kijker uit in een wereld waar beeld een symbool wordt en symbool een doorgang naar het onbekende. Uitgevoerd in olie op multiplex behoort het werk tot het uiterst persoonlijke visuele universum van de kunstenaar, waar archaïsche tekens, spirituele verwijzingen en voorouderlijke motieven samenkomen in een raadselachtige en intens poëtische taal.
Pelmușs totemorische beeldtaal lijkt te behoren tot een tijd voorbij de chronologie — een rijk van oude herinneringen, onzichtbare verbindingen en werelden die net buiten het bereik van het verstand blijven. Zijn symbolen beschrijven niet eenvoudigweg; ze suggereren, oproepen en nodigen tot contemplatie uit, als fragmenten van een vergeten manuscript die ontcijferd moeten worden.
Er is iets diep ontroerends aan deze ontmoeting. Het werk spreekt in stille bewoordingen over de voortdurende zoektocht van de mens naar betekenis, belonging en transcendentie, en opent een ruimte voor reflectie waarin het Vertrouwde plaats maakt voor mysterie.
Meer dan een beeld wordt Totem een innerlijke reis: een inkijk in een voorouderlijk wereld die tegelijk geheimzinnig en vreemd vertrouwd aanvoelt, waar het zichtbare en het onzichtbare elkaar lijken aan te raken.