Tijs Dragtsma (1992) - Horns Drawn From Fire

Horns Drawn From Fire begint waar de stier in zijn eigen duisternis verdwijnt, met het naar beneden gebogen hoofd en de massa van het lichaam als één onlichte vorm, zodat het dier minder gelezen wordt als iets wat gezien wordt en meer als iets dat herinnerd wordt, een vorm die aan de rand van de zichtbaarheid wordt vastgehouden.

Alleen de omtrek overleeft als iets dat dicht bij licht komt, een dun halo dat langs de rand van het dier kruipt en weer sterft binnen bereik, en langs de kromming van de hoorns twee fijne heldere lijnen die lijken recht uit de smeulende kolen te zijn getrokken. Verder wordt niets gegeven. Geen ondergrond, geen vloer, geen muur, alleen het dier en de duisternis die het vasthoudt.

Het beeld wordt niet op het oppervlak van de spiegel toegepast, het wordt erin geopend, gevormd door een veld gecontroleerde krassen dat in diep rood gekleurd spieglglas is verwerkt, zodat wat gloeit geen verf of druk is maar het materiaal zelf dat licht opvangt langs zijn wond.

Rood draagt hier zijn eigen lading met zich mee, de kleur van bloed dat warm blijft onder de huid, van warmte die nog niet in vlammen is veranderd.

Omdat het oppervlak spiegel is zozeer als beeld, worden de kamer en wie ervoor staat meegetrokken in het rode rond de hoorns en de donkerte van het lichaam. Het werk is nooit voltooid door de muur waaraan het hangt, het is voltooid door de persoon die zo dichtbij komt dat hij erin betrokken raakt.

Vanuit de overkant van een kamer is de stier monumentaal, een enkele donkere massa met hoorns verlicht als een waarschuwing. Van dichtbij ontvalt diezelfde massa aan een veld van individuele sporen, geduldig en precies, het bewijs dat het beeld werd weggenomen in plaats van toegevoegd. Licht schept het niet; het scherpt alleen aan wat er al was, en de reflectie kan veranderen met de kamer, maar het beeld blijft.

Horns Drawn From Fire vervolgt de Art on Mirror-serie van Tijs Dragtsma, waarin krassen het beeld in gekleurd spiegelglas plaatsen en de kijker deel van het werk wordt. Een visuele taal waarin schade geen vernietiging is, maar structuur, en waarin de spiegel kijken ombouwt tot deelnemen.

"Het vuur is niet rondom de stier. Het is wat de stier van maakt."

Over Art on Mirror – Red

Art on Mirror is een oeuvre waarbij het beeld in gekleurd spiegelglas wordt gekrast, en de wereld voor het werk onderdeel daarvan wordt. Elke lijn is uitgehakt in een diep rood gespiegeld oppervlak van acrylglas. De krassen zijn altijd aanwezig, fel tegen de kleur, terwijl het oppervlak eromheen de kamer, het daglicht en de persoon die kijkt blijft weerkaatsen.

Van een afstand leest het beeld duidelijk en volledig, een bleke figuur vastgehouden in een veld van rood. Hoe dichterbij, hoe meer het werk zich opent in een delicate web van individuele sporen, fijn en weloverwogen, elk essentieel voor het geheel. Achter en tussen hen doet de spiegel wat een spiegel doet. Het draagt de kamer en de kijker mee in de compositie, zodat de omgeving in het werk verandert met de plek waar het hangt, terwijl het beeld zelf stevig op zijn plaats blijft.

Licht schept het beeld niet. Het scherpt het aan. De rode ondergrond absorbeert en reflecteert, de gekrast lijnen vangen en vasthouden, en onder een gericht spotlicht verdiept het contrast zich zodat de figuur een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit krijgt. In zachter licht treedt de kleur naar voren en het werk nestelt zich in een rustigere register, zonder ooit zijn onderwerp te verliezen.

Rood is de kleur van bloed, van vuur en van alles waar we niet rustig over kunnen blijven. Dat is de emotionele ondergrond waartegen elk werk in deze serie is geplaatst, en de onderwerpen zijn gekozen om erbij te horen.

Art on Mirror vervolgt de gekrast imagery van Art with Scratch door Tijs Dragtsma op een nieuwe ondergrond. Waar de zwarte werken hun kracht halen uit afwezigheid, halen deze dat uit reflectie. De kijker kijkt niet langer alleen naar het werk. De kijker bevindt zich erin.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een constante drang om nieuwe Visuele talen te verkennen. Ik beschouw kunst niet als een vaste stijl, maar als een evoluerend ontdekingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de kern van alles wat ik creëer.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elk oeuvre benaderd als een eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere komen voort uit afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.

Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en fragiliteit. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat open ligt voor interpretatie. Mijn doel is niet louter een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, aanzet tot reflectie en zich in de loop der tijd blijft openbaren.

TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een atelier, maar een evoluerend kunstzinnig universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat voelbaar, intentioneel en levend aanvoelt.